Сарои хонаи гетӣ ки хонаи дўдрост

سرای خانه گیتی که خانه دودراست

Дар ду асос иқомат манеҳ ки раҳгузар аст

در دو اساس اقامت منه که رهگذر است

Ту кадхудоеи ин хона мекунӣ , ғалатӣ

تو کدخدایی این خانه می‌کنی، غلطی

Туро мақоми иқомат ба хона дигар аст

تو را مقام اقامت به خانه دگر است

Маҷоли умри ту чндонкаҳ мешавад камтар

مجال عمر تو چندانکه می‌شود کمتر

Туро умед фузунасту ҳирс бештар аст

تو را امید فزون است و حرص بیشتر است

Ба исмӣу илмӣ аз ду олимии қонеъ

به اسمی و علمی از دو عالمی قانع

Агар чаҳ худ ту баронӣ ки олами ин қадар аст

اگر چه خود تو برآنی که عالم این قدر است

Шавад дурусти айёрати зи оташи фардо

شود درست عیارت ز آتش فردا

Агар чаҳ кори ту имрӯзи рости ҳамчу зар аст

اگر چه کار تو امروز راست همچو زر است

Манозили сафарати давру роҳ рафтан туаст

منازل سفرت دور و راه رفتن توست

Вале на мураккаби роҳат на суфра сафар аст

ولی نه مرکب راهت نه سفره سفر است

зи ҷаҳли домани даракаш , ба илми дайни пайванд

ز جهل دامن درکش، به علم دین پیوند

Ки ҷаҳли хори раҳи дайну илм борвар аст

که جهل خار ره دین و علم بارور است

Ту фикри тир ва табар мекунӣ ба қасди касон

تو فکر تیر و تبر می‌کنی به قصد کسان

Макун ки новаки тири заъиф коргар аст

مکن که ناوک تیر ضعیف کارگر است

Ба шаръ агар чаҳ ҳалоласт дар мурувват нест

به شرع اگر چه حلال است در مروت نیست

Ҳалоки сайд ки ӯ низ чун ту ҷонвар аст

هلاک صید که او نیز چون تو جانور است

Чаҳ раҳмату шафқат дар дил ояд онкас ро

چه رحمت و شفقت در دل آید آنکس را

Ки дар дилаши ҳама тираст ва дар сараш табар аст

که در دلش همه تیر است و در سرش تبر است

Малики ниҳоди фақир аз малики нажод , ба аст

ملک نهاد فقیر از ملک نژاد، به است

Ба пеши ман малик онаст кӯи малик сайр аст

به پیش من ملک آن است کو ملک سیر است

Саройу боғ , чу бекадхудо бихоҳад монад

سرای و باغ، چو بی کدخدا بخواهد ماند

Гул ва бунафша марасту сар ӯ боғ мараст

گل و بنفشه مرست و سر او باغ مرست

Машав зи ҳодисаи эмин ки аз фалак то ҳашар

مشو ز حادثه ایمن که از فلک تا حشر

Равон ба соҳили гетии қўоФл ҳашар аст

روان به ساحل گیتی قوافل حشر است

з рафтани дгарони панди ҷўнаҳ аз носеҳ

ز رفتن دگران پند جونه از ناصح

Ҳақиқати сухан инасту ғайри он смр аст

حقیقت سخن این است و غیر آن سمر است

Ба гардани ҳамаи теғи аҷал дар омада аст

به گردن همه تیغ اجل در آمده است

Сабки сиррӣ ки зи шамшери марг бар ҳазар аст

سبک سری که ز شمشیر مرگ بر حذر است

Хаданги чори пари марг боз натавон дошт

خدنگ چار پر مرگ باز نتوان داشت

Ҳазор ту агарат дръу ҷавшан ва сипар аст

هزار تو اگرت درع و جوشن و سپر است

