Ин васлати мубораки венаи маҷлиси ҳумоюн

این وصلت مبارک وین مجلس همایون

Бар подшоҳи олами фархундаи боди вмимўн

بر پادشاه عالم فرخنده باد ومیمون

Шоҳӣ ки бози чатраш ҳар гуҳ ки пари кушояд

شاهی که باز چترش هر گه که پر گشاید

Тоўс чархиш ояд дар сҳиаҳи иҳмҳиўн

طاوس چرخش آید در سهیه یهمهیون

Фари монрўои олами мақсӯди насли одам

فر مانروای عالم مقصود نسل آدم

Ҷамшеди ҳафт кишвари дорои рубъи маскӯн

جمشید هفت کشور دارای ربع مسکون

Султони Увайси шоҳӣ каз сайри мари кб ӯ

سلطان اویس شاهی کز سیر مر کب او

Бар рӯй чархи вонҷми домани фишондаи ҳомӯн

بر روی چرخ وانجم دامن فشانده هامون

Аз мавкибаши фалакро атбоқи дидаи кўҳлӣ

از موکبش فلک را اطباق دیده کوحلی

Вази мдҳтши маликро авроқи табъи машҳун

وز مدحتش ملک را اوراق طبع مشحون

Дар маҷлисӣ ки табъаши азм нишот карда

در مجلسی که طبعش عزم نشاط کرده

Бар даст соқёнш гардӣда ҷоми гардун

بر دست ساقیانش گردیده جام گردون

Чун ҷоми даври базмаши вақт сабӯҳ хандад

چون جام دور بزمش وقت صبوح خندد

Хуршедро бар ояд аз шарм рӯй гулгун

خورشید را بر آید از شرم روی گلگون

Бо савт равад созиш чун баркашад набошад

با صوت رود سازش چون برکشد نباشد

Дар чашмҳои мизони ашколи Зуҳраи мавзун

در چشم های میزان اشکال زهره موزون

Тан дар надод қатъан қадараш бидон чаҳ даврон

تن در نداد قطعا قدرش بدان چه دوران

Аз рўзўшб ба қадаш атлас бурид воксўн

از روزوشب به قدش اطلس برید واکسون

Он ки аз даруни софии пешаш камар набандад

آن که از درون صافی پیشش کمر نبندد

Чун кӯҳи чашмҳояши оради замонаи берун

چون کوه چشمهایش آرد زمانه بیرون

эй доварӣ ки дории зоФоти осмонӣ

ای داوری که داری زآفات آسمانی

Чун малики осмонии атрофи малики мҳсўн

چون ملک آسمانی اطراف ملک محصون

Аҳволи мҳрои рой ту кард равшан

احوال مهرا رای تو کرد روشن

Аъмоли малики вдинро адли ту бастаи қонӯн

اعمال ملک ودین را عدل تو بسته قانون

Бо нисбати ҷамолати гетӣ чу чоҳи Юсуф

با نسبت جمالت گیتی چو چاه یوسف

Бо нисбати камолати гардун чу ҳути зўи алнўн

با نسبت کمالت گردون چو حوت ذو النون

Ҷузи баҳри айни зотат бо навен нашуд мғорн

جز بحر عین ذاتت با نون نشد مغارن

Кофӣ ки аз ҳудӯдаши сӣ манзиласт то навен

کافی که از حدودش سی منزل است تا نون

Дар иҳтимоми камтари лолоӣ дарга туаст

در اهتمام کمتر لالای درگه توست

Бар қасри лоҷаҳи вирдии чандини ҳазор хотун

بر قصر لاجه وردی چندین هزار خاتون

Май хости наъли асбат гардун надошт ваҷҳе

می خواست نعل اسبت گردون نداشت وجهی

Тоҷи мурассаъ аз сар бардошт кард марҳӯн

تاج مرصع از سر برداشت کرد مرهون

Хати мусалсали ту бар ниҳоди Лайлӣ

خط مسلسل تو بر نهاد لیلی

Ақл аз слосли он савдоеаст вмҷнўн

عقل از سلاسل آن سودایی است ومجنون

Ҳар кас ки дар наёрад сар бо ту чун суроҳе

هر کس که در نیارد سر با تو چون صراحی

Ҳамчун пиёлааш дили модоми боди пари хӯн

همچون پیاله اش دل مادام باد پر خون

Гардун улувва рутабат аз дар гуҳ ту дорад

گردون علو رطبت از در گه تو دارد

Фии алҷмлаҳи бандаи итўст гар олӣаст гардун

فی الجمله بنده یتوست گر عالیست گردون

Ту ворисии каёнро чун дар қуруни мозӣ

تو وارثی کیان را چون در قرون ماضی

Доробро Сикандари ҷамшедро Фаридун

داراب را سکندر جمشید را فریدون

Ҳар шом то чу Юсуф дар чоҳ мағриб уфтад

هر شام تا چو یوسف در چاه مغرب افتد

Хуршеди вшб бар ояд ҳамроҳи ганҷи қорун

خورشید وشب بر آید همراه گنج قارون

Бодои нисори аҳдат ҳар ганҷи давлатии кон

بادا نثار عهدت هر گنج دولتی کان

Тақдир дошт онро аз кунҷи ғайби мади фон

تقدیر داشت آن را از کنج غیب مد فون

Рўзўи шабати мулозими сўрўи сарвари ъушрат

روزو شبت ملازم سورو سرور عشرت

Рӯзи сарвари сурат то шоми ҳашари мғрўн

روز سرور سورت تا شام حشر مغرون