Миннати худоиро ки ба тъиди зўи алмнн

منت خدای را که به تعید ذو المنن

Равнақ гирифт шаръ ба перояи сунан

رونق گرفت شرع به پیرایهٔ سنن

Халқӣаст муттафиқи ҳама бар суннати Увайс

خلقی است متفق همه بر سنت اویس

Мулкӣаст муҷтамаъи ҳама бар сирати ҳасан

ملکی است مجتمع همه بر سیرت حسن

Сӯрӣаст маликро ки мўсўнаст то абад

سوری است ملک را که موسون است تا ابد

Аз манҷаниқи мотами вози рахна ӣ мҳн

از منجنیق ماتم واز رخنه ی محن

Моҳи чаҳордаҳи шабаҳ дар ғарра ӣ шабоб

ماه چهارده شبه در غره ی شباب

Ҳамчун ҳилоли гашт ба хуршеди мқтрн

همچون هلال گشت به خورشید مقترن

Дар сидри чори болаши билқис такя дод

در سدر چار بالش بلقیس تکیه داد

Ҷамшеди рӯзгори алии рақами аҳриман

جمشید روزگار علی رقم اهرمن

Фархундаи бод то абади ин сури воин зифоф

فرخنده باد تا ابد این سور واین زفاف

Бар хусравии замонау шаҳи зода ӣ змн

بر خسروی زمانه و شه زاده ی زمن

Ҷамшеди аҳди шайхи ҳасани офтоби ҷо

جمشید عهد شیخ حسن آفتاب جا

Дорои малики Перуи рӯи нўиини сафи шикан

دارای ملک پرو رو نویین صف شکن

о наки аз наҳифи ханҷараши андоми офтоб

آ نکه از نهیب خنجرش اندام آفتاب

Пайваста май ҷаҳд чу дили барқ дар Яман

پیوسته می جهد چو دل برق در یمن

Аз тоби зулфи парчам ӯ оризи зафар

از تاب زلف پرچم او عارض ظفر

То банда чун ҷамоли яқин аз ҳиҷоби занн

تا بنده چون جمال یقین از حجاب ظن

Афкандаи баҳрро ғазабаши ларза бар вуҷӯд

افکنده بحر را غضبش لرزه بر وجود

Оварда обро карамаши об дар даҳан

آورده آب را کرمش آب در دهن

Ояд зҷоми маъаади латаши барраи шери гир

آید زجام معد لتش بره شیر گیر

Гардад ба Ямани тарбияташи пашшаи пилтан

گردد به یمن تربیتش پشه پیلتن

эй хусравӣ кигар ба мисли соябон занад

ای خسروی که گر به مثل سایبان زند

Нави Ширвони адли ту бар соҳати чаман

نو شیروان عدل تو بر ساحت چمن

Фарроши бод Зуҳра надорад ки баъд аз ин

فراش باد زهره ندارد که بعد از این

Гардад ба гирди пардаи сарои гули всмн

گردد به گرد پرده سرای گل وسمن

Шох дар хат боз сетанд ба Авни ту

شاخ در خت باز ستاند به عون تو

Раҳзанони боди хазони барги хештан

رهزنان باد خزان برگ خویشتن

Шояд агар бенот фалак чун Бенини аҳд

شاید اگر بنات فلک چون بنین عهد

Ёбад дар замони ту ҷамъият таранд

یابد در زمان تو جمعیت ترند

Аз чмбри мтобътт ҳар ки сар ба тоФ

از چمبر مطابعتت هر که سر به تاف

Ҳабли алўриди гашт ба гардан дараш расан

حبل الورید گشت به گردن درش رسن

Ҳукми қазои мисоли қадари қудрати ту ро

حکم قضا مثال قدر قدرت تو را

Дар коиноти ҳукм равонаст бар бадан

در کائنات حکم روان است بر بدن