Ба пои дори тариқи қиёми лайл чу шамъ

به پای دار طریق قیام لیل چو شمع

Ки нури талъати шамс аз каромат саҳар аст

که نور طلعت شمس از کرامت سحر است

Ту рӯзӣ аз дар онкаси талаб ки ҳар рӯзат

تو روزی از در آنکس طلب که هر روزت

Ба қурси гарми хуршеди осмони вазифаи хўрост

به قرص گرم خورشید آسمان وظیفه خوراست

Сиёҳи коса буд вақти шом аз он танг аст

سیاه کاسه بود وقت شام از آن تنگ است

Бақои субҳ кам омад чаро ки парда дар аст

بقای صبح کم آمد چرا که پرده در است

Ба хок бар сару чашм , сайр , ба ки ба по

به خاک بر سر و چشم، سیر، به که به پا

Ки ҳар куҷо ки барон по ниҳанд чашм ва сарост

که هر کجا که بران پا نهند چشم و سراست

Садат ҳадису хабар бар диласт азин маънӣ

صدت حدیث و خبر بر دل است ازین معنی

Вале дилати ҳамагӣ зон ҳадис бехабар аст

ولی دلت همگی زان حدیث بی‌خبر است

Чу офтоби заҳр зарра мешавад ломъ

چو آفتاب زهر ذره می‌شود لامع

Фурӯғи субҳи ҳиҷобӣ ки ҳаст дар саҳар аст

فروغ صبح حجابی که هست در سحر است

Туро зи хосият офтоб чист хабар

تو را ز خاصیت آفتاب چیست خبر

Ба ғайр аз онкӣ аз анвори дидаи баҳра вараст ?

به غیر از آنکه از انوار دیده بهره‌ور است؟

Дарин саро чаҳ касе нест каз ғамӣ холӣ аст

درین سرا چه کسی نیست کز غمی خالی است

Ба қадари хеши ҳамаи каси муқайяд қадар аст

به قدر خویش همه کس مقید قدر است

зи сӯзи синаи лаби баҳри рӯзу шаб хушк аст

ز سوز سینه لب بحر روز و شب خشک است

зи оби дидаи рухи абри субҳу шом тар аст

ز آب دیده رخ ابر صبح و شام تر است

Зуннори нолаи шинави ашк оташаш бингар

زنار ناله شنو اشک آتشش بنگر

Ки хӯни ҳамеи ҷаҳд ва занн мабар ки он шарар аст

که خون همی جهد و ظن مبر که آن شرر است

Чаҳ шуд ки боди сабо хок мекунад бар сар

چه شد که باد صبا خاک می‌کند بر سر

Бародаряши гиромии магар ба хок дараст ?

برادریش گرامی مگر به خاک در است؟

Агар на хоки заминро мусӣбатӣ сангӣ аст

اگر نه خاک زمین را مصیبتی سنگی است

Чароаш ӣнҳамаи хӯнҳои лаъл дар ҷигараст ?

چراش اینهمه خون‌های لعل در جگر است؟

Биё ва як назар эътимод кун дар хок

بیا و یک نظر اعتماد کن در خاک

Ки хоки такяи гуҳи хусравон муътабараст ?

که خاک تکیه‌گه خسروان معتبر است؟

Канори хоки мақом батон мӯии миён

کنار خاک مقام بتان موی میان

Кулоҳи лолаи мисоли шаҳон то ҷавр аст

کلاه لاله مثال شهان تا جور است

Сиррӣ ки бар сипар офтоб ме соед

سری که بر سپر آفتاب می‌سایید

Ба зери пои вуҳушу сбоъ бесипар аст

به زیر پای وحوش و سباع بی سپر است

Ба таҳтаи банди муқайяд чу қад шамшод аст

به تخته بند مقید چو قد شمشاد است

Ба хоки тираи фурӯи рафта рӯй чун қамар аст

به خاک تیره فرو رفته روی چون قمر است

Куҷо шуданд бузургони номвари имрӯз ?

