Шунидам ҳилаи пардозии зи аҳшом

شنیدم حیله پردازی ز احشام

Ки дар тазвир будаш чун фалаки ном

که در تزویر بودش چون فلک نام

Чу хайли ахтаронаши гилае буд

چو خیل اخترانش گله‌ای بود

Казон хӯрдӣ чу Тифлони шери мақсӯд

کزان خوردی چو طفلان شیر مقصود

Хуҷастаи гилае каз хӯрдани гул

خجسته گله‌ای کز خوردن گل

Шудӣ ҳосил азишон равғани гул

شدی حاصل ازیشان روغن گل

Чу оҳӯ , шӯхи чашмони нкўрў

چو آهو، شوخ چشمان نکو رو

Вале шаҳрӣ , на саҳройӣ чу оҳӯ

ولی شهری، نه صحرایی چو آهو

Мубораки рӯишон чун рӯй дилбар

مبارک رویشان چون روی دلبر

Гуворои шерашон чун шери модар

گوارا شیرشان چون شیر مادر

Биҷузи эшон надидаи олами пер

بجز ایشان ندیده عالم پیر

Ки дар пистони арӯсонро буд шер

که در پستان عروسان را بود شیر

з ҳаряк гашта аз ҳасани нзртоб

ز هریک گشته از حسن نظرتاب

Чу чашми гурги равшан , чашми қассоб

چو چشم گرگ روشن، چشم قصاب

Тани пар мӯ набошад хуши зи хубон

تن پر مو نباشد خوش ز خوبان

Вале бо мӯ хушаст андоми эшон

ولی با مو خوش است اندام ایشان

зи мӯии соқашони афкандаи тақдис

ز موی ساقشان افکنده تقدیس

Сулаймонро ба ёди соқи билқис

سلیمان را به یاد ساق بلقیس

зи бори дунба ӣ сангини талотум

ز بار دنبهٔ سنگین تلاطم

Саросарро шикофи афтода дар сам

سراسر را شکاف افتاده در سُم

Чу хайли лашкари шоҳони ҷаҳонгир

چو خیل لشکر شاهان جهانگیر

Намӯда қалъаҳои кӯҳи тасхир

نموده قلعه‌های کوه تسخیر

зи ҷусту хез дар саҳро ба оҳӯ

ز جست و خیز در صحرا به آهو

Намӯда ҷавҳари худро з ҳар мӯ

نموده جوهر خود را ز هر مو

зи таслиму ризо бар теғи қассоб

ز تسلیم و رضا بر تیغ قصاب

Ниҳодаи сари ҳама чун ҷадвали об

نهاده سر همه چون جدول آب

Шабоне дошт ҳамчун ақли ҳушёр

شبانی داشت همچون عقل هشیار

зи хайли гӯсфандонаши хабардор

ز خیل گوسفندانش خبردار

Шаҳаншоҳӣ казу беранҷу ташвиш

شهنشاهی کزو بی رنج و تشویش

Ба як ҷо об хӯрдӣ гург бо мяш

به یک جا آب خوردی گرگ با میش

Ҳисории гиларо ҳифзаши зи оҳан

حصاری گله را حفظش ز آهن

Ки санг андоз он будӣ фалохан

که سنگ انداز آن بودی فلاخن

Чу Фолизш ба даври тала ӣ гург

چو فالیزش به دور تلهٔ گرگ

Фитода бар сари ҳам калла ӣ гург

فتاده بر سر هم کلهٔ گرگ

зи савташи домани саҳрои пар аз гул

ز صوتش دامن صحرا پر از گل

Ки не будаш ба лаби минқори булбул

که نی بودش به لب منقار بلبل

Ба ҳомӯни нағмааш афкандаи оташ

به هامون نغمه‌اش افکنده آتش

Садои соз ӯро кӯҳи дмкш

صدای ساز او را کوه دمکش

Ба вақти нағмаи пардозяш дар мушт

به وقت نغمه پردازیش در مشت

Чу мўсиқор , не будӣ ҳар ангушт

چو موسیقار، نی بودی هر انگشت

зи шерони гиларо ӯ буд ғмхўор

ز شیران گله را او بود غمخوار

Чу Тифлони азизаши доя бисёр

چو طفلان عزیزش دایه بسیار

Саги он гилаи нафаси соҳибаш буд

سگ آن گله نفس صاحبش بود

Ки аз рӯбоҳи бозӣ буд хушнӯд

که از روباه بازی بود خشنود

Шудӣ ширӣ ки аз он гилаи ҳосил

شدی شیری که از آن گله حاصل

Дарав кардӣ ду чандон оби дохил

