Чаман аз булбулу гул , барг ва навое дорад

چمن از بلبل و گل، برگ و نوایی دارد

Олам аз талъати ту , нур ва сафойӣ дорад

عالم از طلعت تو، نور و صفایی دارد

Маҷлиси айши бёроӣ ки ризвони биҳишт

مجلس عیش بیارای که رضوان بهشت

Дидаҳо бар сари раҳ , гӯш салое дорад

دیده‌ها بر سر ره، گوش صلایی دارد

Бар саропардаи гули парда саро шуд булбул

بر سراپرده گل پرده‌سرا شد بلبل

Ростии гул ба наво , парда сарое дорад

راستی گل به نوا، پرده‌سرایی دارد

Варақи сӯрати наққоши Фрўшў ки кунун

ورق صورت نقاش فروشو که کنون

Шох бар ҳар варақӣ , чеҳра гушойӣ дорад

شاخ بر هر ورقی، چهره گشایی دارد

Чун гули оризи глбўии ман аз сунбули ту

چون گل عارض گلبوی من از سنبل تو

Боғ бар ҳар тарафӣ , ғолия сое дорад

باغ بر هر طرفی، غالیه سایی دارد

Чанг дар домани гулзор задан чун сунбул

چنگ در دامن گلزار زدن چون سنبل

Натавонад , магари он кас ки навое дорад

نتواند، مگر آن کس که نوایی دارد

Гули танги моя ва кам умр фитодасту чанор

گل تنگ مایه و کم عمر فتادست و چنار

Вусъати дстгаҳу тӯл ва Бақоӣ дорад

وسعت دستگه و طول و بقایی دارد

Сарв дар домани ҷӯ пой кашидаст дароз

سرو در دامن جو پای کشیدست دراز

Ростии хурраму ороста ҷое дорад

راستی خرم و آراسته جایی دارد

Ҳарчӣ дар доираи марказ хокаст кунун

هرچه در دایره مرکز خاک است کنون

То ба мадфӯни лаҳад , нашав ва намое дорад

تا به مدفون لحد، نشو و نمایی دارد

Хок зангор бароварду хўшознгорӣ !

خاک زنگار برآورد و خوشازنگاری!

Ки аз ӯ оинаи дида ҷилое дорад

که از او آینه دیده جلایی دارد

Абри наврӯзи ҳамаи рӯза чу ман ме нолад

ابر نوروز همه روزه چو من می‌نالد

Ҳеҷ шак нест ки ӯ низ ҳавоӣ дорад

هیچ شک نیست که او نیز هوایی دارد

Сарв дар хизмат шоҳаст , чу салмони ҳамаи рӯз

سرو در خدمت شاه است، چو سلمان همه روز

Даст бардошта оҳанг ва дуое дорад

دست برداشته آهنگ و دعایی دارد

Ростии нек шабиҳаст ба халқи хуши шоҳ

راستی نیک شبیه است به خلق خوش شاه

Гул ба шартӣ ки қарорӣ ва вафое дорад

گل به شرطی که قراری و وفایی دارد

Онкии хӯришади фалаки брФлки ҳиммат ӯ

آنکه خورشد فلک برفلک همت او

Бо вуҷӯди азимати шакл сҳое дорад

با وجود عظمت شکل سهایی دارد

Вонкаҳ бо нисбати овоза ӯ дар олам

وانکه با نسبت آوازه او در عالم

Сяти шоҳони ҷаҳони ҳукм садое дорад

صیت شاهان جهان حکم صدایی دارد

намекунад даъвии шоҳӣу гувоҳаш адл аст

می‌کند دعوی شاهی و گواهش عدل است

Ростии даъвӣ ӯ адл гўоиӣ дорад

راستی دعوی او عدل گوایی دارد

эй карӣмӣ ки ҳамаи вақт з хон карамат

ای کریمی که همه وقت ز خوان کرمت

Меъдаи ози шиками хор балоӣ дорад !

