Дўдр дар дарҷ давлат дошт ин фирӯзаи гавани торам

دو دُر دَر دُرج دولت داشت این فیروزه گون طارم

Сазои афсари шоҳӣ , сафои ҷавҳари олам

سزای افسر شاهی، صفای جوهر عالم

Саодат ҳар дуро боҳам , ба ақдӣ кард пайвандӣ

سعادت هر دو را باهم، به عقدی کرد پیوندی

Вазон пайванд шуд пайдо , низоми гавҳари одам

وزان پیوند شد پیدا، نظام گوهر آدم

Ҷаҳонро мекунад бедори сӯрии осмони обод

جهان را می کند بنیاد سوری آسمان امشب

Ки хоҳад буд то маҳшари масӯн аз рахна ӣ мотам

که خواهد بود تا محشر مصون از رخنهٔ ماتم

Мурассаъи маҳди гардунро кашидаст аз азали даврон

مرصع مهد گردون را کشیده‌ست از ازل دوران

Барои ин чунин сӯрӣ ба пушти ашҳби водҳм

برای این چنین سوری به پشت اشهب و ادهم

Кашид маҳди ин маснади мълоро бадуш имшаб

کشید مهد این مسند معلا را به دوش امشب

Гар ин ҳиндӯии ҳафтуми парда будӣ мқблу муҳаррам

گر این هندوی هفتم پرده بودی مُقبل و محرم

Ҳазорон шоҳиди маи рӯ , гирифта ҳар яке шамъӣ

هزاران شاهد مه‌رو، گرفته هر یکی شمعی

Тмои шоро ҳамеи гаштанд бар ин фирӯзаи гавани торам

تماشا را همی گشتند بر این فیروزه گون طارم

Шаб қадар омадаст имшаб , дарави рӯҳи малики манзил

شب قدر آمده‌ست امشب، درو روح ملک منزل

Дам субҳ омадаст ин дам , дарави сидқи всФои мдғм

دم صبح آمده‌ست این دم، درو صدق و صفا مُدغم

Ба хилвати хонаи ихўршид , имшаб меравад исо

به خلوت خانهٔ خورشید، امشب می‌رود عیسی

Ба сӯии ҳиҷла ӣ билқис , инак май хиромади ҷам

به سوی حجلهٔ بلقیس ، اینک می‌خرامد جم

Замин дар чарх меояд , замона айш ме зояд

زمین در چرخ می‌آید، زمانه عیش می‌زاید

Фалак бехеш мегардад , ба савти зирўи бонги Бам

فلک بی خویش می‌گردد، به صوت زیر و بانگ بم

Дар машшотагии здмаҳ , малик гуфто бидиҳ бориш

در مشاطگی زد مه، ملک گفتا بده بارش

Ки ҳаст ин кор алҳақ бас , ба ғояти олии вмъзм

که هست این کار و بار الحق، به غایت عالی و مُعظم

зи исмати каъба ӣ дайнро ҳаримӣ шуд чунон пайдо

ز عصمت کعبهٔ دین را حریمی شد چنان پیدا

Ки мехоҳад зтҳр ӯ , тҳорт дар ҳарами замзам

که می‌ خواهد ز طهر او ، طهارت در حرم زمزم

Мубораки боду маймуни боди вФрхндаҳ !

مبارک باد و میمون باد و فرخنده

Вусӯли маҳди ин кавкаб ба бурҷи нири аъзам !

