Саҳар зон шамъ бошад тоби хӯрда

سحر زان شمع باشد تاب خورده

Ки ӯ шаби бода дар маҳтоби хӯрда

که او شب باده در مهتاب خورده

Дилам бе нағмаи завқ аз ме надорад

دلم بی نغمه ذوق از می ندارد

Гули мо об аз дулоби хӯрда

گل ما آب از دولاب خورده

Буд парварда ӣ саргаштагии дил

بود پرورده ی سرگشتگی دل

Чу гавҳари об аз гирдоби хӯрда

چو گوهر آب از گرداب خورده

Азон зоҳид надорад завқи гулшан

ازان زاهد ندارد ذوق گلشن

Ки доими бода дар миҳроби хӯрда

که دایم باده در محراب خورده

з бе тобии гули ин боғи гӯйӣ

ز بی تابی گل این باغ گویی

Ки об аз шабнами симоби хӯрда

که آب از شبنم سیماب خورده

Мхўрмӣ чун троғм дар камӣн аст

مخورمی چون تراغم در کمین است

Гарон хезаст сайди оби хӯрда

گران خیز است صید آب خورده

Салим аз май дилам хуррам нагардад

سلیم از می دلم خرم نگردد

Чаҳ донад бодаро , хуноби хӯрда

چه داند باده را، خوناب خورده