Бисми набӯд ҷафои рух чу ёсуманаш

بسم نبود جفای رخ چو یاسمنش

Бунафша низ гирифтаст ҷониби саманаш

بنفشه نیز گرفت است جانب سمنش

Ғизолам аз калла то тавқи баст бар гардан

غزالم از کله تا طوق بست بر گردن

Ба гарданаст басии хӯни оҳӯии хутанаш

به گردن است بسی خون آهوی ختنش

Дил аз ақиқи лаб ӯ ҳариқи гулгуни хост

دل از عقیق لب او حریق گلگون خواست

Чу лола дод дар аввали пиёлаи дарави ?данаш

چو لاله داد در اول پیاله درو دنش

Дар он хаёл ки карданд аз висолаши ҳеҷ

در آن خیال که کردند از وصالش هیچ

Нитса нақш ба ғайр аз хаёли пероҳанаш

نیس نقش به غیر از خیال پیراهنش

Ба ҷои худ буд ар срўноз бархезад

به جای خود بود ار سروناز برخیزد

Зҷои хешу нишонди хештан

زجای خویش و نشاند خویشتن

Дилам дар он расани зулф анбарин овехт

دلم در آن رسن زلف عنبرین آویخت

Бидон тамаъ ки бурун ояд аз чаҳ зқнш

بدان طمع که برون آید از چه ذقنش

Ҳазор бор аз он чоҳ ҷон расед бар лаб

هزار بار از آن چاه جان رسید بر لب

Ки бар наомад корам ба мӯе аз расанаш

که بر نیامد کارم به مویی از رسنش

Сиришки ман чу даройади зи роҳи дарёи бор

سرشک من چو درآید ز راه دریا بار

Буд ҳамеша ба атрофи рӯм тохтанаш

بود همیشه به اطراف روم تاختنش

Агар гирифт ҷаҳонро сиришки ман чаҳ аҷаб

اگر گرفت جهان را سرشک من چه عجب

Ҷаҳон бирехт маро хӯн гирифт хӯни маниш

جهان بریخت مرا خون گرفت خون منش

Ки дида бар сару сарви ту барги Настаранат

که دیده بر سر و سرو تو برگ نسترنت

Ки буд бози сару барги Настаранаш

که بود باز سر و برگ نسترنش

Ба буи онкӣ диҳад ранги оризи ту ба гул

به بوی آنکه دهد رنگ عارض تو به گل

Насими субҳ чаҳ дамҳо ки дод дар чаманаш

نسیم صبح چه دمها که داد در چمنش

Зшрми қанди лабат дар арақ гудохт набот

زشرم قند لبت در عرق گداخت نبات

Бад-ӣн тарона гирифтанд халқ дар даҳанаш

بدین ترانه گرفتند خلق در دهنش

Касе ки пеши даҳони ту номи пистаи барад

کسی که پیش دهان تو نام پسته برد

Ҳқиқтост ки мағзӣ надорад он суханаш

حقیقتاست که مغزی ندارد آن سخنش

Ба даври чашми ту бади гавҳарии сети ҷазаъ ӣмон

به دور چشم تو بد گوهری ست جزع یمان

Ки тарки чашм ту хонд ба гўҳримнш

که ترک چشم تو خواند به گوهریمنش

Ниҳодаи бутаи қалбами ғами ту дар оташ

نهاده بوته قلبم غم تو در آتش

Магар халос диҳад зон хулосаи змнш

مگر خلاص دهد زان خلاصه زمنش

Азизи Мисри ҷаҳони Юсуфи сарири вуҷӯд

عزیز مصر جهان یوسف سریر وجود

Ки ӯ чу ҷон азизасту мамлакати баданаш

که او چو جان عزیز است و مملکت بدنش

Умри салобати Усмони ҳаёии ҳайдари дил

عمر صلابت عثمان حیای حیدر دل

Ки зиндаи гашти бадви дайни аҳмдўи сунанаш

که زنده گشت بدو دین احمدو سننش

Нуҷуми кавкабаи шоҳи ҷаҳони Увайс ки ҳаст

نجوم کوکبه شاه جهان اویس که هست

Қарини ҷоми дами соҳиби вилояти қарнаш

