Дорам оҳанги ҳиҷоз , эй бути ушшоқи навоз

دارم آهنگ حجاز ، ای بت عشاق نواز

Рост кун сози внўоиии зпии роҳи ҳиҷоз

راست کن ساز ونوایی زپی راه حجاز

Рози ҷон гӯш кун аз авд ки раҳ ёфта анд

راز جان گوش کن از عود که ره یافته اند

Муҳаррамони ҳарами андари ҳарами пардаи ироз

محرمان حرم اندر حرم پرده یراز

Парда созада имрӯз , ки хотуни ҳиҷоз

پرده سازده امروز ، که خاتون حجاز

намедиҳад ҷилваи ҳасан аз ттқи иззати вноз

می دهد جلوه حسن از تتق عزت وناز

Офтоби тараб аз машриқи хам май тобад

آفتاب طرب از مشرق خم می تابد

Хез вмӣ хӯрд ки накарданд дар тавбаи фароз

خیز ومی خورد که نکردند در توبه فراز

ё рхўоҳӣ ки ба шодии здрт боз ояд ?

یا رخواهی که به شادی زدرت باز آید ؟

Роҳи дил пок кун вхонаҳи дилро дар боз

راه دل پاک کن وخانه دل را در باز

Марҳабо май шунӯди пухтаи ин раҳ ! здри о

مرحبا می شنود پخته این ره ! زدر آ

Бахтӣ аз сар дар о , нашунӯд алои овоз

بختی از سر در آ، نشنود الا آواز

Пухтагони байн шуда аз шавқи ндобии дили вҳўш

پختگان بین شده از شوق ندابی دل وهوش

Бахтёни байни ҳама аз савти Нидо дар так втоз

بختیان بین همه از صوت ندا در تک وتاز

Ошиқони ҳарам аз ҷоми Нидои сари мустанад

عاشقان حرم از جام ندا سر مستند

Мтрбои ин ғазал аз пардаи ушшоқи навоз

مطربا این غزل از پرده عشاق نواز

эй бигард ҳурмати тӯфони кунони аҳли ниёз !

ای بگرد حرمت طوفان کنان اهل نیاز !

Ошиқоне ба сафои роҳравонеи сари боз

عاشقانی به صفا راهروانی سر باز

Чашмаи нӯши лабат бар лаби кавсари хандон

چشمه نوش لبت بر لب کوثر خندان

Оби чоҳи зи нахат бар чаҳ замзами танноз

آب چاه ز نخت بر چه زمزم طناز

Гирди кӯй ту кунад каъбаи ҳамаи умраи тавоф

گرد کوی تو کند کعبه همه عمره طواف

Пеш рӯй ту баради қиблаи ҳамаи рӯзаи намоз

پیش روی تو برد قبله همه روزه نماز

Боди қурбони камони хонаи абрӯии ту дил

باد قربان کمان خانه ابروی تو دل

Хоссаи он дам ки буд чашми хушат тир андоз

خاصه آن دم که بود چشم خوشت تیر انداز

Даст дар ҳалқаи мӯии ту агар натавон кард

دست در حلقه موی تو اگر نتوان کرد

Бар дар каъбаи кӯии ту нуҳум рӯй ниёз

بر در کعبه کوی تو نهم روی نیاز

Нест савдои сари зулфи ту кори ҳамаи кас

نیست سودای سر زلف تو کار همه کس

Кин тариқӣаст хами андари хаму дилгиру дароз

کین طریقی است خم اندر خم و دلگیر و دراز

намекашад рост чу зулфи каҷи ту сар ба биҳишт

می کشد راست چو زلف کج تو سر به بهشت

Роҳи савдои ту кони пар зншибасту фароз

راه سودای تو کان پر زنشیب است و فراز

Бирав эй қофилаи бод ва биовар бӯяш

برو ای قافله باد و بیاور بویش

Май даҳуми ҷони бустон ва бидиҳ онҷо ба ҷавоз

می دهم جان بستان و بده آنجا به جواز

Боди сад ҷони муқаддаси бФдои нафасӣ

باد صد جان مقدس بفدای نفسی

Ки сабои буии Увайс аз Ямани орад ба ҳиҷоз

که صبا بوی اویس از یمن آرد به حجاز

эй дил аз бодияи меҳнати ишқаши ҷон ро

ای دل از بادیه محنت عشقش جان را

Ба ҳарими ҳарами марҳамат шоҳ андоз

به حریم حرم مرحمت شاه انداز

Вориси салтанати малики каён , шоҳи Увайс

وارث سلطنت ملک کیان ، شاه اویس

Шоҳи дайнпарвар душмани шикани дӯсти навоз

شاه دین پرور دشمن شکن دوست نواز

Онкӣ аз ҷуръаи ҷоми карам маҷлис ӯст

آنکه از جرعه جام کرم مجلس اوست

зи амтлои ҳамчуи суроҳе ба Фўоқи омадаи боз

ز امتلا همچو صراحی به فواق آمده باز

эй ҳумоён шуда дар арсаи маликати ҷаббор !

