Доғи абрӯии ту дил пайваста дорад бар ҷабин

داغ ابروی تو دل پیوسته دارد بر جبین

Нақш ёқӯтат нагорд ҷони ширин бар нигин

نقش یاقوتت نگارد جان شیرین بر نگین

Ҷузи даҳонат ҳеҷ ноед дар замири хурдаи дон

جز دهانت هیچ ناید در ضمیر خرده دان

Ҷузи лабат нақшӣ набандад дидаи борӣки байн

جز لبت نقشی نبندد دیده باریک بین

Бо ма рӯят битобад зарра рӯй аз офтоб

با مه رویت بتابد ذره روی از آفتاب

Бо гул ҳасанат надорад шохи барги ёсамин

با گل حسنت ندارد شاخ برگ یاسمین

Бо ҳавои хоки Кувайт буд моро иттисол

با هوای خاک کویت بود ما را اتصال

Пештар зон ком тзоҷ уфтад миёни моءи втин

پیشتر زان کام تزاج افتد میان ماء وطین

Зулфи шастати рост дар ҳар хами фузун аз сад каманд

زلف شستت راست در هر خم فزون از صد کمند

Чашми мастати рост бар ҳар дили камӣни панҷаи камӣн

چشم مستت راست بر هر دل کمین پنجه کمین

Рӯй пинҳон мекунад дар қалби ақраби офтоб

روی پنهان می کند در قلب عقرب آفتاب

Чеҳраи ?ут чун мешавад пайдои зи зулфи анбарин

چهره ات چون می شود پیدا ز زلف عنبرین

Нестии огаҳ ки чашмам дар таманнои лабат

نیستی آگه که چشمم در تمنای لبت

Хоки Кувайтро ба хӯн лаъл месозад аҷин

خاک کویت را به خون لعل می سازد عجین

Машк дар савдои чини зулфат аз оҳӯ бурид

مشک در سودای چین زلفت از آهو برید

Худ бад-ӣн савдо бурид айёми нофи машки чин

خود بدین سودا برید ایام ناف مشک چین

Меҳри ҷам бо номи осиф бар нигин дорад магар

مهر جم با نام آصف بر نگین دارد مگر

Хотами лаълат ки дорад малики ҷони зери нигин

خاتم لعلت که دارد ملک جان زیر نگین

Соҳиби кофии кифояти осифи ҷамшеди фар

صاحب کافی کفایت آصف جمشید فر

Ахтари бурҷи вазорати офтоби малику дайн

اختر برج وزارت آفتاب ملک و دین

Хоҷаи шамси аддӣни закариёи онкӣ номаш карда анд

خواجه شمس الدین زکریا آنکه نامش کرده اند

Домони охири замонро бар тарози остин

دامان آخر زمان را بر طراز آستین

Кони зи базл ӣам ямин ӯ баради доими исор

کان ز بذل یم یمین او برد دایم یثار

ӣам ба дасти кони исор ӯ хӯрд доими ямин

یم به دست کان یثار او خورد دایم یمین

Май шуморади қофро айёми ҳури фиш аз виқор

می شمارد قاف را ایام حر فیش از وقار

Май намояд ӣам ба чашми ақли нисфаш аз ямин

می نماید یم به چشم عقل نصفش از یمین

Дафъи ёҷўҷи балоро ҳукм ӯ садии Садид

دفع یاجوج بلا را حکم او سدی سدید

Ҳифзи суккони заминро рой ӯ ҳснии ҳсин

حفظ سکان زمین را رای او حصنی حصین

Лутф табъаш дода бо ҳам обу оташро қарор

لطف طبعش داده با هم آب و آتش را قرار

Ҳасан хаташ карда бо ҳам нуру зулматро қарин

حسن خطش کرده با هم نور و ظلمت را قرین

эй зсўдои саводи нофаи машки хатат ҳар

ای زسودای سواد نافه مشک خطت هر

Замон бар хештани печидаи зулфи ҳури айн

زمان بر خویشتن پیچیده زلف حور عین

Ҳазрати рои рафеъати рости меҳру маи раҳе

حضرت رای رفیعت راست مهر و مه رهی

Миннати табъи Каримати рости баҳру кони раҳим

منت طبع کریمت راست بحر و کان رحیم

Ърўаҳи алўсқии фитрокати хирад чун дид ва гуфт

عروة الوثقی فتراکت خرد چون دید و گفت

Эътисоми алмку дайнро ин сазад ҳабли алмтин

اعتصام المک و دین را این سزد حبل المتین

То нагардад рӯзӣ ҳар рӯзаро калакати кафил

تا نگردد روزی هر روزه را کلکت کفیل

Нақш кӣ бандад ки пӯшади кисвати сӯрати чунин

نقش کی بندد که پوشد کسوت صورت چنین

Мураккаби азм ту ҳаст ҳар ҷо ки як пай барграфт

مرکب عزم تو هست هر جا که یک پی برگرفت

Осмони сад паии ҳамон ҷо рӯй молад бар замин

آسمان صد پی همان جا روی مالد بر زمین

