Зкони салтанати лаълии сазоӣ тоҷ шуд , пайдо
زکان سلطنت لعلی سزای تاج شد، پیدا
Ки лўлў бо ҳамаи лутф аз бен гӯшаш шавад , лоло
که لولو با همه لطف از بن گوشش شود، لالا
Маии гашт аз уфуқи толеъ ки пеши толеъи саъдаш
مهی گشت از افق طالع که پیش طالع سعدش
Камар чун туамон бастааст , хуршеди ҷаҳони оро
کمر چون توامان بسته است، خورشید جهانآرا
Қазо то маҳди атфоли фалакро медиҳад ҷунбиш
قضا تا مهد اطفال فلک را میدهد جنبش
Нхўобониди азин моҳӣ , дарин гаҳвораи мино
نخوابانید ازین ماهی، درین گهواره مینا
Қабои атласи гардун , ба қади қадараши арбўдӣ
قبای اطلس گردون، به قد قدرش اربودی
Бридндии қмот ӯ , азин на шФаҳи воло
بریدندی قماط او، ازین نه شفه والا
Ҳумоюни мақдами ин моҳ мевен фоли фаррухи пай
همایون مقدم این ماه میون فال فرخ پی
Мубораки бод ! бар султон , мъзи аддӣну алднё
مبارک باد! بر سلطان، معز الدین و الدنیا
Ҷаҳони салтанат , султони Увайси ин шоҳ кӯ дорад
جهان سلطنت، سلطان اویس این شاه کو دارد
Ҷаҳон дар сояи фаррух эй чатри гардуни со
جهان در سایه فرخ همای چتر گردون سا
Шаҳаншоҳӣ ки дар ташреҳи аъзои бидонадишон
شهنشاهی که در تشریح اعضای بداندیشان
Ба шарҳи гавҳари покаши забон теғ шуд гуё
به شرح گوهر پاکش زبان تیغ شد گویا
Саҳоби ҳиммат ӯ грФкндӣ бар ҷаҳони соя
سحاب همت او گرفکندی بر جهان سایه
Заминро будӣ аз хуршеду гардун низ , истиғно
زمین را بودی از خورشید و گردون نیز، استغنا
Чу дар миъроҷи фикрати рӯ ба минҳоҷи камоли орад
چو در معراج فکرت رو به منهاج کمال آرد
Млоики дардманди овоз « субҳони алзии асрӣ »
ملایک دردمند آواز «سبحان الذی اسری»
зи меҳраши субҳ дам мезад дам маро шуд сидқ ӯ равшан
ز مهرش صبح دم میزد دم مرا شد صدق او روشن
Ки сидқи андаруниро тавон донист аз симо
که صدق اندرونی را توان دانست از سیما
Чу дар ҳиҷо камон гирад чу дар маснад қадаҳ хоҳад
چو در هیجا کمان گیرد چو در مسند قدح خواهد
Ту гӯйии муштарӣ дар қавс ва хуршедаст дар ҷавзо
تو گویی مشتری در قوس و خورشیدست در جوزا
Замири пеши байн ӯ равон чун об ме хонд
ضمیر پیش بین او روان چون آب میخواند
зи лавҳи чеҳраи имрӯзи нақши сӯрати фардо
ز لوح چهره امروز نقش صورت فردا
Чунон аҳкоми шаръӣ бар тариқ ақл ме донад
چنان احکام شرعی بر طریق عقل میداند
Ки андар сар намеояд каммияти хушруи саҳбо
که اندر سر نمیآید کمیت خوشرو صهبا
Барои ӯ буд пайвастаи майли ахтарони оре
برای او بود پیوسته میل اختران آری
Ба сӯии кул чу дар бошад ҳамеша ҷунбиши аҷзо
به سوی کل چو در باشد همیشه جنبش اجزا
Задаст дасти табъ ӯ шаб ва рӯзаст , мутаворӣ
زدست دست طبع او شب و روز است، متواری
Гуҳар дар қалъаи пӯлоду зар дар хонаи хоро
گهر در قلعه پولاد و زر در خانه خارا
