Мусаввири азал аз рӯҳ , сӯратӣ май хост

مصور ازل از روح، صورتی می‌خواست

Мисоли қади туро баркашиду омдрост

مثال قد تو را برکشید و آمدراست

Бунафшаи сунбули зулфат ба хоб дид шабӣ

بنفشه سنبل زلفت به خواب دید شبی

Алии алсбоҳи парешон ва саргарон бархест

علی الصباح پریشان و سرگران برخاست

Ҳамаи хаёли сари зулфи бор май бандам

همه خیال سر زلف بار می‌بندم

Шаби дароз ва баронам ки сар ба сар савдост

شب دراز و برانم که سر به سر سوداست

Хаёли сарви баландат дар об ме ҷӯям

خیال سرو بلندت در آب می‌جویم

Зиҳии латифи хаёлӣ ки дар тасаввури мост

زهی لطیف خیالی که در تصور ماست

Ба ноз агар бхромди дарахти қомати ту

به ناز اگر بخرامد درخت قامت تو

зи ҷой худ баравад сарв , агарчӣ побарҷост

ز جای خود برود سرو، اگرچه پابرجاست

Ҷаҳони ҳасани ту хуш олимӣаст зи онкии дарав

جهان حسن تو خوش عالمی است ز آنکه درو

Шимол бар тарафи офтоб , ғолия сост

شمال بر طرف آفتاب، غالیه ساست

Турост бе сухани андари даҳони ниҳони гавҳар

تراست بی‌سخن اندر دهان نهان گوهر

Нишони гавҳари поки ту дар сухан пайдост

نشان گوهر پاک تو در سخن پیداست

Биё ба ҳалқаи девонагони ишқ ва бибин

بیا به حلقه دیوانگان عشق و ببین

Каз он слосли мишкӣн чаҳ фитна ҳо барпост

کز آن سلاسل مشکین چه فتنه‌ها برپاست

Фитодагони сари кӯй дӯст бисёранд

فتادگان سر کوی دوست بسیارند

Валикин аз сари Кувайт чу ман фитодаи нхост

ولیکن از سر کویت چو من فتاده نخاست

Чу ним мурда чароғӣаст оташин , ҷонам

چو نیم مرده چراغی است آتشین، جانم

Ки дар ҳавои ту бар раҳгузар бод сабост

که در هوای تو بر رهگذر باد صباست

Ҳар он назарӣ ки на дар рӯй туаст , айн хатост

هر آن نظری که نه در روی توست، عین خطاست

Ҳар он нафас ки на бар ёд туаст , бод ҳавост

هر آن نفس که نه بر یاد توست، باد هواست

Рухи ту чашма меҳрасту гирди чашмаи меҳр

رخ تو چشمه مهرست و گرد چشمه مهر

Дамидаи сабзаи хатат , мисоли меҳри гёст

دمیده سبزه خطت، مثال مهر گیاست

Фитодаи холи ту бар офтоб май байнам

فتاده خال تو بر آفتاب می‌بینم

Магар ки сояи чатри рафеъ зилл худост

مگر که سایه چتر رفیع ظل خداست

Хдоигони салотини баҳр ва бар , дилшод

خدایگان سلاطین بحر و بر، دلشاد

Ки осмони бузургӣ ва офтоб атост

که آسمان بزرگی و آفتاب عطاست

Дилаш ба чашми яқин аз даричаи имрӯз

دلش به چشم یقین از دریچه امروز

Ҳамаи мшоҳди аҳвол олам фардост

همه مشاهد احوال عالم فرداست

зи шодии кафи дасташи мудом дар маҷлис

ز شادی کف دستش مدام در مجلس

Амл ба қҳқаҳи хандон , чу соғар саҳбост

امل به قهقه خندان، چو ساغر صهباست

Қусӯри ақли зи дараки камоли рифъат ӯ

قصور عقل ز درک کمال رفعت او

Мисоли чашмаи хуршед , ва чашм нобӣност

مثال چشمه خورشید، و چشم نابیناست

Ба буии онкии димоғи мулӯк тоза кунад

به بوی آنکه دماغ ملوک تازه کند

Ғубори ашҳб ӯ , гашта анбар Сорост

غبار اشهب او، گشته عنبر ساراست

Бидон умед ки дар силки ходимонаши кашанд

بدان امید که در سلک خادمانش کشند

Каминаи ҳалқа ба гӯши ту , лўлў лолост

کمینه حلقه به گوش تو، لولو لالاست

зи тоби партави анвор рӯй равшан ӯ

ز تاب پرتو انوار روی روشن او

Паноҳи ҷустаи назираш ба соя анқост

پناه جسته نظیرش به سایه عنقاست

Аё ситораи сипоҳӣ ки бурҷи исмат ро

ایا ستاره سپاهی که برج عصمت را

Фурӯғи қуббаи маҳди ту ғарраи ғрост !

فروغ قبه مهد تو غره غراست!