Ҷоҳи ту кишварӣаст ки дар боғи ҳишматаш

جاه تو کشوری است که در باغ حشمتش

Бошад бунафшаи зори фалаки сабза ӣ дмн

باشد بنفشه زار فلک سبزه ی دمن

Лафзи ту гавҳарӣаст ки дар риштаи ихрд

لفظ تو گوهری است که در رشته یخرد

Дорад ҳазор дона дар смини саман

دارد هزار دانه در ثمین ثمن

Ҳар ки сирка аз наҳифи хумор ту шуд гарон

هر که سرکه از نهیب خمار تو شد گران

Давраш дар аввалин қадаҳ оварад дар ддн

دورش در اولین قدح آورد در ددن

Ҳам барраро ба аҳди ту шераст мусташор

هم بره را به عهد تو شیر است مستشار

Ҳам қозро ба даври ту бозаст мўътмн

هم قاز را به دور تو باز است موعتمن

То бар сарири малик назд такя ӣ ҳукми адли ту

تا بر سریر ملک نزد تکیه ی حکم عدل تو

Ҳам хоба ниёам нашуд ханҷари Фтн

هم خوابه نیام نشد خنجر فتن

эй рои равшани ту ба рӯзии ҳазор бор

ای رای روشن تو به روزی هزار بار

Бар духтарони ғайб қабо кард перҳан

بر دختران غیب قبا کرد پیرهن

Ту нури айни адлӣ агар адли рости айн

تو نور عین عدلی اگر عدل راست عین

Ту ҷони ҷисми шаръӣ агар шаръи рости тан

تو جان جسم شرعی اگر شرع راست تن

Ҳамчун кашфи ҳасуди туро пӯст шуд ҳисор

همچون کشف حسود تو را پوست شد حصار

Чун карами пела ӣ хасми туро ҷомеъ шуд кафан

چون کرم پیله ی خصم تو را جامع شد کفن

Гирам ки душманат ба салобат шавад чу кӯҳ

گیرم که دشمنت به صلابت شود چو کوه

Саҳл аст ҳаст сарсари қаҳри ту кӯҳ кун

سهل است هست صرصر قهر تو کوه کن

Вар чун ситора аз адади хайл бе шумор

ور چون ستاره از عدد خیل بی شمار

Лофӣ занад ба ғайбати хуршеди теғи зан

لافی زند به غیبت خورشید تیغ زن

Чандон буд сиёҳии аҳшоми шом ро

چندان بود سیاهی احشام شام را

Каз ховарон кунад изки субҳ тохтан

کز خاوران کند یزک صبح تاختن

Бо ҳамлаи ишмол чаҳ тоб оварад чароғ

با حمله یشمال چه تاب آورد چراغ

Бо давлат эй чаҳ паҳлу занад заған

با دولت همای چه پهلو زند زغن

Ҳаст эътибор ӯ ҳама аз ъдти сипоҳ

هست اعتبار او همه از عدت سپاه

Ҳаст эътимоди ту ҳама бар лутфи зўи алмнн

هست اعتماد تو همه بر لطف ذو المنن

Бурҳони давлатати ҳамаи шамшер қотеъ аст

برهان دولتت همه شمشیر قاطع است

Ваон мухолифати ҳамаи тзўирўи макри вФн

وان مخالفت همه تزویرو مکر وفن

Чашми саодати ту чу хуршед равшан аст

چشم سعادت تو چو خورشید روشن است

Доим ба нури талъати ин моҳи анҷуман

دائم به نور طلعت این ماه انجمن

Дорои аҳди шайхи Увайси онкӣ зот ӯст

دارای عهد شیخ اویس آنکه ذات اوست

Пероя ӣ бузургии всри моя ӣ Фтн

پیرایه ی بزرگی وسر مایه ی فطن

Он рӯз аз латофат ӯ гашта мунфаил

آن روز از لطافت او گشته منفعل

Ваон ақл бар шамоил он гашта мФтнн