معده آز شکم‌خوار بلای دارد!

Субҳро тарбияти рои ту пурвирд ба меҳр

صبح را تربیت رای تو پرورد به مهر

Субҳ аз инаст ки пайваста сафойӣ дорад

صبح از این است که پیوسته صفایی دارد

Гавҳар аз ҳалқа ба гӯашони ғуломон ту шуд

گوهر از حلقه به گوشان غلامان تو شد

Сабаб онаст ки зебӣ ва баҳоӣ дорад

سبب آن است که زیبی و بهایی دارد

Пеши дасти ту арақ мекунад аз шарми саҳоб

پیش دست تو عرق می‌کند از شرم سحاب

Офарини бод бар онкас ки ҳаёе дорад !

آفرین باد بر آنکس که حیایی دارد!

Чун муҳӣти карамат мавҷ занад дарё ро

چون محیط کرمت موج زند دریا را

Натавон гуфт ки файзӣ ва атое дорад

نتوان گفت که فیضی و عطایی دارد

Пеши қадари ту фалак чист ? ки қудрат чу фалак

پیش قدر تو فلک چیست؟ که قدرت چو فلک

Зада бар ҳар тарафии парда сарое дорад

زده بر هر طرفی پرده‌سرایی دارد

Бар ҳар он бум ки шаҳбози ту рӯзӣ бигузашт

بر هر آن بوم که شهباز تو روزی بگذشت

Ҳар ғробиш кунун Яман ҳавоӣ дорад

هر غرابیش کنون یمن هوایی دارد

Зирзини ашҳби тозии туро дид ҷаҳон

زیرزین اشهب تازی تو را دید جهان

Гуфт ҷамшед ба зини бод сабое дорад

گفت جمشید به زین باد صبایی دارد

Чарх бар пои ту сар май наад ва гар наниҳад

چرخ بر پای تو سر می‌نهد و گر ننهد

Ҳиммататро чаҳ ғам бесар ва пое дорад

همتت را چه غم بی‌سر و پایی دارد

Дар бенон ту чу събон синон ёфт замон

در بنان تو چو ثعبان سنان یافت زمان

Гуфт : Мӯсоаст ки дар даст Асое дорад

گفت: موسی است که در دست عصایی دارد

Харгаҳи ҷои ту болой самовот заданд

خرگه جای تو بالای سماوات زدند

То само низ бидонад ки самое дорад

تا سما نیز بداند که سمایی دارد

Кас нагаштӣ ба қазои розӣ агар донистӣ

کس نگشتی به قضا راضی اگر دانستی

Ки қазои ғайри ризои ту ризоӣ дорад

که قضا غیر رضای تو رضایی دارد

Гирди маймуни саманди ту ғуборӣ аҷаб аст

گرد میمون سمند تو غباری عجب است

Ки аз ӯ дидаи иқбол ҷилое дорад

که از او دیده اقبال جلایی دارد

Изки субҳи шабонгоҳ ба машриқ бирасад

یزک صبح شبانگاه به مشرق برسد

Гӯ чу роят ба мисли роҳнамоӣ дорад

گو چو رایت به مثل راهنمایی دارد

Биҷуз аз ханҷари калак ту надорад имрӯз

بجز از خنجر کلک تو ندارد امروز

Гар ситами хавфӣу инсоф раҷоӣ дорад

گر ستم خوفی و انصاف رجایی دارد

То ҷаҳонро мутавотири шаб ва рӯзӣ бошад

تا جهان را متواتر شب و روزی باشد

То шабу рӯзи сабоҳӣ ва мсоиӣ дорад

تا شب و روز صباحی و مسایی دارد

Боди фаррухи шабу рӯзи ту ки айёми давом

باد فرخ شب و روز تو که ایام دوام

Ба бақои ту чу фархунда лақое дорад !

به بقای تو چو فرخنده لقایی دارد!