Ин гулистонаст ? ё саҳни Ирам ? ё бӯстон ?

این گلستان است ؟ یا صحن ارم ؟ یا بوستان ؟

Ин шабистонаст ? ё байти алҳрм ? ё осмон

این شبستان است ؟ یا بیت الحرم ؟ یا آسمان

Осмонаст ин валикини осмонӣ бар қарор

آسمان است این ولیکن آسمانی بر قرار

Гулистонаст ин валикини гулистонӣ бе хазон

گلستان است این ولیکن گلستانی بی خزان

эй фалакро рўзўи шаб бар сояи иқсрти масир

ای فلک را روزو شب بر سایه ی قصرت مسیر

Ваии Зуҳалро соли вмаҳ бо ҳиндӯии бомати қуръон

وی زحل را سال ومه با هندوی بامت قران

Чун ( смозоти албрўҷӣ ) чун Ирам ( зоти алъмод )

چون (سمازات البروجی ) چون ارم ( ذات العماد )

Чун чунон зот бар сари варӣ чун ҳарами дори алои мон

چون چنان ذات بر سر وری چون حرم دار الا مان

Баҳр масрураст обат бо зулоли слсбил

بحر مسرور است آبت با زلال سلسبیل

Байт маъмураст саҳнат ё биҳишти ҷовдон

بیت معمور است صحنت یا بهشت جاودان

Бар басоти ҳазратати оёти раҳматро нузул

بر بسات حضرتت آیات رحمت را نزول

Дар ҳарими ҳурматати суккони давлатро макон

در حریم حرمتت سکان دولت را مکان

Бо фурӯғи шамсаи ?ут бар гашта моҳи воФтоб

با فروغ شمسه ات بر گشته ماه وآفتاب

Бо сафои сафаи ?ути хандидаи гул дар бӯстон

با صفای صفه ات خندیده گل در بوستان

Сбззортро шимурҳои зибри ҷад бар канор

سبززارت را شمر های زبر جد بر کنار

Кӯҳсоратро камарҳои зумуррад бар миён

کوهسارت را کمر های زمرد بر میان

Бо ниҳоли ҷӯйборати шохи тӯбо бе усӯл

با نهال جویبارت شاخ طوبی بی اصول

Вази насими бӯстонати боғи ҷинати бӯстон

وز نسیم بوستانت باغ جنت بوستان

Ҳар дарахтӣ аз баландӣ , рости гӯйӣ сидра аст

هر درختی از بلندی ، راست گویی سدره است

Баста бар аъзоӣ ӯ мурғони алавии ошён

بسته بر اعضای او مرغان علوی آشیان

Шери гардуни бешагар бар марғзорат бугзарад

شیر گردون بیشه گر بر مرغزارت بگذرد

Аз сафои шери ҳавзати шери орад дар даҳон

از صفای شیر حوضت شیر آرد در دهان

Бод ва об туаст чун боди Масеҳу оби Хизр

باد و آب توست چون باد مسیح و آب خضر

Боди ҷони бахши ту ҷону аби дили хуяти равон

باد جان بخش تو جان و اب دل خویت روان

Ҷони обу хокӣ ва бо кӯҳ то пайваста Эй

جان آب و خاکی و با کوه تا پیوسته ای

Ҷисми обу хокро пайваста бо кӯҳаст ҷон

جسم آب و خاک را پیوسته با کوه است جان

Дар шаби тории зи акси шамса ӣ айвони ту

در شب تاری ز عکس شمسه ی ایوان تو

Зарраҳоро дар ҳавои як як шумурдан ме тавон

ذره ها را در هوا یک یک شمردن می توان

Дидаҳои равшанони гирдат ба кӯҳлӣ май кашанд

دیده های روشنان گردت به کحلی می کشند

Дрхми абрӯии тоқи васма ӣ ранги осмон

درخم ابروی طاق وسمه ی رنگ آسمان

Осмони муздур кор туаст ва ҳар шаб ме равад

آسمان مزدور کار توست و هر شب می رود

Як дурусти мағрибӣ дар остини зини остон

یک درست مغربی در آستین زین آستان

Бо гуруҳи кории тоқати сақфи гардун аз ҳасад

با گروه کاری طاقت سقف گردون از حسد

Сад гиреҳ меоварад бар тоқи абрӯ ҳар замон

صد گره می آورد بر طاق ابرو هر زمان

Боғломон дарат иқболу шодии хоҷаҳ тоаш

باغلامان درت اقبال و شادی خاجه تاش

Хоҷа тоашон қадӣмии бандаи ин хонадон

خواجه تاشان قدیمی بنده این خاندان

эй басои шаб каз барои кҳгл бомат кашад

ای بسا شب کز برای کهگل بامت کشد

Чархи анҷуми коҳи хирманро ба дӯши каҳкашон

چرخ انجم کاه خرمن را به دوش کهکشان

То бадви борон раҳмат ояд аз бомати фурӯ

تا بدو باران رحمت آید از بامت فرو

Қасри чарх аз каҳкашон дорад мурассаъи нардбон

قصر چرخ از کهکشان دارد مرصع نردبان

Бар дарат кайвони ҳиндӯро занад баҳроми чӯб

بر درت کیوان هندو را زند بهرام چوب

Гар набошад як шаб аз чӯбаки занони посбон

گر نباشد یک شب از چوبک زنان پاسبان

