Хуши насимӣ аз чаман бар хост бар хез эй надим !

خوش نسیمی از چمن بر خاست بر خیز ای ندیم !

Хуш баровар дар ҳавои боғи як дам чун насим

خوش بر آور در هوای باغ یک دم چون نسیم

Субҳдами буи ърор наҷад мебахшад шимол

صبحدم بوی عرار نجد می بخشد شمال

Ҷони бпрўри бӯ ки битавон ёфт дар шоми ин шамем

جان بپرور بو که بتوان یافت در شام این شمیم

Май ҷаҳди набзи сабои хуши хуш ба ҳади эътидол

می جهد نبض صبا خوش خوش به حد اعتدال

То табоиъро мизоҷ мухталиф шуд мустақӣм

تا طبایع را مزاج مختلف شد مستقیم

Чун синам бояд ки тарафи бӯстонсозӣ мақом

چون سنم باید که طرف بوستان سازی مقام

Чун қадаҳ бояд ки гирди дӯстони гардии муқӣм

چون قدح باید که گرد دوستان گردی مقیم

Чун ҳаво дар ҷунбиш ояд дил куҷо гирад қарор

چون هوا در جنبش آید دل کجا گیرد قرار

Чун қадаҳ дар гардиш ояд ақл кӣ монад салим

چون قدح در گردش آید عقل کی ماند سلیم

Гар тафарруҷи хоҳии андари боғи бисмии илоҳи дорӣ

گر تفرج خواهی اندر باغ بسم اله داری

Ҳар варақи байни дафтарӣ аз сунъи раҳмони раҳим

هر ورق بین دفتری از صنع رحمان رحیم

Субҳдам бишинав ки дар дебо чаҳ ӣ фасли баҳор

صبحدم بشنو که در دیبا چه ی فصل بهار

намедиҳад булбули муфассали шарҳи абвоби Наим

می دهد بلبل مفصل شرح ابواب نعیم

Аз насимии гашти гул дар ғунчаи пайдо чун Масеҳ

از نسیمی گشت گل در غنچه پیدا چون مسیح

Бо дарахтӣ дар ҳикоят рафт булбул чун кулем

با درختی در حکایت رفت بلبل چون کلیم

Сунбул аз зулфнигор ман саводӣ ёфт каҷ

سنبل از زلف نگار من سوادی یافت کج

Наргис аз чашми сиёҳаши нусха Эй дорад сқим

نرگس از چشم سیاهش نسخه ای دارد سقیم

Лоларо дар сари хаёл тоҷ гардад чун мулӯк

لاله را در سر خیال تاج گردد چون ملوک

Ғунча дар дили нақшҳои хуби бандад чун ҳаким

غنچه در دل نقش های خوب بندد چون حکیم

Нари гас аз минои всими зари ту гӯйӣ ҷамъ кард

نر گس از مینا وسیم زر تو گویی جمع کرد

Бар варақҳои раёҳини шакли ҷими въини вмим

بر ورق های ریاحین شکل جیم وعین ومیم

Бар сарири салтанат гул медиҳад ҳар рӯзи бор

بر سریر سلطنت گل می دهد هر روز بار

Ростӣ дар салтанати гул шавкатӣ дорад азим

راستی در سلطنت گل شوکتی دارد عظیم

Ганҷ бод оварад сими барф буд андари замин

گنج باد آورد سیم برف بود اندر زمین

Чун зари қоруни фурӯи баради ин замони ганҷи всим

چون زر قارون فرو برد این زمان گنج وسیم

Шуд ба як дами борвар чун духтари умрони збод

شد به یک دم بارور چون دختر عمران زباد

Модари бустон ки шаш моҳаст то ҳаст ӯ ақим

مادر بستان که شش ماهست تا هست او عقیم

зи абри наврӯзии басӣ бар шох бо рмнт аст

ز ابر نوروزی بسی بر شاخ با رمنت است

Гар касе миннати баради фии алҷмлаҳи борӣ аз Карим

گر کسی منت برد فی الجمله باری از کریم

Ҳаст ҷое он ки аз лутфи ҳаво пайдо шавад

هست جایی آن که از لطف هوا پیدا شود

Қӯт нашав внмо дар шахс мадфӯн Ромем

قوت نشو ونما در شخص مدفون رمیم

Соқии эҳсони султони гўиё бахшида аст

ساقی احسان سلطان گوییا بخشیده است

Обро файзи мудоми вабоадро лутфи ъмим

آب را فیض مدام وباد را لطف عمیم

Офтоби осмони салтанати султони Увайс

آفتاب آسمان سلطنت سلطان اویس

КоФтобши ҳам чу мо ҳаст аз ғуломони қадим

کافتابش هم چو ما هست از غلامان قدیم

ои Н ки дорад буии халқаши бод чун гул дар димоғ

آ ن که دارد بوی خلقش باد چون گل در دماغ

Ва онкии бандади нақши номаши лаъл чун зар дар самим

و آنکه بندد نقش نامش لعل چون زر در صمیم

Дар змн ӯ ҷигари хунини вдл сӯрох нест

در زمن او جگر خونین ودل سوراخ نیست

Дар ҷаҳони ҷузи номаи вдри ҳеҷ мискини витим

در جهان جز نامه ودر هیچ مسکین ویتیم

Гар насими лутф ӯ бар оташи дӯзахи вазад

گر نسیم لطف او بر آتش دوزخ وزد

