Зомрўз то ба ҳашар бар абнои рӯзгор

زامروز تا به حشر بر ابنای روزگار

Шукрона воҷибаст ба рӯзии ҳазор бор

شکرانه واجب است به روزی هزار بار

Комрўзи нури босира офариниш аст

کامروز نور باصره آفرینش است

Дар айни сиҳҳат аз назари офаридагор

در عین صحت از نظر آفریدگار

Дорои аҳди шоҳи Увайс онкӣ ме кунад

دارای عهد شاه اویس آنکه می کند

Аз теғи гирди хиттаи дайни оҳанӣни ҳисор

از تیغ گرد خطه دین آهنین حصار

Ҳар дам ба остини карам пок ме кунад

هر دم به آستین کرم پاک می کند

Инсоф ӯ здомни охири замони ғубор

انصاف او زدامن آخر زمان غبار

Дебои субҳро дил ӯ бофтааст пуд

دیبای صبح را دل او بافته است پود

Аксўни шомро ғазабаш тофтааст тор

اکسون شام را غضبش تافته است تار

Дар ҷанб рифъаташ набӯд чархи сари афроз

در جنب رفعتش نبود چرخ سر افراز

Бо тоби ҳамла аш набӯд кӯҳи пойдор

با تاب حمله اش نبود کوه پایدار

Райш чу бар мадориҷи ҳиммат наад қадам

رایش چو بر مدارج همت نهد قدم

Бар дӯши офтоб наад дасти эътибор

بر دوش آفتاب نهد دست اعتبار

эй зумраи мулӯки мутӣъат ба иттифоқ

ای زمره ملوک مطیعت به اتفاق

Ваии хусрави нуҷуми ғуломат ба ихтиёр

وی خسرو نجوم غلامت به اختیار

Ҳам ақлро камоли ззоти ту мстФод

هم عقل را کمال زذات تو مستفاد

Ҳам рӯҳро ҳаёти зи лутфи ту мустаъор

هم روح را حیات ز لطف تو مستعار

Шохӣаст рояти ту ки нусрат диҳад самар

شاخی است رایت تو که نصرت دهد ثمر

Бозӣаст ҳиммати ту ки гардун кунад шикор

بازی است همت تو که گردون کند شکار

Пеши уфуқи зи теғи ту садӣ агар кашад

پیش افق ز تیغ تو سدی اگر کشد

Чатри сиёҳ шаб нашавад зини пас ошкор

چتر سیاه شب نشود زین پس آشکار

зи эъҷоз адл туаст ки абнои аср ро

ز اعجاز عدل توست که ابنای عصر را

Дар даври давлати ту ба тавфиқи кирдигор

در دور دولت تو به توفیق کردگار

Рафт ончунон хаёл май аз сар ки баъди азин

رفت آنچنان خیال می از سر که بعد ازین

Бинад ба хоби чашм батон мастӣу хумор

بیند به خواب چشم بتان مستی و خمار

Шоҳо дар ин ду ҳафта ки хуршеди малик ро

شاها در این دو هفته که خورشید ملک را

Шуд мунҳарифи мизоҷи мубораки ҳилоли вор

شد منحرف مزاج مبارک هلال وار

Давр аз ҷаноби шоҳ бар аъёни мамлакат

دور از جناب شاه بر اعیان مملکت

Рӯзи сипеди бӯи сияҳ чун шубони тор

روز سپید بو سیه چون شبان تار

Неи набз бод дошт дар он рӯзи ҷунбишӣ

نی نبض باد داشت در آن روز جنبشی

Неи табъи хок буд дарони ҳол бар қарор

نی طبع خاک بود درآن حال بر قرار

Чун шамъи муъминони ҳамаи шаб зинда доштанд

چون شمع مومنان همه شب زنده داشتند

Бо синаҳои сӯхтау чашми ашкбор

با سینه های سوخته و چشم اشکبار

Шукри худо ки оқибати кори ҷумла ро

شکر خدا که عاقبت کار جمله را

Боз омад оби дидау сӯзи ҷигар ба кор

باز آمد آب دیده و سوز جگر به کار

