Оби оташи ранги даҳ соқӣ ки мебахшад сабо

آب آتش رنگ ده ساقی که می‌بخشد صبا

Хокро перонаи сари перояи аҳди сабо

خاک را پیرانه سر پیرایه عهد صبا

Фарши хокӣ май баради аҷроми алавиро фурӯғ

فرش خاکی می‌برد اجرام علوی را فروغ

Рӯҳ номӣ медиҳад арвоҳи қудсиро сафо

روح نامی می‌دهد ارواح قدسی را صفا

Аз тароват май пазиради осмони акси замин

از طراوت می‌پذیرد آسمان عکس زمین

Вази латофат май намояд бар замини ранги само

وز لطافت می‌نماید بر زمین رنگ سما

Акси рухсори гулу гулбонг булбул ме диҳад

عکس رخسار گل و گلبانگ بلبل می‌دهد

Гулшани нилӯфариро гӯнаи гавани баргу наво

گلشن نیلوفری را گونه گون برگ و نوا

Дӯд аз оташ медаманд лолаи оташи либос

دود از آتش می‌دماند لاله آتش لباس

Пари зи пайкон май намояди гулбуни пайкони намо

پر ز پیکان می‌نماید گلبن پیکان نما

Зуҳра бар гардун сетанд ғоза аз акси ҳилол

زهره بر گردون ستاند غازه از عکس هلال

Лола дар Нитсаон намояди сӯрати қалби што

لاله در نیسان نماید صورت قلب شتا

Буи он меояд аз лутфи ҳаво кандар чаман

بوی آن می‌آید از لطف هوا کاندر چمن

Мурдаро чун ғунча бахшад қӯт нашаву намо

مرده را چون غنچه بخشد قوت نشو و نما

Субҳдам бишинав ки дар бустони сарои рӯзгор

صبحدم بشنو که در بستان سرای روزگار

Достонӣ месарояд булбули дастони саро

داستانی می‌سراید بلبل دستان سرا

Кам мабош аз наргисӣ , ҳар гуҳ ки хезии ҷоми гир

کم مباش از نرگسی، هر گه که خیزی جام گیر

Кам нӣӣ аз донае , ҳар ҷо ки уфтии хуши баро

کم نئی از دانه‌ای، هر جا که افتی خوش برا

Ғунча ҳар баррагӣ ки кард оварад гул бар бод дод

غنچه هر برگی که کرد آورد گل بر باد داد

Чун кунад мискин , надорад эътимодӣ бар бақо

چون کند مسکین، ندارد اعتمادی بر بقا

Саъй кун каз суфраи гули ҳам ба баррагӣ дар рисӣ

سعی کن کز سفره گل هم به برگی در رسی

Каз чаман зад булбули сари масти гулбонги сало

کز چمن زد بلبل سر مست گلبانگ صلا

Май кушояди ғунчаро дили қӯти ёқӯту зар

می‌گشاید غنچه را دل قوت یاقوت و زر

Ореи оре , худ зар ва ёқӯт бошад длгшо

آری آری، خود زر و یاقوت باشد دلگشا

Чун бунафша , бар забон дар умри худ ҳарфӣ наронад

چون بنفشه، بر زبان در عمر خود حرفی نراند

Пас забонашро чаро берун кашиданд аз қафо ?

پس زبانش را چرا بیرون کشیدند از قفا؟

Гул ки дар шаби хоргрди орад чу ҳмоли ҳтб

گل که در شب خارگرد آرد چو حمال حطب

Оқибат донам ки хоҳад буданаши оташи ҷазо

عاقبت دانم که خواهد بودنش آتش جزا

Аз гули хушбӯӣ агар хорӣ набӯд бар дилӣ

از گل خوشبوی اگر خاری نبود بر دلی

Нозанинӣ кӣ ба чандини хор будӣ мубтало ?

