Бахтам аз бодия дар каъба улё оварад

بختم از بادیه در کعبه علیا آورد

Бозами иқболи бад-ӣни ҳазрат аъло оварад

بازم اقبال بدین حضرت اعلا آورد

Манам он қатра ки андохти саҳобам бар хок

منم آن قطره که انداخت سحابم بر خاک

Бози бардоштам аз хок ва ба дарё оварад

باز برداشتم از خاک و به دریا آورد

Дар муҳоқ арча маи толеъи ман буд ба қўс

در محاق ارچه مه طالع من بود به قوص

Офтобаш назарӣ кард ва ба ҷавзо оварад

آفتابش نظری کرد و به جوزا آورد

Ҷазбаи суҳбати хуршед чу шабнами мо ро

جذبه صحبت خورشید چو شبنم ما را

Сӯии мсъд дигар аз мҳбт аднӣ оварад

سوی مصعد دگر از مهبط ادنی آورد

Чун Сикандари тамаъами барад ба торикӣу боз

چون سکندر طمعم برد به تاریکی و باز

Ба лаби оби ҳаётами Хизр осо оварад

به لب آب حیاتم خضر آسا آورد

Млҷои ман дар шоҳасту ллаҳи алҳмд

ملجا من در شاه است و لله الحمد

Ки марои бахти бад-ӣни млҷо ва маъво оварад

که مرا بخت بدین ملجا و ماوا آورد

Рафта будам зи сари шеъру ҳавоӣ дар шоҳ

رفته بودم ز سر شعر و هوای در شاه

Боз дар хотирами ин матлаъ ғро оварад

باز در خاطرم این مطلع غرا آورد

Боди наврӯзи насими гул раъно оварад

باد نوروز نسیم گل رعنا آورد

Гирди машки хутан аз доман саҳро оварад

گرد مشک ختن از دامن صحرا آورد

Шохро боғи бунафши дами товуси нигошт

شاخ را باغ بنفش دم طاووس نگاشت

Ғунчаро бод ба шакли сар ббғо оварад

غنچه را باد به شکل سر ببغا آورد

Лола аз домани кӯҳи оташ Мӯсо бинмуд

لاله از دامن کوه آتش موسی بنمود

Шохи беруни зи гиребони яд Байзо оварад

شاخ بیرون ز گریبان ید بیضا آورد

Булбули ошуфта чу Вомиқи зи ҳавои гашти магар

بلبل آشفته چو وامق ز هوا گشت مگر

Раҳм беш аз даҳани ғунча узро оварад ?

