эй замини остонати осмони малику дайн

ای زمین آستانت آسمان ملک و دین

Осмонии осмонгар нақши бандад бар замин

آسمانی آسمان گر نقش بندد بر زمین

Ашкўби аввалат ( сабъи смўоти тбоқ )

اشکوب اولت (سبع سموات طباق)

Нақши даргоҳи ту ( тбтми Фодхлўҳо холидин )

نقش درگاه تو (طبتم فادخلوها خالدین)

Нақши сақфи лоҷувардати осмонро ме занад

نقش سقف لاجوردت آسمان را می‌زند

Сад гиреҳ бар тоқи абрӯ ҳар замон аз нақши чин

صد گره بر طاق ابرو هر زمان از نقش چین

Гар шавад нозир ба сақфи ним таркати осмон

گر شود ناظر به سقف نیم ترکت آسمان

Бар замин уфтад кулоҳ аз фарқи тарки панҷумин

بر زمین افتد کلاه از فرق ترک پنجمین

Тоқи даргоҳи ту тғроиӣаст бар маншури малик

طاق درگاه تو طغرایی است بر منشور ملک

Расми айвони ту бунёдии сет бар арқони дайн

رسم ایوان تو بنیادی‌ست بر ارکان دین

Баҳри Аммонро аз аби диҷла ?ут бошад ясор

بحر عمان را از آب دجله‌ات باشد یسار

Аби ҳайвонро ба хок даргаат бошад ямин

آب حیوان را به خاک درگهت باشد یمین

Байти маъмурати муҳаққиқи баҳри мсҷўрти рафиқ

بیت معمورت محقق بحر مسجورت رفیق

Сақфи мрФўъти муайяни зилли ммдўдти қарин

سقف مرفوعت معین ظل ممدودت قرین

Остонатро брхи шоҳони ?данеи хоки рўб

آستانت را به رخ شاهان دنیی خاک روب

Боргоҳатро ба лаби ҳурони ҷинати хӯшаи чин

بارگاهت را به لب حوران جنت خوشه چین

Ҷон фазояд чун сабо дар равзаи ?ути табъи сқим

جان فزاید چون صبا در روضه‌ات طبع سقیم

Хуш барояд чун наво дар пардаи ?ути қалби ҳазин

خوش برآید چون نوا در پرده‌ات قلب حزین

Ҳеҷ касро нест бар домани ғуборӣ аз раҳат

هیچ کس را نیست بر دامن غباری از رهت

Ҷузи саборо каз ғубор туаст домани анбарин

جز صبا را کز غبار توست دامن عنبرین

То шавад ҷоруби ин дар пеши фароашони ту

تا شود جاروب این در پیش فراشان تو

Бас ки худро бар замин молида зулфи ҳури айн

بس که خود را بر زمین مالید زلف حور عین

Хозини фирдавсро рашк омад ва бо ҳур гуфт

خازن فردوس را رشک آمد و با حور گفت

То бад-ӣни ҳад низ ҳам нозук набошу нозанин

تا بدین حد نیز هم نازک نباش و نازنین

Ҳуру валадони поикўбнд аз тараби чўнрўзи базм

حور و ولدان پای کوبند از طرب چون روز بزم

Дар тавоф оянд ғлмонт ( ба коси ман муайян )

در طواف آیند غلمانت ( به کاس من معین)

