Ориф ки ба саъии хеш аз дунё рафт

عارف که به سعی خویش از دنیا رفت

Мурғӣ ба қафаси бол ҳаме зад то рафт

مرغی به قفس بال همی زد تا رفت

Зини чоҳ ки фикри ту ба ҷое нарасад

زین چاه که فکر تو به جایی نرسد

Мансур ба ним гази расан боло рафт

منصور به نیم گز رسن بالا رفت