Ҷузи миёни нозуки хубон ба аҳди давлатат

جز میان نازک خوبان به عهد دولتت

Кас набинад лоғариро кӯ кашад бори самин

کس نبیند لاغری را کو کشد بار سمین

Мади калакат гар кунад дарёии Аммонро мадад

مد کلکت گر کند دریای عمان را مدد

Мавҷаши оради гавҳару анбар ба домани баъд аз йен

موجش آرد گوهر و عنبر به دامن بعد از ین

Босҳои зини пас ба толеъ бар наёяд офтоб

باسها زین پس به طالع بر نیاید آفتاب

Грсҳо бо толеъи нек ахтарат бошад қарин

گرسها با طالع نیک اخترت باشد قرین

Осмони гўжпшт ар хайма зад болои ту

آسمان گوژپشت ار خیمه زد بالای تو

Осмони абрӯ ва ту чашмӣ чаҳ айбаст андари ин

آسمان ابرو و تو چشمی چه عیب است اندر این

Гарчи абрӯ бар ту раст аз чашм ва ин сӯрат каҷ аст

گرچه ابرو بر تو رست از چشم و این صورت کج است

Ақл донад кӯ ба пешонӣ буд боло нишин

عقل داند کو به پیشانی بود بالا نشین

Соҳбо бо он ки Меҳрӣ гарм дорад осмон

صاحبا با آن که مهری گرم دارد آسمان

Бо хирадмандон намедонам чаро бошад ба кин

با خردمندان نمی دانم چرا باشد به کین

Осмон Лутфӣ надорад вар на кӣ дар давр ӯ

آسمان لطفی ندارد ور نه کی در دور او

Хори каш будӣ гули нозуки мизоҷи нозанин

خار کش بودی گل نازک مزاج نازنین

Гар ҷаҳони покии гавҳар будӣу ҷавҳари шинос

گر جهان پاکی گوهر بودی و جوهر شناس

Худ накардӣ ресмонам дар гардан дар смин

خود نکردی ریسمانم در گردن در ثمین

Пашшаро бахшад синон бар қасди пелони дмон

پشه را بخشد سنان بر قصد پیلان دمان

Мӯрро бандади миёни бркини шерони ърин

مور را بندد میان برکین شیران عرین

Карда росихи ҳилаи гургину зӯри пели ту

کرده راسخ حیله گرگین و زور پیل تو

Дар мизоҷи рӯбаҳу табъи паланги хеши байн

در مزاج روبه و طبع پلنگ خویش بین

Дӯстии соҳиби ғараз бояд ки дар поёни кор

دوستی صاحب غرض باید که در پایان کار

Бар кунад инро санъати пӯст ва онро пӯстин

بر کند این را صنعت پوست و آن را پوستین

Ин ҳама бигзор кӣ шояд ки дорад бе низом

این همه بگذار کی شاید که دارد بی نظام

То падеди оради назирами шоирии саҳари офарин

تا پدید آرد نظیرم شاعری سحر آفرین

Даврҳо бояд ба ҷони гардидани ин афлок ро

دور ها باید به جان گردیدن این افلاک را

Корўи бор чун маниро хосса бо назмии чунин

کارو بار چون منی را خاصه با نظمی چنین

Мисли ман гирам падед оварад кӣ пайдо кунад

مثل من گیرم پدید آورد کی پیدا کند

Чун ту мамдуҳии Фзилтпарвар дониш гузин

چون تو ممدوحی فظیلت پرور دانش گزین

Дайгарӣ бар май барад бар қавли ман занни хато

دیگری بر می برد بر قول من ظن خطا

Сидқи даъвии ман охири худ ту май донеи яқин

صدق دعوی من آخر خود تو می دانی یقین

Кард бар нокомем давраши қарории венаи замон

کرد بر ناکامیم دورش قراری وین زمان

Ҳам баронаст ва намегардад азин чархи барин

هم برآن است و نمی گردد ازین چرخ برین

Сини салмонро агар бинад ба ҷанби кофи ком

سین سلمان را اگر بیند به جنب کاف کام

Рӯзгор аз коми як як барканд дандони син

روزگار از کام یک یک برکند دندان سین

Бар намеёед зи заъфами нолау ҳаргизи куҷо

بر نمی یاید ز ضعفم ناله و هرگز کجا

Бо ҳазорон ғам барояд нолаи зори ҳазин

با هزاران غم برآید ناله زار حزین

Хусрави пирӯзаи тахти осмон то май наад

خسرو پیروزه تخت آسمان تا می نهد

Сабзи хинги чархро ҳар моҳи доғӣ бар сарин

سبز خنگ چرخ را هر ماه داغی بر سرین

Нуқраи хинги тавсани заррини стоми осмон

نقره خنگ توسن زرین ستام آسمان

Роизи амри туро пайвастаи бодои зери зин

رایض امر تو را پیوسته بادا زیر زین