Ҷаннатӣ инак аён бар тахту бахти соҳатат

جنتی اینک عیان بر تخت و بخت ساحتت

Ҳуру мқсўру дарахти тӯбоу моءи муайян

حور و مقصور و درخت طوبی و ماء معین

Ҳаст асли нусхаи хулди барин бар ҳашт боб

هست اصل نسخه خلد برین بر هشت باب

Ту биҳиштиро бар он афзӯдае бо бе барин

تو بهشتی را بر آن افزود‌ه‌ای بابی برین

Исмон май хост каз сангат кунад лухтии тарош

اسمان می‌خواست کز سنگت کند لختی تراش

То наад бар хотами фирӯзаи худ чун нигин

تا نهد بر خاتم فیروزهٔ خود چون نگین

Сари басӣ бар санг зад чандон ки бар рӯй тираи гашт

سر بسی بر سنگ زد چندان که بر وی طیره گشت

Пери кайвони ани Муъаммари ҳиндӯии борӣки байн

پیر کیوان آن معمّر هندوی باریک بین

Гуфт муштӣ гар занад сад сол бар девори сар

گفت مشتی گر زند صد سال بر دیوار سر

Дар науфтад коҳӣ аз девори ин ҳасани ҳсин

در نیفتد کاهی از دیوار این حِصن حَصین

Исмони муздур кор ӯст зон зини астин

آسمان مزدور کار توست زآن این آستین

намеравад ҳар шаби дурустии мағрибӣ дар устон

می‌رود هر شب درستی مغربی در آستان

То қабул шоҳ ёбад хишт заррин ме кашад

تا قبول شاه یابد خشت زرین می‌کشد

Субҳдам бар муқтазоӣ ( нъми аҷри алъомлин )

صبحدم بر مقتضای (نعم اجر العاملین)

Сояи лутфи илоҳии дўндии султон ки ҳаст

سایه لطف الهی دوندی سلطان که هست

Офтоби давлату дайни қаҳрамони моءу тин

آفتاب دولت و دین قهرمان ماء و طین

Ан ки ҳақро бар хилоиқ аз пай эҷод ӯст

آن که حق را بر خلایق از پی ایجاد اوست

Миннат ( анъоми атикм ба султони мубин )

منت (انعام اتیکم به سلطان مبین)

Маҳди ӯрои мавкиби хуршедии андари зилли чатр

مهد او را موکب خورشیدی اندر ظلّ چتر

Азм ӯро ркби ҷамшедии андари зери зин

عزم او را رکب جمشیدی اندر زیر زین

эй зи рашки ҷоми ҷавдати чашми дарёи пари зошк

ای ز رشک جام جودت چشم دریا پر سرشک

Ваии зсити тоси адлати гӯшаи гардуни пари танин

وی ز صیت طاس عدلت گوشه گردون پر طنین

Гӯйҳои сад раҳати тасбеҳи хайроти ҳисон

گویهای صد رهت تسبیح خیرات حسان

Гӯшаҳои домонати саҷҷода ӣ рӯи ҳи аломин

گوشه‌های دامانت سجادهٔ رو ح‌الامین

Ҳалқаи даргоҳи ҷоҳати гӯшвори ъзўи ҷоҳ

حلقهٔ درگاه جاهت گوشوار عزّ و جاه

Пояи сидри рафеъати дастгоҳи малику дайн

پایه صدر رفیعت دستگاه ملک و دین

Хокро бо зилл чатрат нест меҳри исмон

خاک را با ظل چترت نیست مهر آسمان

Боғро буи хилқат нест барги ёсамин

باغ را با بوی خلقت نیست برگ یاسمین

Ҳар нафаси машшотаи рой мушират карда пок

هر نفس مشاطه رأی منیرت کرده پاک

Аз ғубори тири машк рӯй мароти яқин

از غبار تیر مشک روی مرآت یقین

Подшоҳои банда аз баҳри нисор аўрдаҳ аст

پادشاها بنده از بحر نثار آورده است

Доманӣ дар бар дарат ва . Анга чаҳ дарҳои смин

دامنی دُر بر درت وآنگه چه دُرهای ثمین

Дар либосии хона Эй оростӣ каз шавқи ан

در لباسی خانه‌ آرایی کند کز شوق آن

Тоқ аз рқ мекунад шқ дар ҳзи замони чархи барин

طاق ازرق می‌کند شق در هز زمان چرخ برین

Расми шоҳон ҷаҳонаст ин биҳишти абоади ту

رسم شاهان جهان است این بهشت آباد و، تو

Расми шоҳон тоза кардӣ аФрини боди аФрин

رسم شاهان تازه کردی آفرین باد آفرین!

Ҷой шоҳонаст ё раби фарруху фархундаи бод

جای شاهان است یا رب فرخ و فرخنده باد

Ҷовдон бар подшоҳи шаҳи нишон шаҳ нишин

جاودان بر پادشاهِ شه نشان شه نشین

Брсрири мансаби дилшоди шоҳӣ то абад

بر سریر منصب دلشاد شاهی تا ابد

Шоҳ бо дилшоди боди омини раби Алъоламин

شاه ما دلشاد باد آمین رب‌العالمین