Хотири ман ншкФд аз васли ёри хештан

خاطر من نشکفد از وصل یار خویشتن

Ин чаман рангӣ надорад аз баҳори хештан

این چمن رنگی ندارد از بهار خویشتن

Ишқ аз бас ғофилам карда сет аз худ , ме кунам

عشق از بس غافلم کرده ست از خود، می کنم

Ҳамчуи Тифлони хокбозӣ бо ғубори хештан

همچو طفلان خاکبازی با غبار خویشتن

Охири кори муҳаббат , ҷон ба ҳасрат додан аст

آخر کار محبت، جان به حسرت دادن است

Май тарошади кӯҳкани санги мазори хештан

می تراشد کوهکن سنگ مزار خویشتن

Дар тамоми умр май сӯзам барои дигарон

در تمام عمر می سوزم برای دیگران

Оташам , оташ намеояд ба кори хештан

آتشم، آتش نمی آید به کار خویشتن

Саҳл бошадгар савори тавсани гардуни шӯй

سهل باشد گر سوار توسن گردون شوی

Ҷаҳд кун то чун сабои гардии савори хештан

جهد کن تا چون صبا گردی سوار خویشتن

Ҳаркасии сар дар канор ёр дорад , ман салим

هرکسی سر در کنار یار دارد، من سلیم

Май нуҳум чун ғунчаи шаби сар дар канори хештан

می نهم چون غنچه شب سر در کنار خویشتن