Нуқра ӣ хинги субҳро дар тохти султони хутан

نقره ی خنگ صبح را در تاخت سلطان ختن

Соқиои гулгуни каммиятатро ба майдон дар афкан

ساقیا گلگون کمیتت را به میدان در افکن

Хусрав чин мекунад бар ашҳби заррини стом

خسرو چین می کند بر اشهب زرین ستام

То ба шоми андари ъқиби лашкари штохтн

تا به شام اندر عقیب لشکر شتاختن

Ҳаст гулгуни бодаро комӣ ки бӯсади лаъли ту

هست گلگون باده را کامی که بوسد لعل تو

Саъй кун то коми гулгунро бар оре аз даҳан

سعی کن تا کام گلگون را بر آری از دهن

Чашмае бар қулла ӣ кӯҳсори машриқ ҷӯш зад

چشمه ای بر قله ی کوهسار مشرق جوش زد

эй писари сероби гардони қулларо аз ҳавзи ?дан

ای پسر سیراب گردان قله را از حوض دن

Чархи тавсанро ки дорад ҳар серумаи нохуна

چرخ توسن را که دارد هر سرمه ناخنه

Боз май байнам ки ҳасташ чашми ахтари ғамза

باز می بینم که هستش چشم اختر غمزه

Боди пои умри сари каши тунд внохўш ме равад

باد پای عمر سر کش تند وناخوش می رود

Дасти впоишро школии соз аз мишкӣн расанд

دست وپایش را شکالی ساز از مشکین رسند

Гар ?регари дони ҳони каммиятатро ки мегирад сабақ

گر رگر دان هان کمیتت را که می گیرد سبق

Ашҳби мишкӣни дами ховар дар оҳӯии хутан

اشهب مشکین دم خاور در آهوی ختن

Субҳи шаби ранги сиё ваашро сар афсор битоб

صبح شب رنگ سیا وش را سر افسار بتاب

Бар гирифт аз сар ба ҷояши басти Рахши Таҳамтан

بر گرفت از سر به جایش بست رخش تهمتن

Сабзи хинги осмонро каши мурассаъ буд ҷаъл

سبز خنگ آسمان را کش مرصع بود جعل

Зини заррин бар ниҳод аз баҳри ҷамшеди змн

زین زرین بر نهاد از بحر جمشید زمن

Шаҳсавори аблақи даври замони султони Увайс

شهسوار ابلق دور زمان سلطان اویس

Офтоби осмони малики зилли зўи алмнн

آفتاب آسمان ملک ظل ذو المنن

Гӯша ӣ наъли барроқаши ҳалқа ӣ гӯши фалак

گوشه ی نعل براقش حلقه ی گوش فلک

Абғри сами самандаши сари ма ӣ чашм паранд

ابغر سم سمندش سر مه ی چشم پرند

На сипеҳр оварад зери паи саҳанди ҳимматаш

نه سپهر آورد زیر په سهند همتش

Дам назанад аз сабзи ҳ дар марғзори пари саман

دم نزند از سبز ه در مرغزار پر سمن

Ҳаст аз он бартари барроқи осмони истабл ро

هست از آن برتر براق آسمان اصطبل را

Поигаҳи кӯҳи сари фурӯди орад ба хзрои дмн

پایگه کوه سر فرود آرد به خضرای دمن

Бо муҳӣти даст дар поиши ҷавод ӯ чаро

با محیط دست در پایش جواد او چرا

Абраши абри об хур созад зи дарёии адан

ابرش ابر آب خور سازد ز دریای عدن

Дар сифоти мураккаби сри сри так ҷамшеди аҳд

در صفات مرکب صر صر تک جمشید عهد

Май нами тазмини ду байт аз саҳари байти хештан

می نم تضمین دو بیت از سحر بیت خویشتن

Маликро умеди фатҳ аз чарх бояд қатъ кард

ملک را امید فتح از چرخ باید قطع کرد

Чашм бар гирди саманди шоҳ бояд доштан

چشم بر گرد سمند شاه باید داشتن

Зон ки ҳеҷ аз дасти впои аблақи шоми всҳр

زان که هیچ از دست وپای ابلق شام وسحر

Бар наме хезад ба ғайр аз гирди ошӯб . Фтн

بر نمی خیزد به غیر از گرد آشوب .فتن

Ки сёси мари кбонти соиши панҷуми равоқ

که سیاس مر کبانت سایش پنجم رواق

Вои ғуломи остонати хусраву заррини мҷн

وای غلام آستانت خسرو و زرین مجن

Гар барроқи барқро бар сар кун ҳикмати лаҷом

گر براق برق را بر سر کن حکمت لجام

Ҳеҷ натавонади зҷо ҷустан дигар барқи Яман

هیچ نتواند زجا جستن دگر برق یمن

Бо дар дастати зимоми осмон то офтоб

با در دستت زمام آسمان تا آفتاب

Ҳар саҳар хоҳад Аннан аз ҳади машриқ тохтан

هر سحر خواهد عنان از حد مشرق تاختن