Дар ғамати нолаи зи мурғ чаман ояд берун

در غمت ناله ز مرغ چمن آید بیرون

Гар лаби ғунчаи гушойӣ , сухан ояд берун

گر لب غنچه گشایی، سخن آید بیرون

Турфаи ҳолеи сет ки дигар накунад рӯ ба қафо

طرفه حالی ست که دیگر نکند رو به قفا

Ҳарки чун оби равони зин чаман ояд берун

هرکه چون آب روان زین چمن آید بیرون

Кас надонист ки анқо ба куҷо кард сафар

کس ندانست که عنقا به کجا کرد سفر

Мард бояд ки чунин аз ватан ояд берун

مرد باید که چنین از وطن آید بیرون

Аз вуҷӯдами асарии бас ки заъифӣ нагузошт

از وجودم اثری بس که ضعیفی نگذاشت

Чун ҳубобами нафас аз перҳан ояд берун

چون حبابم نفس از پیرهن آید بیرون

Дӯстон ҳуш надорад з май васли салим

دوستان هوش ندارد ز می وصل سلیم

Магузоред ки аз анҷуман ояд берун

مگذارید که از انجمن آید بیرون