Яке пиёлаи чинӣ барои хӯрдани об

یکی پیالهٔ چینی برای خوردن آب

Бидод хоҷаи маро аз сифоти некӯяш

بداد خواجه مرا از صفات نیکویش

Кигар чу коса фақраш ниҳанд бар сари роҳ

که گر چو کاسهٔ فقرش نهند بر سر راه

зи куҳнаи каъбӣ ӯ нанигарад касе сӯяш

ز کهنه کعبی او ننگرد کسی سویش

Шикастае ки садои брнёид аз лаб ӯ

شکسته ای که صدا برنیاید از لب او

Ҳазор санг занадгар касе ба паҳлуяш

هزار سنگ زند گر کسی به پهلویش

Чу чоҳи замзамаши афтодаи рахнаҳо бар лаб

چو چاه زمزمش افتاده رخنه ها بر لب

Чу ҳавзи кавсар , хӯрдаи шиканҷҳо рӯйиш

چو حوض کوثر، خورده شکنج ها رویش

зи соғари дили хоқони зиёдатар гиреҳаш

ز ساغر دل خاقان زیاده تر گرهش

зи косаи сари фағфури бештари мӯяш

ز کاسهٔ سر فغفور بیشتر مویش

Ҳубоби ханда бар андом ӯ занад чун мавҷ

حباب خنده بر اندام او زند چون موج

Баранд чун зи паии об бар лаби ҷӯяш

برند چون ز پی آب بر لب جویش

Хиёраи дори намояд , зи бас ки мавҷи шикаст

خیاره دار نماید، ز بس که موج شکست

Фишурдаи ҳамчуи ҳубоби дилами з ҳар сӯяш

فشرده همچو حباب دلم ز هر سویش

Ба хоҷаи бахшиши ин коса шуд чу ҳавзи язид

به خواجه بخشش این کاسه شد چو حوض یزید

Ки ҳаркии об азу хӯрд , шуд дуъогӯяш

که هرکه آب ازو خورد، شد دعاگویش