ای همایان شده در عرصه ملکت جبار!

Ваии палангон шуда дар рустаи адлати хроз

وی پلنگان شده در رسته عدلت خراز

Рои фирӯзи ту бар афсари хуршеди нигин

رای فیروز تو بر افسر خورشید نگین

Аҳди маймуни ту бар домани айёми тароз

عهد میمون تو بر دامن ایام طراز

Бӯда оғози замони ту ситамро анҷом

بوده آغاز زمان تو ستم را انجام

Гашта анҷоми адуии ту амонро оғоз

گشته انجام عدوی تو امان را آغاز

Чатри инсофи ту чун зилл ҳамЭй андозад

چتر انصاف تو چون ظل همای اندازد

Кебек дар соя ӯ ханда занад бар шаҳбоз

کبک در سایه او خنده زند بر شهباز

Шуд ба бахти ту сари тахти мақоми Маҳмӯд

شد به بخت تو سر تخت مقام محمود

Шуд яқинам ки ту Маҳмӯдӣу иқболи Аёз

شد یقینم که تو محمودی و اقبال ایاز

Хасмро теғи ту дар дам ба забон оҷиз кард

خصم را تیغ تو در دم به زبان عاجز کرد

Дар забону дами шамшер ту ҳаст ин эъҷоз

در زبان و دم شمشیر تو هست این اعجاز

Гар ба шоҳии дгарӣ мисли ту донад худ ро

گر به شاهی دگری مثل تو داند خود را

Ақл донад ба ҳамаи ҳоли ҳақиқати зи муҷоз

عقل داند به همه حال حقیقت ز مجاز

Дар замони ту ба ҷузи душмани ҷонати зкмол

در زمان تو به جز دشمن جانت زکمال

Накашидаст касе заҳматӣ аз даст андоз

نکشیدست کسی زحمتی از دست انداز

Гуҳ чу хуршеди Аннан бар ҷиҳати машриқи тоб

گه چو خورشید عنان بر جهت مشرق تاب

Гуҳ змшрқ баравад бар тарафи мағриби тозбаҳи синон

گه زمشرق برود بر طرف مغرب تازبه سنان

Ба бенон даргаи бахшиши рухи аҳбоби афрӯз

به بنان درگه بخشش رخ احباب افروز

Даргаи кӯшиши сари бадхоҳи афроз

درگه کوشش سر بدخواه افراز

Табли бози ту ҳар онҷо ки ба овоз омад

طبل باز تو هر آنجا که به آواز آمد

Наср тоир кунад аз қуллаи гардуни парвоз

نثر طایر کند از قله گردون پرواز

Хсрўои даври фалаки ҳеҷ наме пардозад

خسروا دور فلک هیچ نمی پردازد

Ба ман хастаи ту як лаҳза ба ҳолами пардоз

به من خسته تو یک لحظه به حالم پرداز

Осмон хоҳадам аз хок дарат даври афканд

آسمان خواهدم از خاک درت دور افکند

ОФтобои назарӣ бар ман хокӣ андоз

آفتابا نظری بر من خاکی انداز

Дрсботи қадамами сулбтар аз кӯҳ вале

درثبات قدمم صلب تر از کوه ولی

Ғами даврон замонаст ғамии кӯҳи гудоз

غم دوران زمان است غمی کوه گداز

Ба ҷуз аз ғусса маро нест ҳарифии дилдор

به جز از غصه مرا نیست حریفی دلدار

Ба ҷуз аз нола маро нест тадайюнии дами соз

به جز از ناله مرا نیست تدینی دم ساز

Ҳар кас бар дар ту расмӣ ва роҳӣ дорад

هر کس بر در تو رسمی و راهی دارد

Ман ба бироҳим аз ҷумлаи ақрони мумтоз

من به بیراهیم از جمله اقران ممتاز

Дӯши пери хирад аз рӯй насиҳат ме гуфт

دوش پیر خرد از روی نصیحت می گفت

Дар ду байтами сухании хуш ба тариқи эҷоз

در دو بیتم سخنی خوش به طریق ایجاز

Шуд дар омад шуданати умр ба поёни салмон

شد در آمد شدنت عمر به پایان سلمان

Бештари зин ба сари хони тамаъ даст маёз

بیشتر زین به سر خان طمع دست میاز

То ба кӣ даст дароз кунӣ ? акнӯн вақт аст

تا به کی دست دراز کنی؟ اکنون وقت است

Ки ба кунҷӣ биншинӣ ва кунӣ пои дароз

که به کنجی بنشینی و کنی پای دراز

Комроняти чунон бод ки дар даври фалак

کامرانیت چنان باد که در دور فلک

Ҳеҷ боқӣат намонад ба ҷуз аз умри дароз

هیچ باقیت نماند به جز از عمر دراز