Зрои дайни паноҳ ӯ ҳрбогар хабар ёбад
زرای دین پناه او حربا گر خبر یابد
Насозад қибла аз хуршеди рахшони баъди азин ҳрбо
نسازد قبله از خورشید رخشان بعد ازین حربا
Дуоӣ давлаташ бошад , ҷаҳони раверади панҷ арқон
دعای دولتش باشد، جهان راورد پنج ارکان
Саноӣ ҳазраташ бошад , фалакро ҳрзи ҳафт аъзо
ثنای حضرتش باشد، فلک را حرز هفت اعضا
Ду султонанд дар малики муруввати дасту табъ ӯ
دو سلطانند در ملک مروت دست و طبع او
Ки дод он абрро идрор ва ронад ин баҳрро иҷро
که داد آن ابر را ادرار و راند این بحر را اجرا
Ба аҳдаш дод гул бар боди мастурии худ зон рӯ
به عهدش داد گل بر باد مستوری خود زان رو
Кашандаш бар сари сарбозу ризндши обрӯ , расво
کشندش بر سر سرباز و ریزندش آبرو، رسوا
Аё шоҳӣ ки теғи тези оҳан рӯй рӯйин тан
ایا شاهی که تیغ تیز آهن روی رویین تن
Наёрад кард аз амри ту срмўиии гузар қатъан !
نیارد کرد از امر تو سرمویی گذر قطعا!
Ту айни Лутфӣу дарёии аъзами оби мустаъмал
تو عین لطفی و دریای اعظم آب مستعمل
Ту нури маҳзӣу гардуни гардуни дӯди мстъло
تو نور محضی و گردون گردون دود مستعلا
Саводи сояи чатри ту нури дидаи давлат
سواد سایه چتر تو نور دیده دولت
Ғубори наъли шбзири ту нили чеҳраи ҳўро
غبار نعل شبذیر تو نیل چهره حورا
Ҷалолат аз гиребон сипеҳр оварад сари берун
جلالت از گریبان سپهر آورد سر بیرون
Монати домани охири замонро мекашад дар по
مانت دامن آخر زمان را می کشد در پا
Гузаштаи рӯзу шаби оби ҳисомат аз сари душман
گذشته روز و شب آب حسامت از سر دشمن
Нишаста солу маи саҳми хаданг бар дили аъдо
نشسته سال و مه سهم خدنگ بر دل اعدا
Бисоти маҷлиси адлат , ҷаҳонро млҷоу марҷаъ
بساط مجلس عدلت، جهان را ملجا و مرجع
Басити олами қудрат , маликро муваллиду манша
بسیط عالم قدرت، ملک را مولد و منشا
Чу хезади шуълаи теғат , нишинад об бар оташ
چو خیزد شعله تیغت، نشیند آب بر آتش
Чу хандад соғари базмат , бгриди об бар дарё
چو خندد ساغر بزمت، بگرید آب بر دریا
Куҷои хайли бидонадишон чу мӯр ва мор шуд ҷӯшон
کجا خیل بداندیشان چو مور و مار شد جوشان
Синонат , он яди Байзо , намӯд аз чӯби аждарҳо
سنانت، آن ید بیضا، نمود از چوب اژدرها
Харобӣ мешавад , варна ба Авни адли диндорт
خرابی میشود، ورنه به عون عدل دیندارت
Шариъати чори модарро ҷудо кардӣ зи ҳафт обо
شریعت چار مادر را جدا کردی ز هفت آبا
Ало то қтаҳи Нитсаон , ки аз сулб саҳоб уфтанд
الا تا قطه نیسان، که از صلب سحاب افتند
Кунад дар ятемаш дар садафи дарёии гўҳрзо
کند در یتیمش در صدف دریای گوهرزا
Ба Ямани ҳиммати зоти шарифат , мунтазами бодо !
به یمن همت ذات شریفت، منتظم بادا!
Ъқуди риштаи пайванди насли одаму ҳавво
عقود رشته پیوند نسل آدم و حوا