Соқии замони озару даврон баҳман аст

ساقی زمان آذر و دوران بهمن است

Хӯни зулоли рузи зи зулол ба зиндон оҳан аст

خون زلال رز ز زلال به زندان آهن است

Дар ҷому оташ ме, кун , тааммулӣ

در جام و آتش می، کن، تاملی

Ин иттиҳоди байн ки миёни ду душман аст

این اتحاد بین که میان دو دشمن است

Зон ҷоми брФрўзи дили тоби хӯрда ро

زان جام برفروز دل تاب خورده را

Кини тобхонаҳи ист казон ҷом равшан аст

کین تابخانه ایست کزان جام روشن است

Гулгун мебиор ки ҳеҷ эътимод нест

گلگون می بیار که هیچ اعتماد نیست

Бар хинги осмон ки шмўсст ва тавсан аст

بر خنگ آسمان که شموسست و توسن است

Даст аз Аннани аблақи айёми бози дор

دست از عنان ابلق ایام باز دار

Вондри пеши Марв ки ба ғояти лагад зан аст

واندر پیش مرو که به غایت لگد زن است

Баҳман ба пушти мураккаби ҷамгар ниҳоди зин

بهمن به پشت مرکب جم گر نهاد زین

Мураккаби нигар ки чун ба сирисам замин кун аст

مرکب نگر که چون به سرسم زمین کن است

Дар оҳанаст рустам оташ кашида теғ

در آهن است رستم آتش کشیده تیغ

Яъне ки рӯзи разм , сФндор ва баҳман аст

یعنی که روز رزم، سفندار و بهمن است

Чу оташаст ҷома зпўлод карда об

چو آتش است جامه زپولاد کرده آب

Кокнўни зи қавси чархи ҳавои новак афкан аст

کاکنون ز قوس چرخ هوا ناوک افکن است

Дар тани зи боди бирка зира дошт дар дамаш

در تن ز باد برکه زره داشت در دمش

Дар бар кашида чархи зи пӯлод душман аст

در بر کشیده چرخ ز پولاد دشمن است

Хуршеди сохт остари атласи фалак

خورشید ساخت آستر اطلس فلک

Боронии саҳоб ки аз хаз адкн аст

بارانی سحاب که از خز ادکن است

Шуд осмони кабӯди зи сармои зи мҳрир

شد آسمان کبود ز سرمای ز مهریر

Гарчи гирифтаи муъҷизае зер доман аст

گرچه گرفته معجزه‌ای زیر دامن است

Бар кунад дили зи боғ , дар оташи ниҳоди хор

بر کند دل ز باغ، در آتش نهاد خار

Коёми тобхонаҳ , на айём гулшан аст

کایام تابخانه، نه ایام گلشن است

Кокнўн ба ҷои булбулу обу гулу саман

کاکنون به جای بلبل و آب و گل و سمن

Ҳангоми оташ ва майу мурғ мсмн аст

هنگام آتش و می و مرغ مسمن است

То карда абри оби даҳонро зи дили сапанд

تا کرده ابر آب دهان را ز دل سپند

Афтод роз ӯ ҳама бар кӯй ва барзан аст

افتاد راز او همه بر کوی و برزن است

Зини пеш буд оби равон дар тани чаман

زین پیش بود آب روان در تن چمن

Вокнўни равони равшанаши афсурда дар тан аст

واکنون روان روشنش افسرده در تن است

Ҳар дам бипечад оташ ва нолад ба сӯзи дил

هر دم بپیچد آتش و نالد به سوز دل

Венаи нолаи карданаши ҳама аз чӯб хӯрдан аст

وین ناله کردنش همه از چوب خوردن است

Чун оташаш сазад ки ба оҳан зананд санг

چون آتشش سزد که به آهن زنند سنگ

Аз ҳукми шоҳи ҳаркии бпичидаҳ гардан аст

از حکم شاه هرکه بپیچیده گردن است

Султони мъзи дайн ки ҷаҳонро ҷаноб ӯ

سلطان معز دین که جهان را جناب او

Аз ҳодисоти чарх , мақараст ва момн аст

از حادثات چرخ، مقرست و مامن است

Дорои малик , шайхи Увайс , онки зикр ӯ

دارای ملک، شیخ اویس، آنک ذکر او

Мансӯх карда қиссаи доро ва баҳман аст

منسوخ کرده قصه دارا و بهمن است

Он сояи худоӣ ки зилли злил ӯ

آن سایه خدای که ظل ظلیل او

То мумкинаст бар сари олам мумкин аст

تا ممکن است بر سر عالم ممکن است

Дар сади боби фитнаи гетӣ Сикандар аст

در سد باب فتنه گیتی سکندر است

Дар қалъи қалби давлати душман Таҳамтан аст

در قلع قلب دولت دشمن تهمتن است

