Вақт он омад ки булбул дар чаман гуё шавад

وقت آن آمد که بلبل در چمن گویا شود

Баҳр гул гуяд « хуш омад » то дили гул во шавад

بهر گل گوید «خوش آمد» تا دل گل وا شود

Ғунчаи ғноҷу шохи шӯхи рангомезӣ гул

غنچه غناج و شاخ شوخ رنگ آمیزی گل

Ин дам товус гардад ва он сар ббғо шавад

این دم طاووس گردد و آن سر ببغا شود

Рӯй гул барчин шавад чун дрнёрд чин бирав

روی گل برچین شود چون درنیارد چین برو

Нозуки андомӣ ки чандон хораши андар по шавад

نازک اندامی که چندان خارش اندر پا شود

Бо шаҷари мурғ саҳар гуяд кулем осои калом

با شجر مرغ سحر گوید کلیم آسا کلام

Чун яди Байзои субҳ аз ҷайби шаб пайдо шавад

چون ید بیضای صبح از جیب شب پیدا شود

Кӯҳи ҷом лола гирад абр лўлў густард

کوه جام لاله گیرد ابر لولو گسترد

Боғ чун минӯи намояди роғ чун мино шавад

باغ چون مینو نماید راغ چون مینا شود

Хусрави малики фалаки баҳри тамошои баҳор

خسرو ملک فلک بهر تماشای بهار

Аз зимистони хонаҳои зер бар боло шавад

از زمستان خانه‌های زیر بر بالا شود

Кӯҳро кандар зимистон дошт аз қоқми қабо

کوه را کاندر زمستان داشت از قاقم قبا

Атласи глзир рӯй ҷома хоро шавад

اطلس گلزیر روی جامه خارا شود

Раъд чун дъд аз ҳаво нолад ба савдои рубоб

رعد چون دعد از هوا نالد به سودای رباب

Бод чун Вомиқи фидои ғунча узро шавад

باد چون وامق فدای غنچه عذرا شود

Бар кашад овози абр ва дар Чехияанд аз даҳан

بر کشد آواز ابر و در چکاند از دهن

Гӯшаҳои боғ аз он пари лўлўӣ лоло шавад

گوشه‌های باغ از آن پر لولوی لالا شود

Золи гетиро ки баҳман дошт дар оҳан дошт ба банд

زال گیتی را که بهمن داشت در آهن داشت به بند

Хати сабзаши брдмди перонаи сар бурно шавад

خط سبزش بردمد پیرانه سر برنا شود

Рӯзи айш ва ъушратаст имрӯзу маҳрӯми онкӣ ӯ

روز عیش و عشرت است امروز و محروم آنکه او

Айш имрӯзӣ гузорад дар пай фардо шавад

عیش امروزی گذارد در پی فردا شود

Шакли айни ид пайдо шуд зи лавҳи осмон

شکل عین عید پیدا شد ز لوح آسمان

Орифии кўтобаҳи Айнии ин чунин бино шавад

عارفی کوتابه عینی این چنین بینا شود

Дар баҳор омад сабӯҳии фарз агар на ҳар сабоҳ

در بهار آمد صبوحی فرض اگر نه هر صباح

Лоларо соғар чаро пари лолаи гаван саҳбо шавад

لاله را ساغر چرا پر لاله گون صهبا شود

Гул чу даргиради чароғ аз шамъи кофурии субҳ

گل چو درگیرد چراغ از شمع کافوری صبح

Булбули шӯрида чун парвона нопарво шавад

بلبل شوریده چون پروانه ناپروا شود

Пайкари наргиси ду сар бар ҳайати мизон буд

پیکر نرگس دو سر بر هیات میزان بود

Гулбуни насрин ба шакли гулшан ҷавзо шавад

گلبن نسرین به شکل گلشن جوزا شود

Сӯсан озод бигушоед забонро то чу ман

سوسن آزاد بگشاید زبان را تا چو من

Модҳи султони мъзи аддӣн ва алднё шавад

مادح سلطان معز الدین و الدنیا شود

Офтоби салтанати султони Увайси онкӣ аз шиква

آفتاب سلطنت سلطان اویس آنکه از شکوه

Ҳамлаашгар кӯҳ бинад пои кӯҳ аз ҷо шавад

حمله‌اش گر کوه بیند پای کوه از جا شود

Онкии рои хурдаи дониши грнмоиди иҳтимом

آنکه رای خرده دانش گرنماید اهتمام

Зарраи хирад аз бузургии осмон осо шавад

ذره خرد از بزرگی آسمان آسا شود

Гар мизоҷи нахлу наҳл аз лутф ӯ ёбад мадад

گر مزاج نخل و نحل از لطف او یابد مدد

Неш ӯ пар нӯш гардад хори он хурмо шавад

نیش او پر نوش گردد خار آن خرما شود

Ҳркҷои бол эй чатри шоҳӣ боз шуд

هرکجا بال همای چتر شاهی باز شد

Ошёни бозу шоҳини Кебекро маъво шавад

آشیان باز و شاهین کبک را ماوا شود

То сари ангушташ аз неи сохт тӯтӣ назд ақл

تا سر انگشتش از نی ساخت طوطی نزد عقل

Нест мстъбд ки чӯби хушк аждарҳо шавад

نیست مستعبد که چوب خشک اژدرها شود

Бар дараш ҷавзо бидон умед май бандади камар

بر درش جوزا بدان امید می‌بندد کمر

Каши Уториди соҳиби девон истифо шавад

کش عطارد صاحب دیوان استیفا شود

