Диҷла умрӣаст ,тар втозаҳ ки хуш ме гузарад

دجله عمری است، تر و تازه که خوش می گذرد

Соқио май гузари умр ба ътлт магузор !

ساقیا می گذرد عمر به عطلت مگذار!

Чанд печем чу зулфин ту дар даври қамар ?

چند پیچیم چو زلفین تو در دور قمر ؟

Чанд бошем чу чашмони ту дар айни хумор ?

چند باشیم چو چشمان تو در عین خمار؟

Кор онаст туро кор , варати сад кор аст

کار آن است تو را کار ، ورت صد کار است

Бар лаби диҷлаи рӯ вдст бишӯй аз ҳамаи кор

بر لب دجله رو و دست بشوی از همه کار

Камтар аз хорнаҳ эй , домани гули бӯеи гир

کمتر از خار نه ای ، دامن گل بویی گیر

Камтар аз срўнаҳ эй , тозаи нигорӣ ба кафи ор

کمتر از سرو نه ای ، تازه نگاری به کف آر

Ҷоми хуршед аз он пеш ки бардорад субҳ

جام خورشید از آن پیش که بردارد صبح

Ҷоми ҷмшидисбҳо ба сабӯҳӣ бурдор

جام جمشیدی صبها به صبوحی بردار

Ҷом бар каф на вдри бодаи нигар то зсФо

جام بر کف نه و در باده نگر تا زصفا

Ҳур дар парда рӯҳат бинмоед дидор

حور در پردهٔ روحت بنماید دیدار

Май гулгун ки кунад партави аксаш ба сабӯҳ

می گلگون که کند پرتو عکسش به صبوح

Субҳро ҳамчуи шафақи гӯна ба гулгуна нигор

صبح را همچو شفق گونه به گلگونه نگار

Бахт ёраст вФлки тобеъи воём ба ком

بخت یار است و فلک تابع و ایام به کام

Фитна дар хоби ваҷҳони эмини вдўлти бедор

فتنه در خواب و جهان ایمن و دولت بیدار

Давр мастӣаст дар ин даври нзибд ки буд

دور مستی است در این دور نزیبد که بود

Биҷуз аз ҳзми худованди ҷаҳони каси ҳушёр

بجز از حزم خداوند جهان کس هشیار

Нуқтаи доираи Подшаҳӣ , шайхи ҳасан

نقطه دایرهٔ پادشهی ، شیخ حسن

Шоҳи хуршеди маҳал , хусрави ҷамшеди осор

شاه خورشید محل ، خسرو جمشید آثار

Онкӣ бар шоҳсўори фалак ар бонг занад

آنکه بر شاهسوار فلک ار بانگ زند

Ки бидор эй фалак ӯро набӯд бози мадор

که بدار ای فلک او را نبود باز مدار

Каф ӯ мқсми арзоқ вазеъаст вшриФ

کف او مقسم ارزاق وضیع است و شریف

Дар ӯ каъбаи омол сғораст вкбор

در او کعبه آمال صغار است و کبار

Борҳо бо гуҳари афшонии дасташи зҳё

بار ها با گهر افشانی دستش ز حیا

Абри об даҳан андохта дар рӯй баҳор

ابر آب دهن انداخته در روی بحار

Қурси хуршед агар дар хури хониш будӣ

قرص خورشید اگر در خور خوانش بودی

Исои моидаҳи ороаш бадӣ хон солор

عیسی مایده آراش بدی خوان سالار

эй ки аз нузҳати айвони ту бобӣаст биҳишт

ای که از نزهت ایوان تو بابی است بهشت

Вай ки аз равза ӣ ахлоқи ту фаслӣаст баҳор !

وی که از روضهٔ اخلاق تو فصلی است بهار !