Оёти фатҳу наср чу осори субҳдам

آیات فتح و نصر چو آثار صبحدم

Дар ғарраи навоҳии ҷишш мубин аст

در غره نواحی جیشش مبین است

Бо файзи даст бо зилл ӯ , баҳр мумсик аст

با فیض دست با ظل او، بحر ممسک است

Бо дараки табъи равшан аз барқ кавдан аст

با درک طبع روشن از برق کودن است

Султони ақл , тобеъи фармон рой ӯст

سلطان عقل، تابع فرمان رای اوست

зи инсон ки рои тобеъи қавл брҳмн аст

ز انسان که رای تابع قول برهمن است

эй доварӣ ки даъвии покизаи гавҳарӣ

ای داوری که دعوی پاکیزه گوهری

Теғи туро ба ҳуҷҷати қотеъ мубарҳан аст

تیغ تو را به حجت قاطع مبرهن است

Арзоқи халқро кафи дасти ту мқсм аст

ارزاق خلق را کف دست تو مقسم است

Асрори ғайбро дили поки ту махзан аст

اسرار غیب را دل پاک تو مخزن است

Абвоби ғайб агар чаҳ фурӯ баста шуд вале

ابواب غیب اگر چه فرو بسته شد ولی

Аз шқи хомаи ту дар он хона равзан аст

از شق خامه تو در آن خانه روزن است

То ҳам ғуломят кунад ва ҳам канизакӣ

تا هم غلامیت کند و هم کنیزکی

Хуршеди солҳост ки ҳам мард ва ҳам зан аст

خورشید سالهاست که هم مرد و هم زن است

Гардун шудаст дохили малики ту зон сабаб

گردون شدست داخل ملک تو زان سبب

Онҷои ғизоларо ҳарами шер , маскан аст

آنجا غزاله را حرم شیر، مسکن است

Бодои сазои афсару тахти онкии пеши ту

بادای سزای افسر و تخت آنکه پیش تو

Чун шамъи нарми гардану онкӣ фурӯтан аст

چون شمع نرم گردن و آنکه فروتن است

Борӣ заъиф ёфта оварда дар миён

باری ضعیف یافته آورده در میان

Хасми турои ҷаҳон ки бирав чашм сӯзан аст

خصم ترا جهان که برو چشم سوزن است

Рои ту офтобу замири ту айни ақл

رای تو آفتاب و ضمیر تو عین عقل

Он сӯратӣаст равшан ва ин худ муайян аст

آن صورتی است روشن و این خود معین است

Омолро хутути ҷабини ту матлаъ аст

آمال را خطوط جبین تو مطلع است

Оҷолро ҳудӯду ҳисоми ту мкмн аст

آجال را حدود و حسام تو مکمن است

Анқои қофи қадари туро , ончӣ воқеъ аст

عنقای قاف قدر تو را، آنچه واقع است

Болои насри тоири гардун нишеман аст

بالای نصر طایر گردون نشیمن است

Қадари ту бар сар омад аз ин чархи обгун

قدر تو بر سر آمد از این چرخ آبگون

Қадари ту бо сипеҳр чу бо об равған аст

قدر تو با سپهر چو با آب روغن است

Хасмат агар на бо кафан ояд ба даргаат

خصمت اگر نه با کفن آید به درگهت

Чун карами пела бар бадани худ кафан тан аст

چون کرم پیله بر بدن خود کفن تن است

Ҳалами туро ба ҳамлаи душман чаҳ илтифот ?

حلم تو را به حمله دشمن چه التفات؟

Албурзро чаҳ боки зи санг фалохан аст

البرز را چه باک ز سنگ فلاخن است

Ҳар кас ки деги кини ту дар сина май пазад

هر کس که دیگ کین تو در سینه می‌پزد

Аз дасти хеши кӯфтаи хотир чу ҳован аст

از دست خویش کوفته خاطر چو هاون است

Зон сон ки буд дар арабии молики сухан

زان سان که بود در عربی مالک سخن

Ҳисон ки ёфта мадад аз лутф зўолмн аст

حسان که یافته مدد از لطف ذوالمن است

Салмон порсӣаст , сулаймону малики назм

سلمان پارسی است، سلیمان و ملک نظم

Зери нигини табъи суханпарвар ман аст

زیر نگین طبع سخن پرور من است

То аз шуъоъи ҷоми зарандуди офтоб

تا از شعاع جام زراندود آفتاب

Атрофи чори сафаи арқон млўн аст

اطراف چار صفه ارکان ملون است

Аз акси офтоби дилати боди нури бахш

از عکس آفتاب دلت باد نور بخش

Ҷомӣ ки қасри чархи зи нураш музайян аст

جامی که قصر چرخ ز نورش مزین است