Ҳар ангушти ман аз доғи ҷудоӣ

هر انگشت من از داغ جدایی

Ҳаме нолад чу не дар дасти ное

همی نالد چو نی در دست نایی

Ҳар оҳӣ каз дилами сӯй фалак рафт

هر آهی کز دلم سوی فلک رفت

зи раҳи баргашт чун тири ҳавоӣ

ز ره برگشت چون تیر هوایی

Диламро сӯй теғаш мекунад ишқ

دلم را سوی تیغش می کند عشق

Ба ангушти шаҳодати раҳнамое

به انگشت شهادت رهنمایی

Ҳаросон гардад аз шаҳбоз ӯ Кебек

هراسان گردد از شهباز او کبک

Чунон каз бими таркони рӯстоӣ

چنان کز بیم ترکان روستایی

Нишаста гирд чун сози шикаста

نشسته گرد چون ساز شکسته

Ба рухсорам ба кунҷи бенавоӣ

به رخسارم به کنج بینوایی

Салим аз гиря дар гирдоб хӯн аст

سلیم از گریه در گرداب خون است

Чу нақши доғ дар дасти ҳиное

چو نقش داغ در دست حنایی