Ҳур агар дидаи бад-ӣн равза кунад рӯзии боз

حور اگر دیده بدین روضه کند روزی باز

Кунад аз шарм дар равзаи фирдавси фароз

کند از شرم در روضه فردوس فراز

эй ниҳоли чамани ҷои ҳ дар ин равзаи бибол

ای نهال چمن جا ه در این روضه ببال

Ваии ҳарими ҳарами қадари бад-ӣн каъба биноз

وی حریم حرم قدر بدین کعبه بناز

Бӯстонӣаст ки тоўси млоик ҳар дам

بوستانی است که طاوس ملایک هر دم

Аз сари сидраи намояд ба ҳавояши парвоз

از سر سدره نماید به هوایش پرواز

Хами тоқаши ҳама бо сақф фалак гардад ҷуфт

خم طاقش همه با سقف فلک گردد جفت

Лаби бомаши ҳама дар гӯш Зуҳал гуяд роз

لب بامش همه در گوش زحل گوید راز

Ҷой мо ҳаст чаҳ ҷои ма вмҳраст ки ҳаст

جای ما هست چه جای مه ومهر است که هست

Маи фурӯзони вабаи сад поя змҳраст фароз

مه فروزان وبه صد پایه زمهر است فراز

Зуҳраро Зуҳра набошад ки ба бомаш гузарад

زهره را زهره نباشد که به بامش گذرد

То набошад зўкилон дараш хати ҷавоз

تا نباشد زوکیلان درش خط جواز

Машки хок дар ӯ хост ки гардад иқбол

مشک خاک در او خواست که گردد اقبال

Гуфт дар хонаи мо роҳ надорад ғаммоз

گفت در خانه ما راه ندارد غماز

Хишти айвонаш дар сидраи игрдўни хиштак

خشت ایوانش در سدره یگردون خشتک

Тарз банӣонаш бар домани офоқи тароз

طرز بنیانش بر دامن آفاق طراز

Он бузургӣ взё ёфт аз ин хонаи Ироқ

آن بزرگی وضیا یافت از این خانه عراق

Ки зоркони ҳарами каъбаи вози каъбаи ҳиҷоз

که زارکان حرم کعبه واز کعبه حجاز

Хуш баҳорӣ аст бисоз эй бути чини барги баҳор

خوش بهاری است بساز ای بت چین برگ بهار

Хуш мақомӣаст наво рост кун эй мояи ноз

خوش مقامی است نوا راست کن ای مایه ناز

То ба кӣ чархи мухолифи раҳ ушшоқ занад ?

