Барнаме хезад навой булбулӣ аз гулшанӣ

برنمی خیزد نوای بلبلی از گلشنی

Дӯд оҳӣ нест аз девонае дар гулханӣ

دود آهی نیست از دیوانه ای در گلخنی

Дигаронро ман чаро бояд кунам таҳрики ишқ ?

دیگران را من چرا باید کنم تحریک عشق؟

Ҳамчу гул дорам барои оташи худ доманӣ

همچو گل دارم برای آتش خود دامنی

Ин чунин кон бе вафои қасди дил ман ме кунад

این چنین کان بی وفا قصد دل من می کند

Душманӣ ҳаргиз наметозад ба қалби душманӣ

دشمنی هرگز نمی تازد به قلب دشمنی

Оташам дар ҷон заду домани кашон аз ман гузашт

آتشم در جان زد و دامن کشان از من گذشت

Барқи ҳаргизи ин чунин нагузаштааст аз хирманӣ

برق هرگز این چنین نگذشته است از خرمنی

Шавқ дар ҳарҷо ки таълим сбкборӣ диҳад

شوق در هرجا که تعلیم سبکباری دهد

Бар тан исо кунад ҳар мӯӣ , кори сӯзанӣ

بر تن عیسی کند هر موی، کار سوزنی

Сокини байти алҳзн доғаст аз таҷреди ман

ساکن بیت الحزن داغ است از تجرید من

Каз азизон нестам шармандаи пероҳанӣ

کز عزیزان نیستم شرمندهٔ پیراهنی

Дорадам дар оташи ин ҳинди сияҳи масту зи шавқ

داردم در آتش این هند سیه مست و ز شوق

намезанад ҳрлҳзаҳ чун мурғи кабобами равғанӣ

می زند هرلحظه چون مرغ کبابم روغنی

Шеър аз баси гашт беравнақ , таъаҷҷуб ме кунам

شعر از بس گشت بی رونق، تعجب می کنم

Мисраи зулфӣ чу байнам бар баёзи гарданӣ !

مصرع زلفی چو بینم بر بیاض گردنی!

Кас намедонад ман девонаро манзил куҷост

کس نمی داند من دیوانه را منزل کجاست

Ҳар нафас чун дӯд меоем бурун аз гулханӣ

هر نفس چون دود می آیم برون از گلخنی

Дар миёни шоҳидони длФриби рӯзгор

در میان شاهدان دلفریب روزگار

Нест ҳамчун духтари руз , як суроҳеи гарданӣ

نیست همچون دختر رز، یک صراحی گردنی

Шуд баҳору гули шкФт ва май наме нӯшад , салим

شد بهار و گل شکفت و می نمی نوشد، سلیم

Дар ҷаҳон ҳаргиз надидам ҳамчуи зоҳиди кавданӣ

در جهان هرگز ندیدم همچو زاهد کودنی