Куҷое эй знсимти димоғи боғи муаттар ?

کجایی ای زنسیمت دماغ باغ معطر ؟

Биё ки боғ ба шамъи шукуфаи гашти мунаввар

بیا که باغ به شمع شکوفه گشت منور

Ҳавои зъкси шақоӣқи саҳифаи ист , млўн

هوا زعکس شقایق صحیفه ایست ، ملون

Замини зшкли ҳдоиқи китобаи исти мусаввир

زمین زشکل حدایق کتابه ایست مصور

Шукуфа чун гули рӯяти кушода рӯй мтро

شکوفه چون گل رویت گشاده روی مطرا

Бунафша чун сар зулфат кашида хати мънбр

بنفشه چون سر زلفت کشیده خط معنبر

Даҳони ғунчаи чўлълти зи хандаи гашти лаболаб

دهان غنچه چولعلت ز خنده گشت لبالب

Хати бунафша чу зулфат мънбраст саросар

خط بنفشه چو زلفت معنبر است سراسر

Санавбари арбдл рост нест бандаи қадат

صنوبر اربدل راست نیست بنده قدت

Чарост ин ҳамаи дил дар ҳавои қади санавбар

چراست این همه دل در هوای قد صنوبر

Агар чу чашми ту ъбҳр бъинаҳ нанамояд

اگر چو چشم تو عبهر بعینه ننماید

Замонаи чашм чаро бар надорад аз ъбҳр

زمانه چشم چرا بر ندارد از عبهر

Дарахт шуд дами тоўс , вғнчаҳ шуд сари тӯтӣ

درخت شد دم طاوس ، وغنچه شد سر طوطی

зи ҳалқи булбула бояд гушӯд хӯни кабӯтар

ز حلق بلبله باید گشود خون کبوتر

Сабоҳ карда сабӯҳӣ ба лолаи зор гузар кун

صباح کرده صبوحی به لاله زار گذر کن

Ки лолаи доғ сабӯҳӣ кашидааст ба рух бар

که لاله داغ صبوحی کشیده است به رخ بر

Бибин ки бар сари роҳи насими боди баҳорӣ

ببین که بر سر راه نسیم باد بهاری

Чаҳ нофаҳои тторӣ ниҳодаанд бар озар

چه نافه های تتاری نهاده اند بر آذر

Бар озараст маро ҷон биор оби рзонм

بر آذر است مرا جان بیار آب رزانم

Ки шавқи об рзонм бсухт ҷони бародар

که شوق آب رزانم بسوخت جان برادر

Биор аз он май гулгун кигар шуъоъ вай уфтад

بیار از آن می گلگون که گر شعاع وی افتد

Бад-ӣни ҳдиқаҳи гули зарди вошўди гули аҳмар

بدین حدیقه گل زرد واشود گل احمر

зи саркаши сари наргис агар бихоб фурушад

ز سرکش سر نرگس اگر بخواب فروشد

Аҷаби мадор ки дорад пиёлае ду се дар сар

عجب مدار که دارد پیاله ای دو سه در سر

Ба бод рафт сари лола дар ҳавои вҳнўзш

به باد رفت سر لاله در هوا وهنوزش

Бадар намеравад аз сари хаёли бодаи всоғр

بدر نمی رود از سر خیال باده وساغر

Ба танги айшӣ аз он рӯи бсохти ғунча ки ӯ ро

به تنگ عیشی از آن رو بساخت غنچه که او را

Зристи андаки всдўҷаҳ нозукаст бар он зар

زریست اندک وصدوجه نازک است بر آن زر

Намӯд сӯрати бодом дар ниқоби шукуфа

نمود صورت بادام در نقاب شکوفه

Чунонк дидаи хубони зтрФи шақаи чодар

چنانک دیده خوبان زطرف شقه چادر

Басӣ намонад ки гардад даҳони ғунчаи хандон

بسی نماند که گردد دهان غنچه خندان

Чу тӯтӣ аз раҳи талқини андалеби суханвар

چو طوطی از ره تلقین عندلیب سخنور

Бурун кашид ҷаҳон аз қафои забони бунафша

برون کشید جهان از قفا زبان بنفشه

Магар накард чу сӯсан ба зикри шоҳи забон тар

مگر نکرد چو سوسن به ذکر شاه زبان تر

Сари салотини дилшоди шоҳи ҷами гуҳари он кӯҳ

سر سلاطین دلشاد شاه جم گهر آن کوه

Зхсрўон ба гуҳар бар сар омад сети ҷӯи афсар

زخسروان به گهر بر سر آمد ست جو افسر

Ҳазор бор ба рӯзии шикаста аз сари тамкин

هزار بار به روزی شکسته از سر تمکین

Шикваи миқнаа ӯ кулоҳи гӯшаи санҷар

شکوه مقنعه او کلاه گوشه سنجر

Зиҳии збодиаҳи ози корвони амл ро

زهی زبادیه آز کاروان امل را

Аномли ту басари ҳади орзӯ шудаи раҳбар !

انامل تو بسر حد آرزو شده رهبر !