تا به کی چرخ مخالف ره عشاق زند ؟

Ҳар доӣ рост кун эй мутриби ушшоқи навоз

هر دای راست کن ای مطرب عشاق نواز

Соқио ! барги тараби соз ки аз булбули вгл

ساقیا ! برگ طرب ساز که از بلبل وگل

Кои рўбори чамани имрӯз ба баргаст ва ба соз

کا روبار چمن امروز به برگ است و به ساز

Наргис аз мастӣ месар биниҳодааст ба хоб

نرگس از مستی می سر بنهاده است به خواب

Сар бар домани гул пой кашида сети дароз

سر بر دامن گل پای کشیده ست دراز

Ғунча ӣ шоҳиди раънои ҳама ғанҷаст вдлол

غنچه ی شاهد رعنا همه غنج است ودلال

Булбули ошиқи шайдои ҳама шавқаст внёз

بلبل عاشق شیدا همه شوق است ونیاز

Бӯстони суфраи пари барги гул аз ҳам багушӯд

بوستان سفره پر برگ گل از هم بگشود

Булбулонро ба сари суфра ӣ гул дод овоз

بلبلان را به سر سفره ی گل داد آواز

Боғро сабза трозидаҳ изораст магар

باغ را سبزه طرازیده عذارست مگر

Хаттӣ омад ба вай аз оризи хубони тароз

خطی آمد به وی از عارض خوبان طراز

Афсар лола бибин бар сифати тоҷи хурӯс

افسر لاله ببین بر صفت تاج خروس

Чашм наргис бингар бар нмти дидаи боз

چشم نرگس بنگر بر نمط دیده باز

Боғ чун маҷлиси султон ҷаҳонаст имрӯз

باغ چون مجلس سلطان جهان است امروز

Аз латофат шуда бар ҷинати аъло танноз

از لطافت شده بر جنت اعلی طناز

Шоҳи вандии ҷўонбхти ҷаҳони бахш ки ӯ

شاه وندی جوانبخت جهان بخش که او

Аз камол шарафаст аз ҳамаи шоҳони мумтоз

از کمال شرف است از همه شاهان ممتاز

Он карӣмӣ ки дарин гунбади фирӯзаи садо

آن کریمی که درین گنبد فیروزه صدا

Биҷуз аз шукр Аёдяш намегуяд боз

بجز از شکر ایادیش نمی گوید باز

Адаб анаст ки бо ҳурмати адлаши пас азин

ادب ان است که با حرمت عدلش پس ازین

Бар сар ҷамъ набаранд сари шамъ ба газ

بر سر جمع نبرند سر شمع به گاز

эй зшрми асари рои ту хур дар табу тоб

ای زشرم اثر رای تو خور در تب و تاب

Ваии змҳри сами шабдизи ту ма дар так ва тоз

وی زمهر سم شبدیز تو مه در تک و تاز

Ма ба наъли сами шабдизи ту ҳаргиз нарасад

مه به نعل سم شبدیز تو هرگز نرسد

Гӯ ба оам шуд азин беш тан худ магузор

گو به آم شد ازین بیش تن خود مگذار

Чатри инсофи ту чун зилл ҳамЭй андоз д

چتر انصاف تو چون ظل همای انداز د

Кебек дар соя ӯ ханда занад бар шаҳбоз

کبک در سایه او خنده زند بر شهباز

Дар камоли шарафу ҷоҳу ҷалолӣ акнӯн

در کمال شرف و جاه و جلالی اکنون

Ҳаст даври абади анҷоми туро ин оғоз

هست دور ابد انجام تو را این آغاز

Ҳар куҷои чатри ҳумоюни туро боз кунанд

هر کجا چتر همایون تو را باز کنند

Адаб онаст ки хуршед кунад дидаи фароз

ادب آن است که خورشید کند دیده فراز

Майли оташи бкшндши зи шаҳоб ар накунад

میل آتش بکشندش ز شهاب ار نکند

Осмони дидаи анҷум ба шабистони ту боз

آسمان دیده انجم به شبستان تو باز

Подшоҳо чу дил аз ғайри ту пардохта ам

پادشاها چو دل از غیر تو پرداخته ام

Лутф кун лутфи дамӣ бо ман бедили парвоз

لطف کن لطف دمی با من بیدل پرواز

Онкии ҷузи пардаи мадҳати ннўозди шабу рӯз

آنکه جز پرده مدحت ننوازد شب و روز

Булбули хотир ӯро ба навое бинавоз

بلبل خاطر او را به نوایی بنواز

Назар андоз бад-ӣн гуфта ки зойеъ нашавад

نظر انداز بدین گفته که ضایع نشود

Гуфтаанд онкӣ нагӯйӣ кун ва дроб андоз

گفته اند آنکه نگویی کن و درآب انداز

То диҳад ҳар сари солии зпси пардаи ғайб

تا دهد هر سر سالی زپس پرده غیب

Арзи хубони раёҳини фалаки лаъибати боз

عرض خوبان ریاحین فلک لعبت باز

Қиблаи халқи ҷаҳони боди саропардаи ту

قبله خلق جهان باد سراپرده تو

Вази шарафи пардаи сарои фалакаши бардаи намоз

وز شرف پرده سرای فلکش برده نماز