Сқии аллоҳи Лайло , ксдғи алкўоъб

سقی الله لیلا، کصدغ الکواعب

Шабии анбарин холи мишкӣни зўоиб

شبی عنبرین خال مشکین ذوایب

Фалакро ба гавҳари мурассаъ , ҳавошӣ

فلک را به گوهر مرصع، حواشی

Ҳаворо ба анбари мастир , ҷавониб

هوا را به عنبر مستر، جوانب

Дирафши бунафши сипоҳи ҳабаш ро

درفش بنفش سپاه حبش را

Равон дар рикоб аз кавокиби мавокиб

روان در رکاب از کواکب مواکب

Броростаҳи гардану гӯшу гардун

برآراسته گردن و گوش و گردون

Шаб аз гавҳари шаби чароғи кавокиб

شب از گوهر شب چراغ کواکب

Мтолъи знўри тўолъ , мунаввар

مطالع زنور طوالع، منور

Мшорқи зи зўи масобиҳ , соқиб

مشارق ز ضو مصابیح، ثاقب

Шудаи ҷабҳаи соид , Саудаши мақдам

شده جبهه صاعد، سعودش مقدم

Шудаи саври толеъ , сурайёаши ғорб

شده ثور طالع، ثریاش غارب

Бенот аз бар маркази қутби гардон

شهاب از بر صفحهٔ چرخ، ریزان

Чу бар хотири равшан , афкори соиб

چو بر برگ نیلوفر امطار ساکب

Дарин ҳоли ман бо фалак дар шикоят

درین حال من با فلک در شکایت

зи ранҷи ҳаводис , зи ҷаври нўоиб

ز رنج حوادث، ز جور نوایب

зи Фқди муроду ҷафои замона

ز فقد مراد و جفای زمانه

зи баъди диёру фироқи сўоҳб

ز بُعد دیار و فراق صواحب

зи тазвирҳои ҷаҳони музаввар

ز تزویرهای جهان مزوّر

зи бозичаҳои сипеҳри млоъб

ز بازیچه‌های سپهر مُلاعب

Фалакро ҳаме гуфтам : аз даври ҷаврат

فلک را همی گفتم: از دور جورت

Чаро ахтари толеъами гашти ғорб ?

چرا اختر طالعم گشت غارب؟

Чаро гашт бо ман замонаи мухолиф ?

چرا گشت با من زمانه مخالف؟

Чаро гашт бо ман ситораи мғозб ?

چرا گشت با من ستاره مغاضب؟

Кунун панҷ моҳаст то ман асирам

کنون پنج ماه است تا من اسیرم

Ба Бағдод дар , дар балоу мсоиб

به بغداد در، در بلا و مصایب

Парешони ҷамъӣу ҷамъии парешон

پریشان جمعی و جمعی پریشان

Гирифтори қавмӣу қавмии аҷоиб

گرفتار قومی و قومی عجایب

На ҷои қарорам , зҷўри аъодӣ

نه جای قرارم، ز جور اعادی

На рӯй диёрам , зи таъни ақорб

نه روی دیارم، ز طعن اقارب

Маро ҳар нафас , ғусса бар ғусса зояд

مرا هر نفس، غصه بر غصه زاید

Маро ҳар замон , гиря бар гиряи ғолиб

مرا هر زمان، گریه بر گریه غالب

Фалак чун шунид ин итобу шикоят

فلک چون شنید این عتاب و شکایت

Маро гуфт : бас кун ки толеъи алмъоиб !

مرا گفت: بس کن که طالع المعایب!

Агарчӣ туро ҳаст ҷои шикоят

اگر چه تو را هست جای شکایت

Вале ҳаст шукронаи ?ут низ воҷиб

ولی هست شکرانه‌ات نیز واجب

Ки дорӣ чу даргоҳи соҳиби паноҳӣ

که داری چو درگاه صاحب پناهی

Мақари мақосид , маҳали морб

مقرّ مقاصد، محلّ مآرب

Кунун азми тқбили даргоҳ ӯ кун

کنون عزم تقبیل درگاه او کن

Ба иқбол ӯ шӯ « Саиди алъўоқб »

به اقبال او شو «سعید العواقب»

