Бо ҳарки нишнид нафасӣ , хоҷаи ҳасан ро

با هرکه نشنید نفسی، خواجه حسن را

Аз гову зи гӯсола ӣ худ , гуфт ва шунид аст

از گاو و ز گوساله ی خود، گفت و شنید است

Аз бас ки сиёҳӣ занад аз мост ба мардум

از بس که سیاهی زند از ماست به مردم

Бовар накунам гуяд агар мост сифед аст

باور نکنم گوید اگر ماست سفید است