Оҳи азин думал ки шуд аз синаи ман ошкор

آه ازین دمل که شد از سینهٔ من آشکار

Хӯн чу пайкон мечакад аз ғунчаи пистони маро

خون چو پیکان می‌چکد از غنچهٔ پستان مرا

Ҳрдми ширӣ ки аз пистони модар хӯрда ам

هردم شیری که از پستان مادر خورده‌ام

Қатра қатра мекашад айём аз пистони маро

قطره‌قطره می‌کشد ایام از پستان مرا

Душманӣ чун ишқ дорам дар қафои худ , азон

دشمنی چون عشق دارم در قفای خود، ازان

Сар бурун карда аз рӯй сипари пайкони маро

سر برون کرده از روی سپر پیکان مرا