وصول مهد این کوکب به برج نیر اعظم

Ба ҳасанӣ нозук омад ки зад чун бод бо аўдм

به حدی نازک آمد گل که زد چون باد با او دم

Изори нози прўрдш , ба дам олуд гашт аз дам

عذار ناز پروردش، به دم آلود گشت از دم

Хдўди лолаи рӯйон , дар ъқуди лўлўии лоло

خُدود لاله رویان، در عقود لولوی لالا

Агар хоҳӣ биё бингар , изори лолаи вшбнм

اگر خواهی بیا بنگر، عذار لاله و شبنم

Ситодаи наргиси раънои миёни гулшани хзроء

ستاده نرگس رعنا میان گلشن خضراء

Ду сар дар як бадани пайдо , шуда чун туамони туам

دو سر در یک بدن پیدا، شده چون توامان توام

Қиморӣ аз сари сарв аз мақоми рост дар нағма

قماری از سر سرو از مقام راست در نغمه

Забони сарв дар ҳолат , нигорин дастҳо бар ҳам

زبان سرو در حالت، نگارین دست‌ها بر هم

Арӯс рӯй пӯши гули даруни ғунча бо булбул

عروس روی پوش گل درون غنچه با بلبل

Даҳани бигушодаи зери лаб , ҳадисӣ мекунад мубҳам

دهن بگشاده زیر لب، حدیثی می‌کند مبهم

Фитодаи жола бар лола , дурахшони лолаи азжолаҳ

فتاده ژاله بر لاله، دُر افشان لاله از ژاله

Чунон каз чеҳра ӣ соқӣ , шафақи гавани бодаи идри ғам

چنان کز چهرهٔ ساقی، شفق‌گون باده‌ای در غم

Биё эй сарви сӯсани бӯ , дар афкани лолаи гавани ҷомӣ

بیا ای سرو سوسن بو، دَرافکن لاله‌گون جامی

Ба шодии гулу наргис ба ёди беди воспри ғам

به شادی گل و نرگس به یاد بید و اسپرغم

Ба сўи ту нағма ӣ булбули қадаҳи каш то бар осоед

به صو ت  نغمهٔ بلبل قدح کش تا بَرآساید

Даҳон аз завқи вдст аз миси вчшм аз лавни вмғз аз шам

دهان از ذوق و دست از لمس و چشم از لون و مغز از شمّ

Ба теғи беди воспри ғам , ғам аз дил кун кунун берун

به تیغ بید و اسپر غم، غم از دل کن کنون بیرون

Ки теғи беди воспри ғам чу дидондохт , аспр , ғам

که تیغ بید و اسپرغم چو دید، انداخت اسپر غم

зи дунёи ҳеҷ доне чист морро ҳосил эй ёрон

ز دنیا هیچ دانی چیست ما را حاصل ای یاران

Нишастани як нафаси боҳам , бар овардани дамии боҳам

نشستن یک نفس باهم، بر آوردن دمی بی هم

Баҳор аз нуқраи исоФӣ , дар мҳои мтлс зад

بهار از نقرهٔ صافی، درمهای مطلس زد

Баном шоҳ хоҳад зад , ҳамоно сикка бар дарҳам

به نام شاه خواهد زد، همانا سکه بر درهم

Саҳари гуҳи боди мишкӣни дам , ба бӯяш дод гулро дам

سحر گه باد مشکین دم، به بویش داد گل را دم

Азон дам шуд арӯси гул , чу рӯйиши тозаи вхрм

ازان دم شد عروس گل  چو رویش تازه و خرم

Ҷамолашро забони чандон ки гуяд васф гуяд хуш

جمالش را زبان چندان که گوید وصف گوید خوش

Даҳонашро назари чандон ки ҷӯяд беш ёбад кам

دهانش را نظر چندان که جوید بیش یابد کم

Ҳадиси зулф ӯ як сар , казу печида ме гӯям

حدیث زلف او یک سر، کزو پیچیده می‌گویم

Чаҳ гӯям ростӣ зон зулфи пичои печи хам дар хам ?

چه گویم راستی زان زلف پیچاپیچ خم در خم!

Ба ғояти ғамзааш мастаст ва ман ҳайрони чашм ӯ

به غایت غمزه‌اش مست است و من حیران چشم او

Ки то бар ҳам занад мижгон , занад сад мастро бар ҳам

که تا بر هم زند مژگان، زند صد مست را بر هم

Надонам зон лаби ширини ҷавоби талх чун омад ?

