Ҷаҳони танг чу чоҳаст ва мо кабӯтари чоҳ

جهان تنگ چو چاه است و ما کبوتر چاه

Дарав чу қофила ӣ ташнаем бар сари чоҳ

درو چو قافله ی تشنه ایم بر سر چاه

зи дасту по задан мо дарин муҳӣт чаҳ суд

ز دست و پا زدن ما درین محیط چه سود

Фитодаем ба гирдоб чун шиновари чоҳ

فتاده ایم به گرداب چون شناور چاه

з осмон кунад омад шуд оҳи ман ки маро

ز آسمان کند آمد شد آه من که مرا

Ба сӯии бом буд роҳи хона чун дар чоҳ

به سوی بام بود راه خانه چون در چاه

Ба ҳайратам ки шавад нонам аз куҷои ҳосил

به حیرتم که شود نانم از کجا حاصل

Маро ки Хизр шуд аз баҳри об , раҳбари чоҳ

مرا که خضر شد از بهر آب، رهبر چاه

Фиғони зи бахти баду танагии ҷаҳон ки буд

فغان ز بخت بد و تنگی جهان که بود

Яке бародари Юсуф , яке бародари чоҳ

یکی برادر یوسف، یکی برادر چاه

Ватан хушаст агар тангноӣ зиндон аст

وطن خوش است اگر تنگنای زندان است

Буд ғариби фазои чаман , кабӯтари чоҳ

بود غریب فضای چمن، کبوتر چاه

Чаҳ офтоб , ки ҳаргизи надидаи Юсуфи мо

چه آفتاب، که هرگز ندیده یوسف ما

Ситорае биҷуз аз чашми гург бар сари чоҳ

ستاره ای بجز از چشم گرگ بر سر چاه

Фалак ба қайди ҷаҳони посбони мости салим

فلک به قید جهان پاسبان ماست سلیم

Ки анкабут буд пардаи дор бар сари чоҳ

که عنکبوت بود پرده دار بر سر چاه