وان عقل بر شمایل آن گشته مفطنن

Ҷуз дар ҳавои халқи хушаши нофеъи дам назд

جز در هوای خلق خوشش نافع دم نزد

Зон дам ки нофеъ машк буриданд дар хутан

زان دم که نافع مشک بریدند در ختن

Шоҳои ман он касам ки ба мадҳ ту карда ам

شاها من آن کسم که به مدح تو کرده ام

Гӯши ҷаҳонёни садафи луи луи адан

گوش جهانیان صدف لو لو عدن

Ман ани длиби он чаманам ки аз ҳавоӣ ӯ

من عن دلیب آن چمنم که از هوای او

Доранд ранги вбўи гули насрини внстрн

دارند رنگ وبو گل نسرین ونسترن

Акнӯн ки даври гул сипарӣ шуд вмни паноҳ

اکنون که دور گل سپری شد ومن پناه

Овардаам ба соя ӣ шамшоди внорўн

آورده ام به سایه ی شمشاد ونارون

эй навбаҳори адли маро бе навои ммон

ای نوبهار عدل مرا بی نوا ممان

Ваии даври рӯзгори марои бол впр макун

وی دور روزگار مرا بال وپر مکن

Даҳ сол рафт то ба ҳавоӣ ту карда ам

ده سال رفت تا به هوای تو کرده ام

Тарки дёрўи маскани вмоўои хештан

ترک دیارو مسکن وماوای خویشتن

Бибридаам чу нофеъи чинии зоҳли хеш

ببریده ام چو نافع چینی زاهل خویش

Бар кандаам чу лаъли бади ахшии дил аз ватан

بر کنده ام چو لعل بد اخشی دل از وطن

Магузор зойеъам ки басӣ дар ба мадҳи ту

مگذار ضایع ام که بسی در به مدح تو

Дар гӯш рӯзгор бихоҳам гузоштан

در گوش روزگار بخواهم گذاشتن

Комрўз мекунанд барои даъвоами ном

کامروز می کنند برای دعوام نام

Шоҳони рӯзгори тавассул ба шеъри ман

شاهان روزگار توسل به شعر من

Рухсораи иърўс бузургӣ наёфт зеб

رخساره یعروس بزرگی نیافت زیب

Ало ба хрдкории машшота ӣ сухан

الا به خردکاری مشاطه ی سخن

Ҳасани каломи анўрист онк ме кунад

حسن کلام انوریست آنک می کند

То ин замони ҳикояти эҳсони бӯи алҳсн

تا این زمان حکایت احسان بو الحسن

Боқӣ ба қавли шоир тӯсӣаст дар ҷаҳон

باقی به قول شاعر طوسی است در جهان

Нои мўси вшири мардии коўси втҳмтн

نا موس وشیر مردی کاوس وتهمتن

Афтода буд булбули табаъи ман аз наво

افتاده بود بلبل تبع من از نوا

Бозаши баҳори мадҳ ту оварад дар сухан

بازش بهار مدح تو آورد در سخن

То дар ҳдиқаҳи иФлки сабзи обгун

تا در حدیقه یفلک سبز آبگون

Равед ба субҳи вшоми гули зарди внстрн

روید به صبح وشام گل زرد ونسترن

Гулзори давлати ту ки дорад насими хулд

گلزار دولت تو که دارد نسیم خلد

Бод то абад аз сарсари мҳн

باد تا ابد از صرصر محن

Венаи тозаи мива ӣ шаҷари ъзўи ҷоҳ ро

وین تازه میوه ی شجر عزو جاه را

Аз гардиши замони мрсоди офати шҷн

از گردش زمان مرساد آفت شجن

Доими санои ҷоҳи шумо зикри шайхи вшоб

دائم ثنای جاه شما ذکر شیخ وشاب

Доими дуои ҷони шумо вирди марди вазн

دائم دعای جان شما ورد مرد وزن