Шохи нори оради ҳамаи гулнори бори андари ҷҳим

شاخ نار آرد همه گلنار بار اندر جحیم

Астўоءи хати рой ӯ агар бинад алиф

استواء خط رای او اگر بیند الف

Аз хиҷолати зини сабаб дар пеш дорад сар чу ҷим

از خجالت زین سبب در پیش دارد سر چو جیم

Дар сари кӯҳ аз хаёли барқ шамшер фитад

در سر کوه از خیال برق شمشیر فتد

То камари гуҳи кӯҳро аз фарқ сар созад ду ним

تا کمر گه کوه را از فرق سر سازد دو نیم

Аждаҳои роятат дар домани охири замон

اژدهای رایتت در دامن آخر زمان

Фитнаҳоро чун кашфи сар дар гиребон ёфта

فتنه ها را چون کشف سر در گریبان یافته

Аз збонтбзи шамшерат ки қотеъ ҳуҷҷат аст

از زبانتبز شمشیرت که قاطع حجت است

Даъвии адли туро малики ту бурҳон ёфта

دعوی عدل تو را ملک تو برهان یافته

Дар ҳавои дасти бӯс ва пой бӯаст исмон

در هوای دست بوس و پای بوست اسمان

Моҳро гоҳе чу гӯйу гуҳ чу чавгон ёфта

ماه را گاهی چو گوی و گه چو چوگان یافته

Тӯтии лафзи шукри хои ту бар хон сухан

طوطی لفظ شکر خای تو بر خوان سخن

Пари тоўси млоикро магасро Ни ҳайрон

پر طاوس ملایک را مگس را ن حیران

Андари ин муддат ки буд аз баси ғубори ориза

اندر این مدت که بود از بس غبار عارضه

Чархи чашми равшанони торик вҳирон ёфта

چرخ چشم روشنان تاریک وحیران یافته

Рӯзгори андари мизоҷи бадӯри садри салтанат

روزگار اندر مزاج بدور صدر سلطنت

Инҳирофии зи ихтилофи чарх гардон ёфта

انحرافی ز اختلاف چرخ گردان یافته

Қурраи алъайни ҷаҳонро як ду рӯзии чашми бад

قرة العین جهان را یک دو روزی چشم بد

зи тксри нотавон чун чашм хубон ёфта

ز تکسر ناتوان چون چشم خوبان یافته

Адли саводи мамлакатро буд давр аз рӯй ту

ادل سواد مملکت را بود دور از روی تو

Чун саводи турраи дилгир ва парешон ёфта

چون سواد طره دلگیر و پریشان یافته

Дар дуоят дар масоҷиди шаби ҳамаи шаб то ба рӯз

در دعایت در مساجد شب همه شب تا به روز

Муъминонро ҳамчуи шамъ аз сӯз гирён ёфта

مومنان را همچو شمع از سوز گریان یافته

Субҳдам зон ғам ки ногуҳ бар ту бодии бигузорад

صبحدم زان غم که ناگه بر تو بادی بگذارد

Оташини дил дар бар хуршед ларзон ёфта

آتشین دل در بر خورشید لرزان یافته

Осмон гардӣда чун наргис ба бустон карда боз

آسمان گردیده چون نرگس به بستان کرده باز

Ғунчаҳояш як ба як дар дида пайкон ёфта

غنچه هایش یک به یک در دیده پیکان یافته

Миннати эзадро ки май байнам ба Ямани ҳимматат

منت ایزد را که می بینم به یمن همتت

Чашми бемори ҷаҳони доруӣ дармон ёфта

چشم بیمار جهان داروی درمان یافته

Мӯсои умрони илм бар водӣ эмин зада

موسی عمران علم بر وادی ایمن زده

Юсуфи давлати халос аз чоҳ зиндон ёфта

یوسف دولت خلاص از چاه زندان یافته

Солҳо гетии нисори мақдами ин рӯз ро

سالها گیتی نثار مقدم این روز را

Домани дарёу кони пар дар вмрҷон ёфта

دامن دریا و کان پر در ومرجان یافته

Карда дастат дар канори соилони шукрона ро

کرده دستت در کنار سایلان شکرانه را

Ҳар сиришки лаъли вкон бар чеҳра ӣ кон ёфта

هر سرشک لعل وکان بر چهره ی کان یافته

Оташи табъам ба фари мдҳтти доғи ҳасад

آتش طبعم به فر مدحتت داغ حسد

Бар ҷабини хони хоқонӣ вхоқон ёфта

بر جبین خان خاقانی وخاقان یافته

Дар ҷанобат каз таҳорат чун ҷаноби мстФост

در جنابت کز طهارت چون جناب مصطفاست

Банда ӣ худро гоҳи салмони гоҳ ҳисон ёфта

بنده ی خود را گاه سلمان گاه حسان یافته

То бади вники ҷаҳонро панҷ ҳиси вшши ҷиҳат

تا بد ونیک جهان را پنج حس وشش جهت

Аз на обоءи всаҳи рӯҳи вчор арқон ёфта

از نه آباء وسه روح وچار ارکان یافته

Бод бо аҳбоби воъдоити қарин ҳар неки вебад

باد با احباب واعدایت قرین هر نیک وبد

Космони зоғоз то анҷом даврон ёфта !

کاسمان زآغاز تا انجام دوران یافته !