Дар иқлӣми маънии салими он Масеҳам
در اقلیم معنی سلیم آن مسیحم
Ки нутқам занад дами зи мъҷзнмоиӣ
که نطقم زند دم ز معجزنمایی
Даройад чу калакам ба рафтор , гардад
درآید چو کلکم به رفتار، گردد
зи рангинии ҷилва , коғази ҳиное
ز رنگینی جلوه، کاغذ حنایی
Агар пери гаштам , ҷавонаст табъам
اگر پیر گشتم، جوان است طبعم
Чу мекуҳна гардад , кунад худнамое
چو می کهنه گردد، کند خودنمایی
Ба ин заъф , табъии маро дар сухан ҳаст
به این ضعف، طبعی مرا در سخن هست
Тавонотар аз ғайрати рӯстоӣ
تواناتر از غیرت روستایی
зи озода табъӣ накарда сети ҳаргиз
ز آزاده طبعی نکرده ست هرگز
Қаламро каломами Асои гадоӣ
قلم را کلامم عصای گدایی
зи ҳарфи талаб бастаам лаби дарин баҳр
ز حرف طلب بسته ام لب درین بحر
Расад чун садаф , рӯзии ман ҳавоӣ
رسد چون صدف، روزی من هوایی
Гуруҳеи маро аз ҳасад дил харошанд
گروهی مرا از حسد دل خراشند
Ки чун рӯй хешанд аз тира рое
که چون روی خویشند از تیره رایی
Ҳамаи балхӣу ҷбаҳи шани сабзиворӣ
همه بلخی و جبه شان سبزواری
Ҳамаи кӯфӣу хирқаи шани Карбалое
همه کوفی و خرقه شان کربلایی
Ҳамаи ҳосили кору бори дноӣт
همه حاصل کار و بار دنائت
Ҳамаи нутфа ӣ обу нони гадоӣ
همه نطفه ی آب و نان گدایی
Ҳамаи ҳамчуи дастори худ рӯй дастӣ
همه همچو دستار خود روی دستی
Ҳамаи ҳамчуи шалвори худ пушти пое
همه همچو شلوار خود پشت پایی
зи сар дар заминӣ чу пайкони хокӣ
ز سر در زمینی چو پیکان خاکی
з . . . Дар ҳавоӣ чу тирҳўоиӣ
ز... در هوایی چو تیرهوایی
зи роҳи фасоди оби нихвати гирифта
ز راه فساد آب نخوت گرفته
Чу гавҳар дар эшон манӣ карда мое
چو گوهر در ایشان منی کرده مایی
Азишон чу соғар мисли хираи чашмӣ
ازیشان چو ساغر مثل خیره چشمی
Азишон чу май сурхи рӯ бе ҳаёе
ازیشان چو می سرخ رو بی حیایی
Чунонаст азин фирқаи изҳори мардӣ
چنان است ازین فرقه اظهار مردی
Ки дар ҳинд , духтар кунад кадхудое
که در هند، دختر کند کدخدایی
з бас ногуворанд , азин фирқа гардид
ز بس ناگوارند، ازین فرقه گردید
Ҷаҳони ганда чун меъда ӣ амтлоиӣ
جهان گنده چون معده ی امتلایی
Дар исботи даъвии сет аз хати кӯфӣ
در اثبات دعوی ست از خط کوفی
Ба дасти ҳамаи маҳзар бе вафое
به دست همه محضر بی وفایی
Чу май хўоргони шуғлашони ҳарзаи гӯйӣ
چو می خوارگان شغلشان هرزه گویی
Чу тирёкёни корашони жожхоиӣ
چو تریاکیان کارشان ژاژخایی
Ба ҳарҷо қадам мегузоранд , мардум
به هرجا قدم می گذارند، مردم
Азишон гурезанд ҳамчун вабое
ازیشان گریزند همچون وبایی
Матоъи сухан ончӣ дузданд аз ман
متاع سخن آنچه دزدند از من
Ба ман мефурушанд аз бе ҳаёе
به من می فروشند از بی حیایی
Ҷўонмргии ин муфсидонро зарур аст
جوانمرگی این مفسدان را ضرور است
Кунад мор , чун куҳна шуд , аждаҳое
کند مار، چون کهنه شد، اژدهایی
Азин қавм , доне чаҳ бояд талаб дошт ?
ازین قوم، دانی چه باید طلب داشت؟
Ҷудоӣ , ҷудоӣ , ҷудоӣ , ҷудоӣ
جدایی، جدایی، جدایی، جدایی