کجا شدند بزرگان نامور امروز؟

Нишонашон ба ҷаҳон дар на ном , не асар аст

نشانشان به جهان در نه نام، نی اثر است

Вафои мҷўӣ ки ин ИМАоту обо ро

وفا مجوی که این امهات و آبا را

На меҳри модар бар мо , на раҳмат падар аст

نه مهر مادر بر ما، نه رحمت پدر است

Дарин падар шафқат нест , варна кардӣ раҳм

درین پدر شفقت نیست، ورنه کردی رحم

Бронкаҳ гуфт инам халафтарин писар аст

برآنکه گفت اینم خلف ترین پسر است

Наҷиби дайни Муҳамад , мҳмдбни ҳусайн

نجیب دین محمد، محمدبن حسین

Ки дар диёри вуҷӯд ӯ ба ҷӯад мштҳр аст

که در دیار وجود او به جود مشتهر است

Чароғи равшан ӯ то нишонди боди аҷал

چراغ روشن او تا نشاند باد اجل

Ба дӯд карда сияҳи дӯда абўолбшр аст

به دود کرده سیه دوده ابوالبشر است

зи оби дида мардум тараст домани хок

ز آب دیده مردم ترست دامن خاک

Чунонкӣ ҳар тарафаши зобгир бештар аст

چنانکه هر طرفش زابگیر بیشتر است

Фалак бар омадаи зини ғам ба ҷомаҳои кабӯд

فلک بر آمده زین غم به جامه‌های کبود

Ҷаҳони ташна ба сӯги бузурги пар ҳунар аст

جهان تشنه به سوگ بزرگ پر هنر است

Касе ки буд бирав бар фарози маснади малик

کسی که بود برو بر فراز مسند ملک

Мадори мамлакати имрӯзи болшш мдр аст

مدار مملکت امروز بالشش مدر است

Паноҳи малики закариё ки лутфу қаҳраш ро

پناه ملک زکریا که لطف و قهرش را

Тариқи ақлу сиёсати натиҷаи нафъ ва зарар аст

طریق عقل و سیاست نتیجه نفع و ضرر است

Паноҳи мамлакат ӯ буд даргузашт кунун

پناه مملکت او بود درگذشت کنون

Умеди малики бад-ӣни хоҷаи малик сайр аст

امید ملک بدین خواجه ملک سیر است

Мадори маркази исломи шамси давлату дайн

مدار مرکز اسلام شمس دولت و دین

Ки ихтиёри вуҷӯду хулоса башар аст

که اختیار وجود و خلاصه بشر است

зи осмони хиради анҷуми маъонӣ ро

ز آسمان خرد انجم معانی را

Замир ӯ ба шаби тори малик роҳбар аст

ضمیر او به شب تار ملک راهبر است

Ҳар ончӣ дар кафш омад ғариқи бахшиши гашт

هر آنچه در کفش آمد غریق بخشش گشت

Чаҳ шаки дарин ки ба дарё даромадан хатар аст

چه شک درین که به دریا درآمدن خطر است

Хдоигонои маълуми рой равшан туаст

خدایگانا معلوم رای روشن توست

Ки бе вафост ҳаёт аз вафот ногзр аст

که بی‌وفاست حیات از وفات ناگزر است

Баннои хок банноӣаст сахти сусти ниҳод

بنای خاک بنایی است سخت سست نهاد

Сарои умри сароеи азим мухтасар аст

سرای عمر سرایی عظیم مختصر است

Агар чаҳ айш ҷаҳонаст чу шукри ширин

اگر چه عیش جهان است چو شکر شیرین

Ва лек заҳри ҳалоҳили сарришта дар шукр аст

و لیک زهر هلاهل سررشته در شکر است

Туро ба малики саодати қарори чандон бод

ترا به ملک سعادت قرار چندان باد

Ки дар сарои қарори он Саидро мақар аст

که در سرای قرار آن سعید را مقر است