Ту айни Лутфӣу дарё , ғадири мустаъмал

تو عین لطفی و دریا، غدیر مستعمل

Ту нури маҳзӣу гардун , ғубори мстълост

تو نور محضی و گردون، غبار مستعلاست

Рафеъи қадари ту чархии ҳамаи саботу қарор

رفیع قدر تو چرخی همه ثبات و قرار

Шарифи зоти ту бадарӣ , ҳамаи давом ва бақост

شریف ذات تو بدری، همه دوام و بقاست

Замонаро зи ту хаттӣ ки ҷисмро зи ҳаёт

زمانه را ز تو خطی که جسم را ز حیات

Вуҷӯдро ба ту роҳӣ ки чашмро ба зёст

وجود را به تو راهی که چشم را به ضیاست

Ба кӯшиши омада бар сари ҳисоми ту дар разм

به کوشش آمده بر سر حسام تو در رزم

Ба бахшиши омадаи бартари кафи ту аз дарёст

به بخشش آمده برتر کف تو از دریاست

Баёзи теғи ту ойӣнаи ҷамолу зафар

بیاض تیغ تو آیینه جمال و ظفر

Забони калаки ту дандона калид раҷост

زبان کلک تو دندانه کلید رجاست

Каф ба баст , басит ҷаҳон гирифт ва ту ро

کف به بسط، بسیط جهان گرفت و تو را

Каф оятӣаст ки он бар кифояти ту гўост

کف آیتی است که آن بر کفایت تو گواست

Тамаккуни ту саропарда дар мақомӣ зад

تمکن تو سراپرده در مقامی زد

Ки Зуҳра бо ҳамаи созиш , каниз парда сарост

که زهره با همه سازش، کنیز پرده‌سراست

Дилати навишта бар ақтори абрро идрор

دلت نوشته بر اقطار ابر را ادرار

Кафи ту ронда дар офоқи баҳрро иҷрост

کف تو رانده در آفاق بحر را اجراست

з рӯйу рои ту хуршед , бо ҳазор фурӯғ

ز روی و رای تو خورشید، با هزار فروغ

зи збми айши ту ноҳид , бо ҳазор навост

ز زبم عیش تو ناهید، با هزار نواست

Ба аҳди адли ту исми хилоф бар бидост

به عهد عدل تو اسم خلاف بر بیداست

Азин мухолифаташи афтодаи ларза бар аъзост

ازین مخالفتش افتاده لرزه بر اعضاست

Ба мурдае ки расад муждаи анояти ту

به مرده‌ای که رسد مژده عنایت تو

Чу ғунча дар кафанаш орзӯӣ нашав ва намост

چو غنچه در کفنش آرزوی نشو و نماست

Сарои ҷоҳи ту дори алшФои пиндорӣ

سرای جاه تو دار الشفا پنداری

Ба хоки пои ту кони хӯни баҳои машк хатост

به خاک پای تو کان خون‌بهای مشک خطاست

зи боғи теғи зумурради либоси хӯни резат

ز باغ تیغ زمرد لباس خون ریزت

Аломати ирқон бар ҷабини коҳрбост

علامت یرقان بر جبین کاهرباست

зи чини абрӯии хубат ба чашми хусрави чин

ز چین ابروی خوبت به چشم خسرو چین

Фазои арсаи чини тангтар з чин қабост

فضای عرصه چین تنگ‌تر ز چین قباست

Ҳилоли наъли ситораи стоми гардуни сайр

هلال نعل ستاره ستام گردون سیر

Ҷаҳони наварду замони суръат ва замин паймост

جهان نورد و زمان سرعت و زمین پیماست

Баланди поя чу ҳиммат , фарохи рӯ чу тамаъ

بلند پایه چو همت، فراخ رو چو طمع

Гарони рикоб чу ҳаламу сабки Аннан чу зкост

گران رکاب چو حلم و سبک عنان چو ذکاست

Шаби саодати арбоб давлатаст магар

شب سعادت ارباب دولت است مگر

Ки равшании саҳар дар мабодяш пайдост ?