Фалаки осори сами асби ту дар рӯзи масоф

فلک آثار سم اسب تو در روز مصاف

Ҳама бар дида хуршед нависад ба ғубор

همه بر دیدهٔ خورشید نویسد به غبار

Зуҳал аз қадари ту омухти бузургии вшрФ

زحل از قدر تو آموخت بزرگی و شرف

Ин чунин ҳо кунад ореи асари ҳасани ҷавор

این چنین ها کند آری اثر حسن جوار

Шарҳи рой ту диҳад шамъи фалак дар асбоҳ

شرح رای تو دهد شمع فلک در اصباح

Дами зхлқ ту занад боди сабо дар асҳор

دم زخلق تو زند باد صبا در اسحار

Билкт чун бунаади чашм бар абрӯии камон

بیلکت چون بنهد چشم بر ابروی کمان

Зиҳ ба гӯш зафар ояд задаон сӯфор

زه به گوش ظفر آید ز دهان سوفار

Рӯзи базми ту дирам ба ҳамаи қадар аз сабукӣ

روز بزم تو درم به همه قدر از سبکی

Дар наёр ба ҷӯии ҳечкас ӯро ба шумор

در نیار به جوی هیچکس او را به شمار

Гурзанд но меҳ дар домани инсофи ту чанг

گرزند نا میه در دامن انصاف تو چنگ

Бар кунад лутфи ту аз пои гули внсрини хор

بر کند لطف تو از پای گل ونسرین خار

Боз агар пой ба дасти ту мушарраф накунад

باز اگر پای به دست تو مشرف نکند

Пои худро надиҳади бӯса ба рӯзии сад бор

پای خود را ندهد بوسه به روزی صد بار

Ҳар ки берун наад аз доираи ҳукми ту пой

هر که بیرون نهد از دایره حکم تو پای

Бас ки сар гашта равад гирди ҷаҳон чун паргор

بس که سر گشته رود گرد جهان چون پرگار

Хсрўои лашгари Мансурат агар раҷъат кард

خسروا لشگر منصورت اگر رجعت کرد

Нест бар домани ҷоҳи ту азин ҳеҷ ғубор

نیست بر دامن جاه تو ازین هیچ غبار

Ақл донад ки дар адвори фалак бе раҷъат

عقل داند که در ادوار فلک بی رجعت

Истиқомат напазиранд нуҷуми сайёр

استقامت نپذیرند نجوم سیار

Ин яқинаст ки дар арсаи малики шатранҷ

این یقین است که در عرصه ملک شطرنج

Бартар аз шоҳ яке нест ба тамкину виқор

برتر از شاه یکی نیست به تمکین و وقار

Дида бошӣ ки чу рухи бартарафи шоҳ наад

دیده باشی که چو رخ برطرف شاه نهد

Бидқӣ беҳунарӣ кам хатарӣ бе миқдор

بیدقی بی هنری کم خطری بی مقدار

Вақт бошад ки назар бар сабаби маслиҳатӣ

وقت باشد که نظر بر سبب مصلحتی

Назд шопши ваяк сӯ шавад аз роҳи гузор

نزد شاپش ویک سو شود از راه گذار

На арзони азм буд пояи бидқро қадар

نه ارزان عزم بود پایه بیدق را قدر

На аз ин ҳзм буд мунсифи шоҳиро ор

نه از این حزم بود منصف شاهی را عار

Охири даст бар оради асари давлати шоҳ

آخر دست بر آرد اثر دولت شاه

Знҳодш ба сами асби впии пели дамор

زنهادش به سم اسب وپی پیل دمار

Подшоҳои манам он мадҳи сарое ки наёфт

پادشاها منم آن مدح سرایی که نیافت

Мисли ман боғи сухани тӯтии шукри гуфтор

مثل من باغ سخن طوطی شکر گفتار

Булбулӣ нест ки дар маъразам ояд имрӯз

بلبلی نیست که در معرضم آید امروز

Ман танҳо вази мурғони хуши овози ҳазор

من تنها وز مرغان خوش آواز هزار

То ҷаҳонро буд аз гардиши айёми низом

تا جهان را بود از گردش ایام نظام

То заминро буд аз ҷунбиши афлоки қарор

تا زمین را بود از جنبش افلاک قرار

Бод дар сояи иқболи ту шҳзодаҳи Увайс

باد در سایه اقبال تو شهزاده اویس

Доим аз умри вҷўонии ваҷҳон бар хурдор !

دایم از عمر وجوانی وجهان بر خوردار!