نازنینی کی به چندین خار بودی مبتلا؟

Абр ҳар соъат , даҳон лола мешавед ба машк

ابر هر ساعت، دهان لاله می‌شوید به مشک

То кушояди лаб ба мадҳи довари фармонраво

تا گشاید لب به مدح داور فرمانروا

Офтоби ъотФти бадари алдҷӣ , баҳри алхзм

آفتاب عاطفت بدر الدجی، بحر الخضم

Осмони мкрмт , Каҳфи алоам , тўди алъло

آسمان مکرمت، کهف الام، طود العلا

Каъбаи арқони давлат , қиблаи арбоби дайн

کعبه ارکان دولت، قبله ارباب دین

Носири шаръи паямбар , сояи лутфи худо

ناصر شرع پیمبر، سایه لطف خدا

Исмати дунёу дайн , дилшоди билқиси иқтидор

عصمت دنیا و دین، دلشاد بلقیس اقتدار

Марями исои нафас , қайдов дороб ро

مریم عیسی نفس، قید اف داراب را

Он худовандӣ ки фароашон қадараш ме зананд

آن خداوندی که فراشان قدرش می‌زنند

Бар сари харгоҳи гардуни боргоҳи кибриё

بر سر خرگاه گردون بارگاه کبریا

Тоқи айвони рафеъашро , маҳали осмон

طاق ایوان رفیعش را، محل آسمان

Хоки даргоҳи муайянашро , хавоси кимиё

خاک درگاه معینش را، خواص کیمیا

Шодии андари ном ӯ мади ғам чу дар саҳбои нишот

شادی اندر نام او مد غم چو در صهبا نشاط

Ҳиммати андари зот ӯ мзмр чу дар анҷуми зё

همت اندر ذات او مضمر چو در انجم ضیا

Гавҳари шамшер ӯгар акс бар кӯҳи афканд

گوهر شمشیر او گر عکس بر کوه افکند

Сурх гирданд ба хӯни лаъл , рӯй каҳрабо

سرخ گرداند به خون لعل، روی کهربا

Рой ӯгар такя кардӣ бар сипеҳр бе сабот

رای او گر تکیه کردی بر سپهر بی ثبات

Болаши хуршед будӣ дар хур ӯ муттако

بالش خورشید بودی در خور او متکا

эй ҷаҳони ҷоҳро қадари ту чарх бе сабот

ای جهان جاه را قدر تو چرخ بی‌ثبات

Вои сипеҳри адлро рои ту хати устуво

وای سپهر عدل را رای تو خط استوا

Гавҳари зоти ту ақди салтанатро восита

گوهر ذات تو عقد سلطنت را واسطه

Хоки даргоҳи ту чашми мамлакатро тўтё

خاک درگاه تو چشم مملکت را توتیا

Дар ибороти ту тавзеҳоти минҳоҷи наҷот

در عبارات تو توضیحات منهاج نجات

Дар ашороти ту куллиёти қонӯнро шифо

در اشارات تو کلیات قانون را شفا

Оҳӯӣ аз пуштӣ адлат меравад дар коми шер

آهوی از پشتی عدلت می‌رود در کام شیر

Бум , аз иқбол бахтат медиҳад фари шумо

بوم، از اقبال بختت می‌دهد فر شما

Аз кифоят , ҳазрататро соҳиби кофии ғулом

از کفایت، حضرتت را صاحب کافی غلام

Вази саховат , маҷлисатро ҳотами тои гадо

وز سخاوت، مجلست را حاتم طایی گدا

Бар чароғи умр агар ҳифзи ту доман густард

بر چراغ عمر اگر حفظ تو دامن گسترد

То ба нафхи сувар эмин гардад аз боди фано

تا به نفخ صور ایمن گردد از باد فنا

Гар сҳо дар соя роят равад , чун офтоб

گر سها در سایه رایت رود، چون آفتاب

Баъди азин чашму чароғ осмон бошад , сҳо

بعد ازین چشم و چراغ آسمان باشد، سها

Зуҳраро аз иффататгар зонка огоҳӣ диҳанд

زهره را از عفتت گر زانکه آگاهی دهند

Бар наёяд баъди азин , ало ки дар стар хафо

بر نیاید بعد ازین، الا که در ستر خفا

То нахонд хутбаи булбул , дар замони иффатат

تا نخواند خطبه بلبل، در زمان عفتت

Бар надорад бурқаъ аз рухсори гул , боди сабо

بر ندارد برقع از رخسار گل، باد صبا

Гирди хингат бар фалак мерафт ва май кафати офтоб :

گرد خنگت بر فلک می‌رفت و می‌کفت آفتاب:

Марҳабо эй серумаи аъёни давлати марҳабо

مرحبا ای سرمه اعیان دولت مرحبا

Подшоҳони ҷаҳонро бо ту гуфтани нисбатӣ

پادشاهان جهان را با تو گفتن نسبتی

Ҷуз ба расми подшоҳии ақл кӣ дорад раво

جز به رسم پادشاهی عقل کی دارد روا

Дар китобат бо киё бошад гёи яксон вале

در کتابت با کیا باشد گیا یکسان ولی

Аз гёи ҳаргиз кӣ ояд дар ҷони кори киё

از گیا هرگز کی آید در جان کار کیا

Нофаи мишкӣни дамам , то кӣ хӯрам хӯни ҷигар ?

