Давлати султони Увайс , арса даврон гирифт

دولت سلطان اویس، عرصه دوران گرفت

Моҳи сари снҷқш , сари ҳад кайвон гирифт

ماه سر سنجقش، سر حد کیوان گرفت

Ҳар чаҳ зи атрофи баҳр , вончаҳи зокноФ бар

هر چه ز اطراف بحر، وآنچه زاکناف بر

Дошт ба теғи офтоб , соя яздон гирифт

داشت به تیغ آفتاب، سایه یزدان گرفت

Моҳчаҳи рояташ , сар ба фалаки брФрошт

ماهچه رایتش، سر به فلک برفراشت

Шоҳ ба моҳии зи рӯм , то дар Кирмони грФ

شاه به ماهی ز روم، تا در کرمان گرف

Аз тарафии давлаташ , дафтар девон навишт

از طرفی دولتش، دفتر دیوان نوشت

Вази ҷиҳатии лашгараш , малик сулаймон гирифт

وز جهتی لشگرش، ملک سلیمان گرفت

Гирди сипоҳаш ки ҳаст серумаи аҳли назар

گرد سپاهش که هست سرمه اهل نظر

Рафту зи панҷоҳ майл , малик сипоҳон гирифт

رفت و ز پنجاه میل، ملک سپاهان گرفت

Соҳати қадараши зи қадар , меҳр ба мижгон бирафт

ساحت قدرش ز قدر، مهر به مژگان برفت

Домани қадараши зи аҷз , чарх ба дандон гирифт

دامن قدرش ز عجز، چرخ به دندان گرفت

эй ки чу хуршеди чарх аз паии ороми халқ

ای که چو خورشید چرخ از پی آرام خلق

Шебу фарози ҷаҳон , азми ту яксон гирифт

شیب و فراز جهان، عزم تو یکسان گرفت

Аз чамани мамлакат , бар ки хӯрд ? онкӣ ӯ

از چمن مملکت، بر که خورد؟ آنکه او

Бо дам ӯ теғро , бод гулистон гирифт

با دم او تیغ را، باد گلستان گرفت

Ҳукм ту хоҳад гирифт аз ҳамаи олами хароҷ

حکم تو خواهد گرفت از همه عالم خراج

Доираи ибтидо аз хат Эрон гирифт

دایره ابتدا از خط ایران گرفت

Фатҳ на имрӯз кард , пайравии мавкибат

فتح نه امروز کرد، پیروی موکبت

Бо ту зи аҳди азал , омад ва паймон гирифт

با تو ز عهد ازل، آمد و پیمان گرفت

Мамлакатиро ки дошт , хасм ба дастони бадаст

مملکتی را که داشت، خصم به دستان بدست

Рустами ҳишмати фишурдаи пой ва биёбон гирифт

رستم حشمت فشرده پای و بیابان گرفت

Хасми ту Марӣаст кӯи ҷуст ба саҳро чу мӯш

خصم تو ماری است کو جست به صحرا چو موش

Мӯри ҳисомати чунин , мор фаровон гирифт

مور حسامت چنین، مار فراوان گرفت

Давлат туаст онкии кас ҳеҷ наёрад азу

دولت توست آنکه کس هیچ نیارد ازو

Лек бадасти касон , арқм ва съён гирифт

لیک بدست کسان، ارقم و ثعیان گرفت

Аз фараҳи фатҳи порс , мутриби ушшоқи дӯш

از فرح فتح پارس، مطرب عشاق دوش

Ин ғазал нав навохт , роҳ сипоҳон гирифт

این غزل نو نواخت، راه سپاهان گرفت

Гирди гули оризаш то хат райҳон гирифт

گرد گل عارضش تا خط ریحان گرفت

Ҳасани Рахши хурдаҳо бар гул бустон гирифт

حسن رخش خرده‌ها بر گل بستان گرفت

Зулфи зираи пӯши он зангии гулгуни савор

زلف زره پوش آن زنگی گلگون سوار

Лашгарӣ аз чин кашид , мамлакат ҷон гирифт

لشگری از چین کشید، مملکت جان گرفت

Хати изораши нигар , ҳон ки ба даври қамар

خط عذارش نگر، هان که به دور قمر

Куфр баровард сар , хитта имон гирифт

کفر برآورد سر، خطه ایمان گرفت

Роиҳаи сунбулаш , нофа тотор ёфт

رایحه سنبلش، نافه تاتار یافت

Чошнии шаккарин , чашма ҳайвон гирифт

چاشنی شکرین، چشمه حیوان گرفت

Дида надорад дар он оризи збёи назар

دیده ندارد در آن عارض زبیا نظر

Нест касеро барон , зулф парешон гирифт

نیست کسی را برآن، زلف پریشان گرفت

