Ёди айёмӣ ки ҳасани андеша номӯс дошт
یاد ایامی که حسن اندیشهٔ ناموس داشت
Шамъро шарм аз пари парвона дар фонӯс дошт
شمع را شرم از پر پروانه در فانوس داشت
Бода танҳо кӣ тавон хӯрдан , ки бе ҳам суҳбатон
باده تنها کی توان خوردن، که بیهمصحبتان
Хизр бар лаби об ва дар зери забон афсӯс дошт
خضر بر لب آب و در زیر زبان افسوس داشت
Дӯши машғӯли хаёлат буд дар маҳфили дилам
دوش مشغول خیالت بود در محفل دلم
Хилватӣ дар анҷуман чун сӯрат фонӯс дошт
خلوتی در انجمن چون صورت فانوس داشت
Ҳосил дунё набӯд он сон ки мо ме хостем
حاصل دنیا نبود آن سان که ما میخواستیم
Тифл , чашми байзаи рангинӣ аз товус дошт
طفل، چشم بیضهٔ رنگینی از طاووس داشت
Дӯш меболид аз хок дараш бар худ салим
دوش میبالید از خاک درش بر خود سلیم
Такяи пиндории магар бар маснад коўс дошт
تکیه پنداری مگر بر مسند کاوس داشت