Дидам охир ба даст , ҷоми тараб

دیدم آخر به دست، جام طرب

Аҷаб эй даври рӯзгор , аҷаб

عجب ای دور روزگار، عجب

Домани ҳимматӣ буд хам ро

دامن همتی بود خم را

Ба фарохӣ чу остини араб

به فراخی چو آستین عرب

Аз ки нолам , ки сӯхти ишқи маро

از که نالم، که سوخت عشق مرا

Хона зодаст оташам чун таб

خانه زاد است آتشم چون تب

Буд аз дарди устихон ба танам

بود از درد استخوان به تنم

Пӯст дар нола чун қабои қсб

پوست در ناله چون قبای قصب

Аз ҷунуни ин харобаро ҳамаи рӯз

از جنون این خرابه را همه روز

намекунам ҳамчуи офтоби ваҷаб

می‌کنم همچو آفتاب وجب

Имшабами дарди дил тамом нашуд

امشبم درد دل تمام نشد

Боқии достон ба фардои шаб !

باقی داستان به فردا شب!

Шуд аноолҳқи сарои салим , оре

شد اناالحق‌سرا سلیم، آری

Мастро мушкиласт поси адаб

مست را مشکل است پاس ادب