Саодати азалӣ , дар влои ҷоҳи ту мдғм

سعادت ازلی، در ولای جاه تو مدغم

Шақовати абадӣ , дар хилофи рои ту мзмр

شقاوت ابدی ، در خلاف رای تو مضمر

Фурӯғи наъли самандати ҳилоли ғарраи давлат

فروغ نعل سمندت هلال غره دولت

Мисоли сояи чатрати саводи дида ӣ кишвар

مثال سایه چترت سواد دیده ی کشور

зи хоки пои шарифати ъиўни ҳури мкҳл

ز خاک پای شریفت عیون حور مکحل

зи буии халқи латифати димоғи рӯҳи муаттар

ز بوی خلق لطیفت دماغ روح معطر

Туро буд зсбоҳи врўоҳи рояти впрчм

تو را بود زصباح ورواح رایت وپرچم

Туро сазад зспҳри встораҳи хаймаи влшкр

ترا سزد زسپهر وستاره خیمه ولشکر

Зъсмтт накашида шимол кӯша бурқаъ

زعصمتت نکشیده شمال کوشه برقع

ЗъФтт нагирифта хаёли домани мъҷр

زعفتت نگرفته خیال دامن معجر

Туе ки даври фалаки рости зилли чатри ту марказ

تویی که دور فلک راست ظل چتر تو مرکز

Туе ки ҳукми қазои рости хати рои ту мстр

تویی که حکم قضا راست خط رای تو مسطر

Бадӯри адли ту оҳӯии нотавони рамида

بدور عدل تو آهوی ناتوان رمیده

Чу чашми маст батонаст шери гири вдлоўр

چو چشم مست بتان است شیر گیر ودلاور

Фасонаи исти збзми ту зикри равзаи вҷнт

فسانه ایست زبزم تو ذکر روضه وجنت

Нишонаи исти зи рои ту авҷи торами ахзар

نشانه ایست ز رای تو اوج طارم اخضر

Агар замонаи гушоиш на аз замир ту ёбад

اگر زمانه گشایش نه از ضمیر تو یابد

Калид субҳ шавад қуфл бар даричаи ховар

کلید صبح شود قفل بر دریچه خاور

Зҳичи сина ба аҳди ту бар наёмада дӯдӣ

زهیچ سینه به عهد تو بر نیامده دودی

Ки доман ту бигирад магари зсинаҳи миҷмар

که دامن تو بگیرد مگر زسینه مجمر

зи раҳгузори ту кӣ бар дилӣ нишаст ғуборӣ

ز رهگذار تو کی بر دلی نشست غباری

Магари ғубори раҳат кон нишаст бар дили ахтар

مگر غبار رهت کان نشست بر دل اختر

Биҷузи талиъаи кишвари гушои субҳ ба аҳдат

بجز طلیعه کشور گشای صبح به عهدت

Замонаро ба шабихун касе наёмада бар сар

زمانه را به شبیخون کسی نیامده بر سر

Замонаи миқнаа зон бар сар хатиб фикандаст

زمانه مقنعه زان بر سر خطیب فکندست

Ки дар замони ту бо теғ рафт бар сари минбар

که در زمان تو با تیغ رفت بر سر منبر

Шаби шабаҳ сифат омад шабиҳи калаки сиёҳат

شب شبه صفت آمد شبیه کلک سیاهت

Аз он ба як шиками оради ҳазор донаи гавҳар

از آن به یک شکم آرد هزار دانه گوهر

Ҳақиқатаст ки омухт аз баёни шарифат

حقیقت است که آموخت از بیان شریفت

Табиат аз қалами неи падед кардани шукр

طبیعت از قلم نی پدید کردن شکر

Чу нақши оина дар қайд оҳанаст ҳамеша

چو نقش آینه در قید آهن است همیشه

Муъориз ту шуд аз рӯй акси баробар

معارض تو شد از روی عکس برابر

Манам ки малики суханро ба Авни мадҳ ту кардам

منم که ملک سخن را به عون مدح تو کردم

Ба захми теғи забони сухани тароши мусаххар

به زخم تیغ زبان سخن تراش مسخر

Чу қатраам ба ҳавояти бад-ӣни диёри фитода

چو قطره ام به هوایت بدین دیار فتاده

Ту баҳри аъзамии ин қатраро ба лутфи бпрўр

تو بحر اعظمی این قطره را به لطف بپرور

Зулоли хотирами он дар ҳавои мадҳи ту софӣ

زلال خاطرم آن در هوای مدح تو صافی

Равои мадор ки гардад заҳри ғубори мукаддар

روا مدار که گردد زهر غبار مکدر

Ту офтобии вмн кам ним ззраҳи хокӣ

تو آفتابی ومن کم نیم زذره خاکی

Ки ӯ зики назари офтоби гашти мшҳр

که او زیک نظر آفتاب گشت مشهر

Забони калак ба рӯй китоби ғайри саноят

زبان کلک به روی کتاب غیر ثنایت

Гар аз даҳон давоят оварад ҳикояти дигар

گر از دهان دوایت آورد حکایت دیگر

Забони хома бабрам бирезам оби мураккаб

زبان خامه ببرم بریزم آب مرکب

Лаб дуот бабандам сияҳ кунам рухи дафтар

لب دوات ببندم سیه کنم رخ دفتر

Ҳамеша то чу дами субҳи занг шаб бизадойад

همیشه تا چو دم صبح زنگ شب بزداید

Ҷамоли сӯрати олами намояди оинаи хур

جمال صورت عالم نماید آینه خور

Ғубори наъли саманди ту бод аз ҳамаи рӯе

غبار نعل سمند تو باد از همه رویی

Саводи чашми ҷаҳонро чу рӯзи омада дар хур

سواد چشم جهان را چو روز آمده در خور

Фурӯғи рои мунират , нигини хотами давлат

فروغ رای منیرت، نگین خاتم دولت

Бақои муддати умри т , тарози домани маҳшар

بقای مدت عمر ت،طراز دامن محشر