نافه مشکین دمم، تا کی خورم خون جگر؟

Булбули дастони сарой , чанд бошам бенаво ?

بلبل دستان سرای، چند باشم بی‌نوا؟

Маи ним , то кӣ хиромам дар либоси мустаъор ?

مه نیم، تا کی خرامم در لباس مستعار؟

Гули ним , зин рӯ бидон рӯ чанд гардонами қабо ?

گل نیم، زین رو بدان رو چند گردانم قبا؟

Кофарамгар ҳечкас рӯзӣ ба обӣ тоза кард

کافرم گر هیچکس روزی به آبی تازه کرد

Кишти умеди марои ҷузи оби эҳсони шумо

کشت امید مرا جز آب احسان شما

Кардаам чун бод омад шуд ба ҳар дар лек нест

کرده‌ام چون باد آمد شد به هر در لیک نیست

зи остони ҳечкас бар доманам гардад ато

ز آستان هیچکس بر دامنم گردد عطا

Олам аз анъом султон гашта , моломол ва ман

عالم از انعام سلطان گشته، مالامال و من

Чашми умед аз навол кас чаро дорам чаро ?

چشم امید از نوال کس چرا دارم چرا؟

Чун шабаҳи бодами сияҳи рӯгар ба ғайри ҳазратат

چون شبه بادم سیه رو گر به غیر حضرتت

Бастаам бар ҳеҷ соҳиби давлатӣ дар сано

بسته‌ام بر هیچ صاحب دولتی در ثنا

Ман ба иҷмоли аФозл , дар басити малики назм

من به اجمال افاضل، در بسیط ملک نظم

Муқтадоёни суханро ҳастам инак , муқтадо

مقتدایان سخن را هستم اینک، مقتدا

Шеър ман шеърасту шеъри дигарон ҳам шеър лек

شعر من شعرست و شعر دیگران هم شعر لیک

Завқи нешикар куҷо ёбад мазоқ аз бӯрё

ذوق نیشکر کجا یابد مذاق از بوریا

Ҷоҳил аз ёқӯт , марҷон боз нашносад вале

جاهل از یاقوت، مرجان باز نشناسد ولی

Ҷавҳарӣ донад ба ҳади хеш ҳар якро баҳо

جوهری داند به حد خویش هر یک را بها

Гар касеро эътирозӣ , ҳаст бар даъвии ман

گر کسی را اعتراضی، هست بر دعوی من

Ҳазрат фазласт ҳозир , банда инак гӯи биё

حضرت فضل است حاضر، بنده اینک گو بیا

Бикри фикрамро дарин даъвӣ гувоҳаст аз сухан

بکر فکرم را درین دعوی گواهست از سخن

Худ ки хоҳад буд Марямро ба исо аз гўо ?

خود که خواهد بود مریم را به عیسی از گوا؟

Ин сухан бар кӯҳ агар хонам ба иқболати зи кӯҳ

این سخن بر کوه اگر خوانم به اقبالت ز کوه

Сад ҳазор « аҳсант » бархезад ба ҷой ҳар садо

صد هزار « احسنت » برخیزد به جای هر صدا

эй фалак бар ман ту ҳар ҷӯрӣ ки мехоҳӣ бикун

ای فلک بر من تو هر جوری که می‌خواهی بکن

Ман нахоҳам рафт азин ҳазрат ба сад чандини ҷафо

من نخواهم رفت ازین حضرت به صد چندین جفا

Зарра аз хуршеду зилл аз кӯҳ битавон давр кард

ذره از خورشید و ظل از کوه بتوان دور کرد

Лек аз хок дараш натавон маро кардани ҷудо

لیک از خاک درش نتوان مرا کردن جدا

То нишонд бар камари ёқӯти кӯҳи сарфароз

تا نشاند بر کمر یاقوت کوه سرفراز

То фишонд бар сари кофури боди мшксо

تا فشاند بر سر کافور باد مشکسا

Каж наад наргиси калла бар тарзи таркони тароз

کژ نهد نرگس کله بر طرز ترکان طراز

Хам кунад сунбул , калла бар шакли хубони хато

خم کند سنبل، کله بر شکل خوبان خطا

Рӯзи наврӯзати мубораки бод ва ҳар рӯз аз нават

روز نوروزت مبارک باد و هر روز از نوت

Ибтидои давлатии конро набошад интиҳо

ابتدای دولتی کان را نباشد انتها