رحم بیش از دهن غنچه عذرا آورد؟

Аз паии хусрави гули булбули ширини гуфтор

از پی خسرو گل بلبل شیرین گفتار

Нағмаи бори баду савт нкисо оварад

نغمه بار بد و صوت نکیسا آورد

Булбули пардаи сарои савти чаковаки бнўохт

بلبل پرده‌سرا صوت چکاوک بنواخت

Мутриби Зуҳраи навои нағма анқо оварад

مطرب زهره نوا نغمه عنقا آورد

Будам афтодаи зи пои шавқи туам даст гирифт

بودم افتاده ز پا شوق توام دست گرفت

Бар сари кӯии туам бесар ва бепо оварад

بر سر کوی توام بی‌سر و بی‌پا آورد

Сари зулфат ки зи ислом канорӣ дорад

سر زلفت که ز اسلام کناری دارد

Дар миёни одати зи нор ва чилипо оварад

در میان عادت ز نار و چلیپا آورد

Сарви болои баланди ту бад-ӣни шевау ноз

سرو بالای بلند تو بدین شیوه و ناز

Ҳркҷо рафт дилу ҳуш ба яғмо оварад

هرکجا رفت دل و هوش به یغما آورد

Тараби лаъли ту меро бирасонед ба ком

طرب لعل تو می را برسانید به کام

Ҷони ширин ба лаби соғар саҳбо оварад

جان شیرین به لب ساغر صهبا آورد

Ишқи ту кеши ману тоъати шоҳам дайн аст

عشق تو کیش من و طاعت شاهم دین است

Муъмин онаст ки иқрори бад-ӣн ҳо оварад

مومن آن است که اقرار بدین‌ها آورد

Сарвро боди сабои мансаб боло бахшед

سرو را باد صبا منصب بالا بخشید

Лоларо лутфи ҳавои талъат воло оварад

لاله را لطف هوا طلعت والا آورد

Буд бар ғунчау гули ваҷҳе ва он ваҷҳи бурун

بود بر غنچه و گل وجهی و آن وجه برون

Булбул аз ғунча ба тшниъ ва тақозо оварад

بلبل از غنچه به تشنیع و تقاضا آورد

Домани перҳани Юсуфи гулро бадаред

دامن پیرهن یوسف گل را بدرید

Бод гуфтӣ ки бирав ишқ Зулайхо оварад

باد گفتی که برو عشق زلیخا آورد

Тофт сад Зуҳраи заҳри шохи з ҳар шохи магар

تافت صد زهره زهر شاخ ز هر شاخ مگر

Шох савраст ки бар Зуҳра Заҳро оварад

شاخ ثورست که بر زهره زهرا آورد

Нақши банди чамани орои табиати гӯйӣ

نقش بند چمن آرای طبیعت گویی

Нақши хзрои ҳама бар сафҳа Заҳро оварад

نقش خضرا همه بر صفحه زهرا آورد

Кард соқии чамани булбули ошиқро маст

کرد ساقی چمن بلبل عاشق را مست

Зон май лаъл ки бар соғар саҳбо оварад

زان می لعل که بر ساغر صهبا آورد

Гули раъно чу сари наргиси махмури гарон

گل رعنا چو سر نرگس مخمور گران

Дид дар соғари заррин меҳмро оварад

دید در ساغر زرین می حمرا آورد

Подшоҳӣ ки камоли шарафи Подшаҳяш

پادشاهی که کمال شرف پادشهیش

Нақс дар салтанати баҳман ва доро оварад

نقص در سلطنت بهمن و دارا آورد

Зилли ҳақ , шайхи Увайс , онкии зи офоти фалак

ظل حق، شیخ اویس، آنکه ز آفات فلک

Маликро дар кнФи чатри фалак осо оварад

ملک را در کنف چتر فلک آسا آورد

Онкӣ дар даъвии адлаш чу хиради бурҳони хост

آنکه در دعوی عدلش چو خرد برهان خواست

Ояти муъаддилати мамлакат оро оварад

آیت معدلت مملکت آرا آورد

Теғ ӯ як ду зроъаст валикин дар қалб

تیغ او یک دو ذراع است ولیکن در قلب

Оташии гашту забон то ба збоно оварад

آتشی گشت و زبان تا به زبانا آورد

эй ки хоки раҳи шбрнги ту бардошт ба чашм !

ای که خاک ره شبرنگ تو برداشت به چشم!

Чархи кӯҳлии зи паии дида бино оварад

چرخ کحلی ز پی دیده بینا آورد

Вай ки наъли сами асби фалак аз гӯши мулӯк !

وی که نعل سم اسب فلک از گوش ملوک!

Кард беруни ҷиҳати ёра ҳўро оварад !

کرد بیرون جهت یاره حورا آورد!