Май кашии сар бар сипеҳр аз манзалат ва ин пояи ?ут

می کشی سر بر سپهر از منزلت و این پایه ات

Ёфтӣ азхоки даргоҳи хдиўи Комрон

یافتی ازخاک درگاه خدیو کامران

Довари внёи мъзи аддӣн ки дар аҳёءи адл

داور ونیا معز الدین که در احیاء عدل

намекунад равшани равони тираи нӯшин равон

می کند روشن روان تیره نوشین روان

Офтоби осмони салтанати султони Увайс

آفتاب آسمان سلطنت سلطان اویس

Космони чатр ӯ хуршедро шуд соябон

کاسمان چتر او خورشید را شد سایبان

Онкии султони замирашро изк чун офтоб

آنکه سلطان ضمیرش را یزک چون آفتاب

Гоҳи гирд бохтар гардад гуҳӣ дар ховарон

گاه گرد باختر گردد گهی در خاوران

Дар замон ӯ з ғайрат мезананд брчшму рӯ

در زمان او ز غیرت می زنند برچشم و رو

Оби Мисру боди чунинро хоки Озарбойҷон

آب مصر و باد چنین را خاک آذربایجان

Хонаи инсофро теғи ямонии гавҳараш

خانه انصاف را تیغ یمانی گوهرش

Ҳаст рукни муътабар чун каъбаро рукн ӣмон

هست رکن معتبر چون کعبه را رکن یمان

Теғи меҳр аз ҷавҳари пӯлод теғаш доштем

تیغ مهر از جوهر پولاد تیغش داشتیم

Ҷӯии хӯн лаъл кардӣ аз раги маъдани равон

جوی خون لعل کردی از رگ معدن روان

Рост мемонад ба Марӣ дар сар ӯ найза аш

راست می ماند به ماری در سر او نیزه اش

Он замон каз пушт душман мекунад беруни синон

آن زمان کز پشت دشمن می کند بیرون سنان

Дод мардӣ дод аз шартӣ ки мардон карда анд

داد مردی داد از شرطی که مردان کرده اند

Дар сафи ҳиҷо фурӯ нагузошт чизеи ҷузи Аннан

در صف هیجا فرو نگذاشت چیزی جز عنان

Дар канори марҳамат май пурвирд лутфат биноз

در کنار مرحمت می پرورد لطفت بناز

Малику дайнро каз азал ҳастанд бо ҳам туамон

ملک و دین را کز ازل هستند با هم توامان

Меҳдии охири замонии аввал даврон туаст

مهدی آخر زمانی اول دوران توست

Фитнаи охири замонро ваъдаи охири замон

فتنه آخر زمان را وعده آخر زمان

Кон вдрё хостанд аз дасти табъати зини ҳор

کان ودریا خواستند از دست طبعت زین هار

Ҳар ду бахшиданд ҳолеи моли баҳру хӯни кон

هر دو بخشیدند حالی مال بحر و خون کان

Бандаро шоҳои басӣ озодӣаст аз бандагӣат

بنده را شاها بسی آزادی است از بندگیت

Дар санояти лоҷарам чун сӯсанам ( рутаби аллсон )

در ثنایت لاجرم چون سوسنم (رطب اللسان)

Зодаи дарёӣ лутф туасту файзи ҳимматат

زاده دریای لطف توست و فیض همتت

Ҳар гуҳар кон мечакад зини абри табъ дар фишон

هر گهر کان می چکد زین ابر طبع در فشان

Зон гушойами лаб ба нақли шукри шукрат ки ман

زان گشایم لب به نقل شکر شکرت که من

Бастаам зи анъоми ту чун пистаи мағзи устихон

بسته ام ز انعام تو چون پسته مغز استخوان

Гар на Авни давлатат будӣ куҷои бгрФтмӣ

گر نه عون دولتت بودی کجا بگرفتمی

Ман ба шамшери забон аз қирўои Н то қӣр ваон

من به شمشیر زبان از قیروا ن تا قیر وان

Илтимос кардаам зин дар ба қадари ҳимматат

التماس کرده ام زین در به قدر همتت

Аз барои худу рои хоҳиши аҳли замон

از برای خود و رای خواهش اهل زمان

Чун надидам малики фониро ?бирти ҳеҷ эътибор

چون ندیدم ملک فانی را برت هیچ اعتبار

Кардам аз даргоҳи ту дархости малики ҷовдон

کردم از درگاه تو درخواست ملک جاودان

То ба заррини хишти хуршеди спидоҷи саҳар

تا به زرین خشت خورشید سپیداج سحر

намедиҳад меъмори гетии зинати ин нардбон

می دهد معمار گیتی زینت این نردبان

Нақди он давлат ки аз маҳсӯли заррин гулшан аст

نقد آن دولت که از محصول زرین گلشن است

Бод дар ганҷинаҳои ин мубораки хонадон

باد در گنجینه های این مبارک خاندان

Боргоҳатро чунон ҷое ки ҳар рӯзаши зи қадар

بارگاهت را چنان جایی که هر روزش ز قدر

Ходимӣ чун офтоби орад ба расми армағон

خادمی چون آفتاب آرد به رسم ارمغان