Манзили аҳли сухан , муллои вафо каз шарм ӯ
منزل اهل سخن، ملا وفا کز شرم او
Лафзро маънӣ ба рӯй хеш бурқаъ ме кунад
لفظ را معنی به روی خویش برقع میکند
Гоҳ бар риши сухан аз дахл гардад шишаи банд
گاه بر ریش سخن از دخل گردد شیشه بند
Гоҳ дар . . . Ғазал , ангушт мисра ме кунад
گاه در... غزل، انگشت مصرع میکند
Ҳамчуи анбар каз тасарруфи меъда нохуш созадаш
همچو عنبر کز تصرف معده ناخوش سازدش
Май баради ашъори мардумро ва зойеъ ме кунад
میبرد اشعار مردم را و ضایع میکند
Мулзам аз девони арбоби маъонӣ кӣ шавад
ملزم از دیوان ارباب معانی کی شود
Он ки сад матлаъ ба як ибром мақта ме кунад
آن که صد مطلع به یک ابرام مقطع میکند