که روشنی سحر در مبادیش پیداست؟

зи рӯз ва шаб бигузаштӣ агар на он будӣ

ز روز و شب بگذشتی اگر نه آن بودی

Ки рӯзи равшанаш аз рӯйу тираи шаби зқФост

که روز روشنش از روی و تیره شب زقفاست

зи иштиёқи самаши рафтаи наъл дар оташ

ز اشتیاق سمش رفته نعل در آتش

Школ аз орзӯии дасти бӯс ӯ барпост

شکال از آرزوی دست بوس او برپاست

Ба саъйу қӯти сайраш , расидаи хоки замин

به سعی و قوت سیرش، رسیده خاک زمین

Ҳазор паии зи ҳазизи смк бар авҷ самост

هزار پی ز حضیض سمک بر اوج سماست

Шудан ба ҷониби болои саҳобро монад

شدن به جانب بالا سحاب را ماند

Вале арақ накунад он ва ин ғариқ ҳаёст

ولی عرق نکند آن و این غریق حیاست

Ҷавон чу давлати султони равон чу фурмонаш

جوان چو دولت سلطان روان چو فرمانش

Ҷаҳандаи ҳамчуи аъодии расида ҳамчу қазост

جهنده همچو اعادی رسیده همچو قضاست

Шҳо , ҳасуди туро гар наметавонад дид

شها، حسود ترا گر نمی‌تواند دید

Ту зшодӣ ки сабаб кўрбхтӣ аъдост

تو زشادی که سبب کوربختی اعداست

Мадори боки зкиди аду ки дар ҳамаи вақт

مدار باک زکید عدو که در همه وقت

Мадори даври фалак бар мадор рой шумост

مدار دور فلک بر مدار رای شماست

Агар чаҳ душмани оташи ниҳодаи сӯхтаи дил

اگر چه دشمن آتش نهاده سوخته دل

зи тоби теғи ту дар санги хора сохта ҷост

ز تاب تیغ تو در سنگ خاره ساخته جاست

Кунун бибин ки зи топири наъли шбрнгт

کنون ببین که ز تاپیر نعل شبرنگت

Басони лмъаҳи оташ , биҷуста аз хорост

بسان لمعه آتش، بجسته از خاراست

Броб зад сари ҷаҳли душманати нақшӣ

برآب زد سر جهل دشمنت نقشی

Гуҳӣ каз оташи шамшери туамон май хост

گهی کز آتش شمشیر توامان می‌خواست

Басони мардумаки чашми худ чун бидид , сӯрати баст

بسان مردمک چشم خود چون بدید، صورت بست

Ки худ ҳроинаҳи ӣнҷои беҳтарини млҷост

که خود هرآینه اینجای بهترین ملجاست

Забони чарби ту инак баровард замона ва набӯд

زبان چرب تو اینک برآورد زمانه و نبود

Яке чунонкӣ дар оинаи тасаввури мост

یکی چنانکه در آینه تصور ماست

Адуии хайбарятгар ба қалъаи ҷусти паноҳ

عدوی خیبریت گر به قلعه جست پناه

Шикваи ҳайдаряти манҷаниқи қалъаи гшост

شکوه حیدریت منجنیق قلعه گشاست

Фалаки ҷаноби шҳо , бо ҷаноби олии шоҳ

فلک جناب شها، با جناب عالی شاه

Марои зи гардиши гардуни дуни шикоят ҳост

مرا ز گردش گردون دون شکایت‌هاست

Савори гарми рӯи офтоби пиндорӣ

سوار گرم رو آفتاب پنداری

Кашида теғи зар аз баҳр мардум доност

کشیده تیغ زر از بهر مردم داناست

Ҷаҳон агарчӣ саропои ранг ва бӯаст ҳама

جهان اگرچه سراپای رنگ و بوست همه

Вале на ранги муруввати дарав , на буи вафост

ولی نه رنگ مروت درو، نه بوی وفاست

Ту хуйу расми сипеҳру ситора аз ман пресс

تو خوی و رسم سپهر و ستاره از من پرس

На дар сипеҳри муҳобо , на дар ситора ҳаёст

نه در سپهر محابا، نه در ستاره حیاست

На охир аз ситам , табъи даҳр бе меҳраст ?

نه آخر از ستم، طبع دهر بی‌مهرست؟

На охир аз сабаб , чрхс саркаш раъност

نه آخر از سبب، چرخس سرکش رعناست

Ки беардоту ихтиёри қурби ду моҳ

که بی‌اردات و اختیار قرب دو ماه

Каминаи бандаи шоҳ аз рикоб шоҳ ҷудост

کمینه بنده شاه از رکاب شاه جداست

Танами бкост аз ин ғам чу шамъ ва нест аҷаб

تنم بکاست از این غم چو شمع و نیست عجب

Ки синаи ҳамдам сӯзасту дидаи ҷуфти бкост

که سینه همدم سوز است و دیده جفت بکاست

зи хизмат ар чаҳ ҷудо бӯдаам ва лек маро

ز خدمت ار چه جدا بوده‌ام و لیک مرا

Ҳамеша дар ақаби шоҳи лашгарӣ з дуост

همیشه در عقب شاه لشگری ز دعاست

ҚўоФли даъват аз забони ман ҳамаи вақт

قوافل دعوت از زبان من همه وقت

Рафиқи кавкабаи субҳ ва корвон сабост

رفیق کوکبه صبح و کاروان صباست

Манам ки нест маро дар сахоати ҳеҷ сахт

منم که نیست مرا در سخات هیچ سخت

Туе ки дар сухани имрӯз хотам ушшуарост

تویی که در سخن امروز خاتم الشعراست

з рӯй оинаи зарнигори равшани рӯз

ز روی آینه زرنگار روشن روز

Ҳамеша то нафаси поки субҳи занги здост

همیشه تا نفس پاک صبح زنگ زداست

зи гирди хотиру занги кудурати эмини бод

ز گرد خاطر و زنگ کدورت ایمن باد

Даруни поки ту коиинаҳ худоӣ намост

درون پاک تو کایینه خدای نماست