Дайн паноҳед ба зоти туу зоти ту паноҳ

دین پناهید به ذات تو و ذات تو پناه

Ба худованди таборак ва таъолӣ оварад

به خداوند تبارک و تعالی آورد

Ҳркҷои мавкиби Мансури ту як пай биниҳод

هرکجا موکب منصور تو یک پی بنهاد

Давлат аз чори тараф рӯй бидонҷо оварад

دولت از چار طرف روی بدانجا آورد

Ҷон намедод аду аз паии таҳсили аҷал

جان نمی‌داد عدو از پی تحصیل اجل

Рафту шамшери туро бар сар аъдо оварад

رفت و شمشیر تو را بر سر اعدا آورد

Даҳр перасту ҷаҳони зол ва ту Кайхусрави аҳд

دهر پیرست و جهان زال و تو کیخسرو عهد

Қӯтӣ дар тани перон ки бурно оварад

قوتی در تن پیران که برنا آورد

Ҳар мисолӣ ки ба тўқиъ саодат бинвишт

هر مثالی که به توقیع سعادت بنوشت

Осмон бар сараш аз чатри ту тғро оварад

آسمان بر سرش از چتر تو طغرا آورد

Теғи қаҳри ту паии сахт аҷоиб дорад

تیغ قهر تو پی سخت عجایب دارد

Ки ба ҳар ҷой ки дар рафт мФоҷо оварад

که به هر جای که در رفت مفاجا آورد

Беҳтарини сӯратии андешаи ихлоси ту буд

بهترین صورتی اندیشه اخلاص تو بود

Зон тасаввур ки хирад дар дил доно оварад

زان تصور که خرد در دل دانا آورد

Нури хуршеди ту ки дар он буқъа ки тофт

نور خورشید تو که در آن بقعه که تافت

Шохи зрбори ҳамаи ақд сурайё оварад

شاخ زربار همه عقد ثریا آورد

Машраби ғайб ба девони замирати имрӯз

مشرب غیب به دیوان ضمیرت امروز

Аз вилоёти адами нусха фардо оварад

از ولایات عدم نسخه فردا آورد

Подшоҳо чаҳ даҳуми шарҳ ки беморӣу заъф

پادشاها چه دهم شرح که بیماری و ضعف

Чаҳ балои даври зи ҳазрати зи сар мо оварад

چه بلا دور ز حضرت ز سر ما آورد

Панҷ навбати зи сари сидқу иродат ҳар рӯз

پنج نوبت ز سر صدق و ارادت هر روز

Хостам рӯй бад-ӣни каъба улё оварад

خواستم روی بدین کعبه علیا آورد

Таб ҳар рӯзау сармоӣ зимистон нагузошт

تب هر روزه و سرمای زمستان نگذاشت

Ҳарчӣ оварад ба рӯем таб сармо оварад

هرچه آورد به رویم تب سرما آورد

Рафта будам зи ҷаҳон аз сари кӯии адамам

رفته بودم ز جهان از سر کوی عدمم

Давлатати боз ба бозуӣ тавоно оварад

دولتت باز به بازوی توانا آورد

Баъди сӣ соли сафари боз ба Бағдоди маро

بعد سی سال سفر باز به بغداد مرا

Ба Ироқи орўзии муваллид ва манша оварад

به عراق آروزی مولد و منشا آورد

Дар Ироқи ончии ман аз зулм ва таъаддӣ дидам

در عراق آنچه من از ظلم و تعدی دیدم

Шарм дорам ба забони баъзе аз онҳо оварад

شرم دارم به زبان بعضی از آنها آورد

Гиряи беваи зану ашки ятемони Ироқ

گریه بیوه‌زن و اشک یتیمان عراق

эй басои об ки дар дида хоро оварад

ای بسا آب که در دیده خارا آورد

« ёрб » ним шабу оҳу саҳаргоҳи заъиф

«یارب» نیم شب و آه و سحرگاه ضعیف

эй басои рахна ки дар гунбад аъло оварад

ای بسا رخنه که در گنبد اعلا آورد

Кимиёии назар лутф бидон хок андоз

کیمیای نظر لطف بدان خاک انداز

Ки худоят ба ҷаҳон аз пай эҳё оварад

که خدایت به جهان از پی احیا آورد

То дар атрофи ҷаҳони зумра мардум хоҳанд

تا در اطراف جهان زمره مردم خواهند

Ба забони зикри ҷҳондорӣ касрӣ оварад

به زبان ذکر جهانداری کسری آورد

Малики касрии ҳама дар қабзаи фармони ту бод !

ملک کسری همه در قبضه فرمان تو باد!

Ки ҷаҳон боз нахоҳад чу ту касро оварад

که جهان باز نخواهد چو تو کس را آورد