Аз паии асрори худ , кам бо касе пархош кун

از پی اسرار خود، کم با کسی پرخاش کن

Рози пинҳонӣ ки дории ҳамчуи гули худ фош кун

راز پنهانی که داری همچو گل خود فاش کن

Дар гиреҳ то чанд дории ҳамчуи гавҳари об ро

در گره تا چند داری همچو گوهر آب را

Панҷаи мижгонӣ аз дарёдилӣ дрпош кун

پنجهٔ مژگانی از دریادلی دُرپاش کن

Зишт агар гуфтам туро , аз ман чаро ранҷида Эй

زشت اگر گفتم ترا، از من چرا رنجیده‌ای

Сӯрати худро бибину ҷанг бо наққош кун

صورت خود را ببین و جنگ با نقاش کن

Зоҳид омад , соқӣ аз он май ки мо донем ва ту

زاهد آمد، ساقی از آن می که ما دانیم و تو

Ҷуръае дар соғараши рез ва чу мо расвоаш кун

جرعه‌ای در ساغرش ریز و چو ما رسواش کن

Ҳеҷ кас чун душман аз ҳол касе огоҳ нест

هیچ کس چون دشمن از حال کسی آگاه نیست

Ҷустуҷӯии офтоб эй зарра аз хафоаш кун

جستجوی آفتاب ای ذره از خفاش کن

Дар диёри ҳинд азу дидӣ чаҳ ҳо дидӣ салим

در دیار هند ازو دیدی چه‌ها دیدی سلیم

Нафаси худро сӯии кобул бар , ба саг савдоаш кун

نفس خود را سوی کابل بر، به سگ سوداش کن