Чун барроқи азми ҷзмши зери зини оради малик

چون براق عزم جزمش زیر زین آرد ملک

Зокири тасбеҳи субҳони алзӣ асрӣ шавад

ذاکر تسبیح سبحان الذی اسری شود

Малик рӯй рой ӯ чун дид гуфт ар кори ман

ملک روی رای او چون دید گفت ار کار من

Бо сар ва сомон шавад зин рӯй малик оро шавад

با سر و سامان شود زین روی ملک آرا شود

Гуфт абрӯем ки бо файзи кафи файёз ӯ

گفت ابرویم که با فیض کف فیاض او

Ин ҳамаи идрору иҷро аз чаҳ харҷ мо шавад

این همه ادرار و اجرا از چه خرج ما شود

эй шаҳаншоҳӣ кигар меҳри афканӣ бар офтоб

ای شهنشاهی که گر مهر افکنی بر آفتاب

Ошиқи дидори хури хафоаш чун ҳрбо шавад !

عاشق دیدار خور خفاش چون حربا شود!

Абр чандон гиряд аз рашки кафи дастат ки ашк

ابر چندان گرید از رشک کف دستت که اشک

Ояд аз чашмаши равон дар доман саҳро шавад

آید از چشمش روان در دامن صحرا شود

Васфи ҳикматгар ба гӯши сахра смо расад

وصف حکمت گر به گوش صخره صما رسد

эй басои хоро ки дар чашми дил хоро шавад

ای بسا خارا که در چشم دل خارا شود

Май намояди душмани маликати савдоӣ аз сипоҳ

می‌نماید دشمن ملکت سودای از سپاه

То димоғи мамлакати шӯрида зон савдо шавад

تا دماغ مملکت شوریده زان سودا شود

Зуди баҳри дафъи он савдо ба хӯни гарданаш

زود بهر دفع آن سودا به خون گردنش

Рӯй Байзои ҳисоми хусравӣ ҳмро шавад

روی بیضای حسام خسروی حمرا شود

Ин ҳамаи ғавғо ки хасматро зи савдо дар сараст

این همه غوغا که خصمت را ز سودا در سرست

Охири ин баргашта толеъ гашта ғавғо шавад

آخر این برگشته طالع گشته غوغا شود

Душманати худро ба дасти худ бадастат ме диҳад

دشمنت خود را به دست خود بدستت می‌دهد

То магари дастии бигардади пояаш боло шавад

تا مگر دستی بگردد پایه‌اش بالا شود

Пас аҷаби мурғии ҳарис афтодааст ин одамӣ

پس عجب مرغی حریص افتاده است این آدمی

Каз барои донае садбор дар дарё шавад

کز برای دانه‌ای صدبار در دریا شود

Охири он нодон ки ҳаргизи донааш рӯзӣ мабод

آخر آن نادان که هرگز دانه‌اش روزی مباد

Бастаи доми бало чун мурғак доно шавад

بسته دام بلا چون مرغک دانا شود

Чокарӣ бояд фиристодан ба дафъи он аду

چاکری باید فرستادن به دفع آن عدو

Чун ту шоҳӣ кӣ муъориз бо чунин аъдо шавад

چون تو شاهی کی معارض با چنین اعدا شود

Он кунад ҳқо ки рустам кард дар Мозандарон

آن کند حقا که رستم کرد در مازندران

Бар сари гардони зи хайлатгар парӣ танҳо шавад

بر سر گردان ز خیلت گر پری تنها شود

Дар санои ҳазрати шоҳои зи баҳри хотирам

در ثنای حضرت شاها ز بحر خاطرم

Ҳар гуҳари кони сари براردи лўлў лоло шавад

هر گهر کان سر برآرد لولو لالا شود

Қарнҳо малики сухан бояд кашӣдан интизор

قرنها ملک سخن باید کشیدن انتظار

То чу ман соҳиби қиронии дигараш пайдо шавад

تا چو من صاحب قرانی دیگرش پیدا شود

Ғарра мебошад ба назми хеши ҳаркас то чу ман

غره می‌باشد به نظم خویش هرکس تا چو من

Шуҳраи олам ба назми дилкаш ғро шавад

شهره عالم به نظم دلکش غرا شود

Шеър ман нагирифт олами ҷуз ба Авни давлатат

شعر من نگرفت عالم جز به عون دولتت

Кӣ чунин фатҳӣ ба саъии хотир танҳо шавад

کی چنین فتحی به سعی خاطر تنها شود

Бояд аввали илтифоти подшоҳии ҳамчуи ту

باید اول التفات پادشاهی همچو تو

Баъд аз он табъӣ чу табъи банда то инҳо шавад

بعد از آن طبعی چو طبع بنده تا اینها شود

То нависад муншии даври фалаки маншури ид

تا نویسد منشی دور فلک منشور عید

Бар сари маншури шакли моҳи нав тғро шавад

بر سر منشور شکل ماه نو طغرا شود

Боди номи олӣати тғроӣ ҳар маншури кон

باد نام عالیت طغرای هر منشور کان

Нофиз аз девони ҳукми кишвар хзро шавад

نافذ از دیوان حکم کشور خضرا شود

Мақдами идати муборак , пояи қудрати чунон

مقدم عیدت مبارک، پایه قدرت چنان

Каз улувва чархи гардуни сад дарҷ аъло шавад !

کز علو چرخ گردون صد درج اعلا شود!