Доварӣ аз дидаи дил , пеши ғамати барда буд

داوری از دیده دل، پیش غمت برده بود

Дид ғамат рӯй дил , ҷониби дил зон гирифт

دید غمت روی دل، جانب دل زان گرفت

Холи ту ҷони маро дар чаҳ симини занах

خال تو جان مرا در چه سیمین زنخ

Кард ба анбари сари чоҳ занхдон гирифт

کرد به عنبر سر چاه زنخدان گرفت

Чанд пай аз дасти ту бар сари раҳ чун ғубор

چند پی از دست تو بر سر ره چون غبار

Хостму хостами доман султон гирифт

خاستم و خواستم دامن سلطان گرفت

Хони Сикандари сарир , онкии камӣни ҳиндӯяш

خان سکندر سریر، آنکه کمین هندویش

Боҷи зи қайсари ситад , сови з хоқон гирифт

باج ز قیصر ستد، ساو ز خاقان گرفت

Бас ки ба умеди бор бар дар ӯ офтоб

بس که به امید بار بر در او آفتاب

Сар зад ва бар хештан , миннат дар бон гирифт

سر زد و بر خویشتن، منت در بان گرفت

Боз дар айём ӯ , туъма гунҷишк дод

باز در ایام او، طعمه گنجشک داد

Гург ба даврон ӯ , сират чӯпон гирифт

گرگ به دوران او، سیرت چوپان گرفت

Даври ҳаводиси гузашт , коўли давраши сабо

دور حوادث گذشت، کاول دورش صبا

Ҳодисаи чархро , охир даврон гирифт

حادثه چرخ را، آخر دوران گرفت

Моҳ ба давраш сипар дораду хуршеди теғ

ماه به دورش سپر دارد و خورشید تیغ

Лоҷарами афлокро , ҳаст бар эшон гирифт

لاجرم افلاک را، هست بر ایشان گرفت

эй з навол кафат , қатраеу зарра Эй

ای ز نوال کفت، قطره‌ای و ذره‌ای

Ончии зи файзи кафат , ӣам ситад ва кон гирифт

آنچه ز فیض کفت، یم ستد و کان گرفت

Сояи чатри ту гашт , айни ҷаҳонро савод

سایه چتر تو گشت، عین جهان را سواد

Онкии дарави офтоб , сӯрат инсон гирифт

آنکه درو آفتاب، صورت انسان گرفت

Буд ба чандини вуҷӯҳ , беш зи дахли ҷаҳон

بود به چندین وجوه، بیش ز دخل جهان

Харҷи атои туро , чарх чу мизон гирифт

خرج عطای تو را، چرخ چو میزان گرفت

Шоҳсўорӣ ки чун ронад ба майдони малик

شاهسواری که چون راند به میدان ملک

Гӯии фалакро ба ҳукм , дар хам чавгон гирифт

گوی فلک را به حکم، در خم چوگان گرفت

Чашм бидон аз Рахши давр ки саъди фалак

چشم بدان از رخش دور که سعد فلک

Фол саодат бидон , талъат рахшон гирифт

فال سعادت بدان، طلعت رخشان گرفت

Чуна зи гиребони чархи қади ту бар кард сар

چونه ز گریبان چرخ قد تو بر کرد سر

Қртаҳи хуршедро , гӯй гиребон гирифт

قرطه خورشید را، گوی گریبان گرفت

Қадари ту панҷаи дарҷ аз сари ҷавзои гузашт

قدر تو پنجه درج از سر جوزا گذشت

Сяти ту сад солаи роҳ зон сӯй имкон гирифт

صیت تو صد ساله راه زان سوی امکان گرفت

Ёфт зи инсофи ту гулбуни умри он барӣ

یافت ز انصاف تو گلبن عمر آن بری

Каз дами рӯҳи алқудс , духтар умрон гирифт

کز دم روح‌القدس، دختر عمران گرفت

Мӯъҷизи иқболи шоҳ , буд ки баъд аз се сол

معجز اقبال شاه، بود که بعد از سه سال

Нусхаи ин сари ғайб , хотир салмон гирифт

نسخه این سر غیب، خاطر سلمان گرفت

То ки буд офтоби Таҳамтани нимрўз

تا که بود آفتاب تهمتن نیمروز

Онкии нахуст аз ҷаҳон , ҳад хуросон гирифт

آنکه نخست از جهان، حد خراسان گرفت

Рояти фатҳу зафар , роед хайли ту бод

رایت فتح و ظفر، راید خیل تو باد

Онкӣ ба як ҳамлаи порс то ба хуросон гирифт

آنکه به یک حمله پارس تا به خراسان گرفت