Машав як замони ғофил аз остонаш

مشو یک زمان غافل از آستانش

Ки ҳаркас ғоиб шуд ӯ ҳаст хоиб

که هر کس غایب شد او هست خایب

Фалак бо ман андари ҳикоят ки ногуҳ

فلک با من اندر حکایت که ناگه

Баромади зкаҳи рояти субҳи козиб

برآمد ز که رایت صبح کاذب

Қамари чеҳрагони шабистони гардун

قمر چهرگان شبستان گردون

Кашиданд рух дар ниқоби мғорб

کشیدند رخ در نقاب مغارب

Ба гӯшам расед аз маҳали қўоФл

به گوشم رسید از محلّ قوافل

Сҳили мрокб , ғтити нҷоиб

صهیل مراکب، غطیط نجایب

Диламро нишоти сафари хост , ногуҳ

دلم را نشاط سفر خاست، ناگه

Шудам чуст бар мураккаби азми рокиб

شدم چست بر مرکب عزم راکب

Раҳе пешам омад ки аз ҳайбати он

رهی پیشم آمد که از هیبت آن

Биндохтии панҷаи шери муҳориб

بینداختی پنجه شیر محارب

Сумуми ғмўмш , вазон дар сҳорӣ

سموم غمومش، وزان در صحاری

Ҳмими ҷмимш , равон дар мшорб

حمیم جحیمش، روان در مشارب

Зулолаши мулаввас ба сами аФоъӣ

زلالش ملوّث به سمّ افاعی

Ҳаҷҷораш ба ҳадат чу неши ъқорб

حجارش به حدّت چو نیش عقارب

Мзлзли замин аз рёҳи ъўосб

مزلزل زمین از ریاح عواصف

Мастири ҳаво аз ғубори ғёҳб

مسترّ هوا از غبار غیاهب

Ҳавояши зи фарти ҳарорат ба ҳаддӣ

هوایش ز فرط حرارت به حدّی

Ки чун мум мешуд дили санги зоиб

که چون موم می‌شد دل سنگ ذایب

Чунон бад ки шамшер чун қатраи пуроб

چنان بد که شمشیر چون قطره پرآب

Фурӯ мечакид аз кафи марди зориб

فرو می‌چکید از کف مرد ضارب

Ҳаме ронадам андари биёбону водӣ

همی راندم اندر بیابان و وادی

Гуҳӣ бо арнб , гуҳӣ бо съолб

گهی با ارنب، گهی با ثعالب

Гуҳии барфарозӣ ки наъли маи нав

گهی برفرازی که نعل مه نو

Ҳамеи суд дар дасту пои мрокб

همی سود در دست و پای مراکب

Гуҳӣ дар нишебӣ ки амволи қорун

گهی در نشیبی که اموال قارون

Ҳамеи бргзшт аз рикоби ркоиб

همی برگذشت از رکاب رکایب

Ҳамаи раҳ дар андеша то кӣ барояд ?

همه ره در اندیشه تا کی برآید؟

зи даргоҳи соҳиби Нидои мроҳб

ز درگاه صاحب ندای مراحب

Ҷаҳони маъонӣ , сипеҳри вазорат

جهان معانی، سپهر وزارت

Муҳӣти макорим , саҳоби мавоҳиб

محیط مکارم، سحاب مواهب

Бурӣда ба он сар ки аз ҳукми хаташ

بریده به آن سر که از حکم خطّش

Бигардад ба як мӯӣ чун хати котиб

بگردد به یک موی چون خطّ کاتب

Взиро ба ҳақи худоӣ ки сунъаш

وزیرا به حق خدایی که صنعش

Наад ҷавҳари рӯҳ дар дарҷи қолаб

نهد جوهر روح در درج قالب

Ба тақдиру тадбири султони ҳоким

به تقدیر و تدبیر سلطان حاکم

Ба алоӣу нъмои раззоқи воҳб

به آلای و نعمای رزاق واهب

Ба таъзими Аҳмад , ки , бо он ҷалолат

به تعظیم احمد، که، با آن جلالت

Нигаҳи доштан дар ҳисори ънокб

نگه داشتش در حصار عناکب

Ба ёрии ёрони Аҳмад ки буданд

به یاری یاران احمد که بودند

зи роҳи ҳидояти нуҷуми савоқиб

ز راه هدایت نجوم ثواقب

Ки то шуд серуми зи остони ту холӣ

که تا شد سرم ز آستان تو خالی

Нашуд остини ман аз ашки ғоиб

نشد آستین من از اشک غایب

Саноят ба корами даровард варна

ثنایت به کارم درآورد ور نه

Ба якборагӣ будам аз шеъри тоиб

به یکبارگی بودم از شعر تایب

Агар мадҳи ҷоҳ ту гӯям нагӯям

اگر مدح جاه تو گویم نگویم

Бомед марсуму ҳирси мавоҷиб

بامید مرسوم و حرص مواجب

Вале чашм дорам ки аз давлати ту

ولی چشم دارم که از دولت تو

Маротиб фазояд маро бар маротиб

مراتب فزاید مرا بر مراتب

Ало то гушойанд хубони маи рӯ

الا تا گشایند خوبان مه‌رو

Хаданги бало аз камони ҳўоҷб

خدنگ بلا از کمان حواجب

Сарои туро бод , ноҳиди мутриб

سرای تو را باد، ناهید مطرب

Ҷаноби туро бод , хуршеди ҳоҷиб

جناب تو را باد، خورشید حاجب