эй дил ! имрӯзи туро рӯз муборак бодаст

ای دل! امروز تو را روز مبارک بادست

Ки ҷаҳони хурраму султони ҷаҳон , дилшод аст

که جهان خرم و سلطان جهان، دلشاد است

Хуши бро , чун хати дилдор , ки дар даври қамар

خوش برآ، چون خط دلدار، که در دور قمر

Ҳамаи асбоби хушӣ , даст фароҳам додаст

همه اسباب خوشی، دست فراهم دادست

Ҳар парешонеу ташвиш ки ҷамъи омада буд

هر پریشانی و تشویش که جمع آمده بود

Ллаҳи алҳмд , ки чун зулф батон бар бодаст

لله الحمد، که چون زلف بتان بر بادست

Омад аз равзаи фирдавс « мубораки бодӣ »

آمد از روضه فردوس «مبارک بادی»

Мужда Эй доду ҷаҳони пурз « муборак бодаст »

مژده‌ای داد و جهان پر ز «مبارک بادست»

Май дамади боди тараб , давр бақо ме гузарад

می‌دمد باد طرب، دور بقا می‌گذرد

Соқио ! бода ки даврони бақо бар бодаст

ساقیا! باده که دوران بقا بر بادست

Домани умр ба ғифлати мада аз каф , ки ту ро

دامن عمر به غفلت مده از کف، که تو را

Домани умри зи каф рафта наёяд бо даст

دامن عمر ز کف رفته نیاید با دست

Рост шуд чун алиф аз суҳбати ин қурраи айн

راست شد چون الف از صحبت این قره عین

Пушти кўжи фалаки пер , ки модарзодаст

پشت کوژ فلک پیر، که مادرزادست

Ёди дории фалаки ин даври саодат ки туро !

یاد داری فلک این دور سعادت که تو را!

Ин чунин давр аҷаб дорам агар худ ёдаст !

این چنین دور عجب دارم اگر خود یادست!

эй ниҳоли чамани мамлакати имрӯзи бибол !

ای نهال چمن مملکت امروز ببال!

Ки гули салтанат аз бод хазон озодаст

که گل سلطنت از باد خزان آزادست

Боди боқии тану ҷонаш ки зад обу гул ӯ

باد باقی تن و جانش که زد آب و گل او

Чори девори бақо , то ба абад ободаст

چار دیوار بقا، تا به ابد آبادست