دَرو کردی دو چندان آب داخل

Ба сӯй шаҳр кардӣ рӯи зи саҳро

به سوی شهر کردی رو ز صحرا

Ба дӯшаши машки обии ҳамчуи саққо

به دوشش مشک آبی همچو سقا

Дукон ҳила багушӯдӣ ба бозор

دکان حیله بگشودی به بازار

Ҷаҳон чун субҳи шерашро харидор

جهان چون صبح شیرش را خریدار

Гиромӣ , шер ӯ дар косаи чубин

گرامی، شیر او در کاسه چوبین

Ба киштӣ қадар дорад оби ширин

به کشتی قدر دارد آب شیرین

з ҳила доштӣ бо тезҳӯшон

ز حیله داشتی با تیزهوشان

Матоъаши об чун гўҳрФрўшон

متاعش آب چون گوهر فروشان

Азуи омухти субҳи ойини тазвир

ازو آموخت صبح آیین تزویر

Ки май резади зи шабнами об дар шер

که می‌ریزد ز شبنم آب در شیر

Дарин тазвираш аз бас дид бе тоб

درین تزویرش از بس دید بی تاب

зи хиҷлати шер дар паймона шуд об

ز خجلت شیر در پیمانه شد آب

Тамоми умр , кор ӯ ҳамин буд

تمام عمر، کار او همین بود

Азон ғофил ки гардун дар камӣн буд

ازان غافل که گردون در کمین بود

Қазоро он шубони Мӯсои осор

قضا را آن شبان موسی آثار

Ки будӣ тавр ӯ домони кҳсор

که بودی طور او دامان کهسار

Хиромони гилаи сӯй кӯҳ ме ронад

خرامان گله سوی کوه می‌راند

Ки абрии ногаҳон доман барафшонад

که ابری ناگهان دامن برافشاند

Чу ғавғо дид аз тӯфон ба дарё

چو غوغا دید از طوفان به دریا

Бҷнбидши раги ғайрат дар аъзо

بجنبیدش رگ غیرت در اعضا

Ба навъе диҷла афшон шуд ки тӯфон

به نوعی دجله افشان شد که طوفان

зи ҳайрат хушк шуд чун мавҷи савҳон

ز حیرت خشک شد چون موج سوهان

Шуд аз таъсири боронаши зи кҳсор

شد از تأثیر بارانش ز کهسار

Равони силӣ ба ҳрсўи аждҳоўор

روان سیلی به هرسو اژدهاوار

зи ҳрсўи ончунон мавҷӣ аён шуд

ز هر سو آنچنان موجی عیان شد

Ки гуфтӣ кӯҳ дар саҳро равон шуд

که گفتی کوه در صحرا روان شد

зи баси тӯфони зи мавҷаш тунд бурҷаст

ز بس طوفان ز موجش تند برجَست

Пули қавси қзҳро тоқ бишикаст

پل قوس قزح را طاق بشکست

Гумони барадӣ ки дар домони саҳро

گمان بردی که در دامان صحرا

зи сайри кӯҳи баргаштаи сети дарё

ز سیر کوه برگشته‌ست دریا

Дар он амвоҷ , фавҷӣ буд хунхор

در آن امواج، فوجی بود خونخوار

Ки омад сурхи рӯ аз фатҳи кҳсор

که آمد سرخ رو از فتح کهسار

Ба пеши он сипоҳ кӣна олуд

به پیش آن سپاه کینه آلود

Давон аз ҳар тарафи кӯҳии ктл буд

دوان از هر طرف کوهی کتل بود

Чу рӯ дар трктоз оварад бе бок

چو رو در ترکتاز آورد بی باک

Азон саҳрои бабради он гиларо пок

ازان صحرا ببرد آن گله را پاک

Давон омад шубони сӯии қабӣла

دوان آمد شبان سوی قبیله

Бигуфт онро ки кораш буд ҳила

بگفت آن را که کارش بود حیله

Ҳрони обӣ ки мекардӣ ту дар шер

هرآن آبی که می‌کردی تو در شیر

Ки бифурӯшӣ ба халқи онро ба тазвир ,

که بفروشی به خلق آن را به تزویر

Ҷаҳони по дар мкоФотш чу афшурд

جهان پا در مکافاتش چو افشرد

Шуд он сайлоб ва омад гиларо барад

شد آن سیلاب و آمد گله را برد

Салим аз каф чаро некигузорӣ ?

سلیم از کف چرا نیکی گذاری؟

Ки подоши амал дар пеши дорӣ

که پاداش عمل در پیش داری