قرین جام دم صاحب ولایت قرنش

Рўоиҳи карамаши мидмди зи боғи вуҷӯд

روایح کرمش میدمد ز باغ وجود

Чунон ки буии Увайс аз ҷавониби Яманаш

چنان که بوی اویس از جوانب یمنش

Ҷаҳони ҳиммат ӯ олимии сет каз азимат

جهان همت او عالمی ست کز عظمت

Ки марғзор сипеҳраст сабзаи дмнш

که مرغزار سپهر است سبزه دمنش

Баҳри диёр ки об диёр зад дасташ

بهر دیار که آب دیار زد دستش

Фурӯи нишонди ғубори ҳаводиси вФтнш

فرو نشاند غبار حوادث وفتنش

Агар на шамсаи айвон ӯ бадии хуршед

اگر نه شمسه ایوان او بدی خورشید

Ҳазор бор шудӣ анкабути пардаи таниш

هزار بار شدی عنکبوت پرده تنش

Ҳамеша ҳаст ва буд сари афрози гардани каш

همیشه هست و بود سر افراز گردن کش

Синон садр нишину каманди дили шиканаш

سنان صدر نشین و کمند دل شکنش

Лолии суханаш гавҳарӣаст каз бен гӯш

لالی سخنش گوهری است کز بن گوش

Ғуломи ҳалқа ба гӯшаст лўлўии аданаш

غلام حلقه به گوش است لولوی عدنش

Гар офтоб на бар самти тоъати тўбўд

گر آفتاب نه بر سمت طاعت توبود

Буруни кашанди нуҷуми азмёни анҷуманаш

برون کشند نجوم ازمیان انجمنش

Каманди қаҳрат агар субҳро гулӯ гирад

کمند قهرت اگر صبح را گلو گیرد

Маҳол бошад азин пас маҷоли дам заданаш

محال باشد ازین پس مجال دم زدنش

эй чтртўро толеъӣаст ҳар рӯзӣ

همای چترتو را طالعی است هر روزی

Шудани муъоризи хуршед ва бар сромднш

شدن معارض خورشید و بر سرآمدنش

Ҳавои манзалати дасти бӯс хотам туаст

هوای منزلت دست بوس خاتم توست

Ки барканд дили лаъли бадахшӣ аз ватанаш

که برکند دل لعل بدخشی از وطنش

Ба боғи сабзи фалаки боди хайлати аргзрд

به باغ سبز فلک باد خیلت ارگذرد

зи шохи саври бирезади шукуфаи прнш

ز شاخ ثور بریزد شکوفه پرنش

Чунон шавад ки ба аҳди ту боз хоҳад боғ

چنان شود که به عهد تو باز خواهد باغ

Зрҳзнони хазони барги беду ёсуманаш

زرهزنان خزان برگ بید و یاسمنش

Шубони шубони зи ситамгар чунон шавад эмин

شبان شبان ز ستمگر چنان شود ایمن

Ки гург ва мяш шавад мусташору мўтмнш

که گرگ و میش شود مستشار و موتمنش

Ман ин мусалласи анбар насим нафурӯшам

من این مثلث عنبر نسیم نفروشم

Вагар биҳишт мсмн диҳанд дар саманаш

وگر بهشت مثمن دهند در سمنش

Мусалласии сети ғубори абири даргоҳат

مثلثی ست غبار عبیر درگاهت

Ки хок ӯст ба аз хӯни нофаи хутанаш

که خاک اوست به از خون نافه ختنش

Бад-ӣни қасидаи ғро ( Заҳир ) вақти манам

بدین قصیده غرا(ظهیر)وقت منم

Замонаро чу туе Ардашери бен ҳасанаш

زمانه را چو تویی اردشیر بن حسنش

зи ғуссаи булбул табъам надошт баргу наво

ز غصه بلبل طبعم نداشت برگ و نوا

Баҳори мадҳ ту оварад боз дар суханаш

بهار مدح تو آورد باز در سخنش

Дуои шоҳи ҷаҳон воҷибаст ва ме гӯям

دعای شاه جهان واجب است و می گویم

Ки боди ҳофизу Носири худои зўолмннш

که باد حافظ و ناصر خدای ذوالمننش