ندانم زان لب شیرین جواب تلخ چون آمد

Ту пиндорӣ ки шукр шуд ба бахти втолъи ман сам

تو پنداری که شکر شد به بخت و طالع من سمّ

Агар ҳар офтобии ҷуз ба меҳраши лаби кушояди гул

اگر هر آفتابی جز به مهرش لب گشاید گل

Ба сӯзанҳои зари хуршеди дузади ғунчаро мбсм

به سوزن‌های زر خورشید، دوزد غنچه را مَبْسَم

Даруни мо зсўдои ту дарёӣаст то лаби хӯн

درون ما ز سودای تو دریایی است تا لب خون

Казон дарё кашад ҳар дами саҳоби дидаи имои нам

کزان دریا کشد هر دم سحاب دیدهٔ ما نم

Здрдм бар дарат афтода чун хоҳам ки бар хезам

ز دردم بر درت افتاده چون خواهم که برخیزم

Дар ояд ашки сайли ман бғлтонди марои дардам

دَرآید اشک سیل من بغلطاند مرا در دم

Агар ранҷӣ буд дар ҷон , буд дарди туам дар мон

اگر رنجی بود در جان، بود درد تواَم درمان

Варами ришӣ буд дар дил , буд захми туами марҳам

ورم ریشی بود در دل، بود زخم تواَم مرهم

Ҳазорон лаъл чун мли ҳам басӣ ҳаст внмӣ гӯям

مرا زان لعل چون مل هم بسی هست و نمی‌گویم

Бар султон вале доне ки бошад Подшаҳи мулҳам

بَرِ سلطان ولی دانی که باشد پادشه مُلهم

Сикандари азми дороро Фаридуни фари ҷами фармон

سکندر عزم دارا را فریدون فر جم فرمان

Хизри илҳоми Мӯсои каф , Муҳамади халқи исои дам

خضر الهام، موسی کف، محمد خلق، عیسی دم

Худованди худовандон , мъзолдини волиди ниё

خداوند خداوندان، معزالدین وَالدُّنیا

Ки ҳаст ахлоқи воҳсонш , фузун аз Киев беш вкм

که هست اخلاق و احسانش، فزون از کین و بیش از کم

Ҷаҳони салтанати султони Увайси он шоҳи дарёи дил

جهان سلطنت سلطان اویس آن شاه دریا دل

Ки гетиро ба ҳукм ӯст ашҳби роми водҳми ҳам

که گیتی را به حکم اوست اشهب رام و ادهم هم

Шаҳаншоҳӣ ки дар ҳали дақоиқи рой ӯ гуяд

شهنشاهی که در حل دقایق رای او گوید

Ба ақли пер : к-эии шогирд нав омӯз ( ( ман аълам ) )

به عقل پیر : کای شاگرد نو آموز ((من اعلم))

Кафӣ аз баҳри даст ӯ кафи Мӯсои бен умрон

کفی از بحر دست او کف موسی‌بن عمران

Дам аз боди халқ ӯ дам ( ( исои бен Марям ) )

دمی از باد خلق او دم ((عیسی بن مریم ))

Гуҳи миъроҷи фикр ӯ кавокиб дар урӯҷи аърҷ

گه معراج فکر او کواکب در عروج اعرج

Гуҳи тақдири васф ӯ Уторид дар баёни абкм

گه تقریر وصف او عطارد در بیان ابکم

Дарахти ҳимматашро байн ки ҳаст аз камтарини баргаш

درخت همتش را بین که هست از کمترین برگش

Муъаллақи ҳафт дарё ӣ фалак чун қатра ӣ шабнам

معلق هفت دریای فلک چون قطرهٔ شبنم

Чу гардад ҳзм бар касри адуи азми ҳумоюнаш

چو گردد حزم بر کسر عدو عزم همایونش

Шавад бо азми ҷузам ӯ сипоҳи фатҳи внсрти зм

شود با عزم جزم او سپاه فتح و نصرت ضمّ

Буд дар даври ҳукм ӯ мадори осмони мзмр

بود در دور حکم او مدار آسمان مُضمَر

Шавад дар сайри калак ӯ масири ахтарони мдғм

شود در سیر کلک او مسیر اختران مُدغَم

Зиҳии зи аҳкоми маншурати қиёси ахтарони ботил

زهی زاحکام منشورت قیاس اختران باطل

Зиҳии зоъломи Мансурати либоси осмони муаллим

زهی زاعلام منصورت لباس آسمان مُعْلَم

Дами калаки ту сунбул бар , самани корд ба қалби дай

دم کلک تو سنبل بر سمن کارد به قلب دی

Дили поки ту дар ақл рӯйанд зи қалб ӣам

دل پاک تو دُرّ عقل رویاند ز قلب یم

Сиррии кони пухтаи савдои хилофати косаи он сар

سری کان پخته سودای خلافت کاسه آن سر

Миёни саҳн майдон шуд сегонро машрабу мтъм

میان صحن میدان شد سگان را مَشرَب و مُطْعَم

Сипоҳи душман аз азми дирафши аждаҳои шаклат

سپاه دشمن از عزم درفش اژدها شکلت

Ҳазимат мекунад чун аз азимати афъӣу арқм

هزیمت می‌کند چون از عزیمت افعی و ارقم

Ту ҷамшеди ҷҳондории мубораки талъату толеъ

تو جمشید جهانداری مبارک طلعت و طالع

Ту хуршеди ҷаҳонгирии ҳумоюни мавкибу мақдам

تو خورشید جهانگیری همایون موکب و مقدم

Ҳанузат субҳ иқболаст ва ҳар дам мешавад пайдо

هنوزت صبح اقبال است و هر دم می‌شود پیدا

Ҳилоли ғарраи фатҳати зи шоми турраи парчам

هلال غره فتحت ز شام طره پرچم

Ало то абри Нитсаону ҳавои субҳ дар бустон

الا تا ابر نیسان و هوای صبح در بستان

Кунад овезаҳои дар ба тоҷи лаъли гули мунзам

کند آویزه‌های دُر به تاج لعل گل مُنضم

Ҷамоли талъати бахти ту бодо дар ҳама вақте

جمال طلعت بخت تو بادا در همه وقتی

Чу рӯй наварӯсони баҳории тозау хуррам

چو روی نوعروسانِ بهاری تازه و خرم

Хайёми қадару ҷоҳатро ки май зебади сутуни сидра

خیام قدر و جاهت را که می‌زیبد ستون سِدرِه

Бҳоўтоди абади бодои таноби умри мустаҳкам

به اوتاد ابد بادا طناب عمر مستحکم