Қорўраҳи сипеҳри зтоби даруни халқ

قاروره سپهر زتاب درون خلق

Дорад ҳануз гӯнаи норанҷи въкси тор

دارد هنوز گونه نارنج وعکس تار

Дидам бунафшаи вори сипеҳри хамидаи қад

دیدم بنفشه وار سپهر خمیده قد

Сар бар замини ниҳодаи равони ашк бар изор

سر بر زمین نهاده روان اشک بر عذار

Аз баҳри ҷони дарозии ту сокинони хок

از بهر جان درازی تو ساکنان خاک

Бигушодаи дастҳо ҳама чун сарв ва чун чанор

بگشاده دستها همه چون سرو و چون چنار

Сад бор кардам азми замини исо аз фалак

صد بار کردم عزم زمین عیسی از فلک

Баҳри алоҷу бози ҳамеи гашти шармсор

بهر علاج و باز همی گشت شرمسار

Зеро ки аз дамаши фалак аз рӯй панд гуфт

زیرا که از دمش فلک از روی پند گفت

Кин кор нест кори ту ва чун ту сад ҳазор

کین کار نیست کار تو و چون تو صد هزار

Лутф худост ҷавҳари зоти муборакаш

لطف خداست جوهر ذات مبارکش

Ин кори ҳам ба лутфи худованди вогузор

این کار هم به لطف خداوند واگذار

Корӣ агар ҳаме кунӣ андари ҷавори хеш

کاری اگر همی کنی اندر جوار خویش

ЗоФтоби раъшаи брози осмони даввор

زآفتاب رعشه براز آسمان دوار

Бар пой буд тахт ба пеш чу бандагон

بر پای بود تخت به پیش چو بندگان

Бар садр дастҳо биниҳода дар интизор

بر صدر دستها بنهاده در انتظار

То кӣ ту пой бар сарв ва бар даст ӯ наҳй

تا کی تو پای بر سرو و بر دست او نهی

Ва ӯ сар бар осмон бирасонад зоФтхор ?

و او سر بر آسمان برساند زافتخار؟

Миннати худоиро ки нишастӣ ба фоли саъд

منت خدای را که نشستی به فال سعد

Бар садри тахти бор дигар бози Бахтиёр

بر صدر تخت بار دگر باز بختیار

Овозаи саломат зотат бигӯаш малик

آوازه سلامت ذاتت بگوش ملک

Гоҳ аз ямини ҳаме нааду гоҳ аз ясор

گاه از یمین همی نهد و گاه از یسار

Гар зонка осмони зи паии арзи ҳоли хеш

گر زانکه آسمان ز پی عرض حال خویش

Дард сарят дод бирав саргардони мадор

درد سریت داد برو سرگردان مدار

Он рӯзаи тираи бод ки дар малики салтанат

آن روزه تیره باد که در ملک سلطنت

Хонд замонаи ҷузи ту касеро ба шаҳриёр

خواند زمانه جز تو کسی را به شهریار

Ва он рӯзи худ муборак ки даврони чарх ро

و آن روز خود مبارک که دوران چرخ را

Оло ба гирди нқти чатрат буд мадор

آلا به گرد نقط چترت بود مدار

Ту ҷони рӯзгорӣ ва ҷонҳо ба ҷони ту

تو جان روزگاری و جانها به جان تو

Пайвастаанд ҷони ту ба ҷони рӯзгор

پیوسته اند جان تو به جان روزگار

Ту шамъи длФрўзи шабистони олимӣ

تو شمع دلفروز شبستان عالمی

Ҳошо ки бар сари ту буд бодро гузар

حاشا که بر سر تو بود باد را گذر

Пайваста то буд сабаби сиҳҳати бадан

پیوسته تا بود سبب صحت بدن

Бемории насими равони бахш дар баҳор

بیماری نسیم روان بخش در بهار

Зоти муборакати зи ҳамаи ранҷу офатӣ

ذات مبارکت ز همه رنج و آفتی

Мҳрўси бод дар кнФи лутфи кирдигор

محروس باد در کنف لطف کردگار