Ба гирд чашма навишт дамии меҳри гиёҳ

به گرد چشمهٔ نوشَت دمی مهر گیاه

Ту айни оби ҳаётии алейк айни илоҳ

تو عین آب حیاتی علیک عین اله

Туро чаҳӣаст муъаллақи зчшмҳии хуршед

ترا چهی است معلق زچشمهی خورشید

Фитодаи холи сиёҳат чу соя дар бен чоҳ

فتاده خال سیاهت چو سایه در بن چاه

Зшоми зулфи худами ваъда май диҳӣ чаҳ кунам

زشام زلف خودم وعده می دهی چه کنم

Ки ваъдаи итў дарозаст въмри ман кӯтоҳ

که وعده یتو دراز است وعمر من کوتاه

Бидон ду чашми мкҳли назар дар ойӣна кун

بدان دو چشم مکحل نظر در آیینه کن

Бибин ки хона ӣ мардум чаро шудааст сиёҳ

ببین که خانه ی مردم چرا شده است سیاه

зи нилу қолӣа бар қамар задӣ рақамӣ

ز نیل و قالیه بر قمر زدی رقمی

Ҳазор бори кабӯди всёҳ бар омадаи моҳ

هزار بار کبود وسیاه بر آمده ماه

Чаҳ турфагар дили вчшм мананд манзили ту

چه طرفه گر دل وچشم من اند منزل تو

Ки моҳи рости зқлби взтрФаҳи манзилгоҳ

که ماه راست زقلب وزطرفه منزلگاه

Ба нола ӣ саҳарии дили гувоҳи ҳол ман аст

به ناله ی سحری دل گواه حال من است

Агар чаҳ ғамза ӣ ту чарх кардааст гувоҳ

اگر چه غمزه ی تو چرخ کرده است گواه

Ҷавониби рухи ту нозукаст ва ме доранд

جوانب رخ تو نازک است و می دارند

Ду зулф аз он ду тарафи рози гирди он нигоҳ

دو زلف از آن دو طرف راز گرد آن نگاه

Хамидаи қадами вчўн чанг мекунам фарёд

خمیده قدم وچون چنگ می کنم فریاد

Задаст ишқ ки ишқат задааст бар ман роҳ

زدست عشق که عشقت زده است بر من راه

Ба боғи наргиси ҷмошро сабо бар сар

به باغ نرگس جماش را صبا بر سر

Ба аҳди акди ши ту каҷ ниҳодааст кулоҳ

به عهد اکد ش تو کج نهاده است کلاه

Ҳикояти сар зулфин туаст дар атроф

حکایت سر زلفین توست در اطراف

Иборати лаб вдндон туаст бар афвоҳ

عبارت لب ودندان توست بر افواه

Назар бар он ки ту дар чашм мо кунӣ гузарӣ

نظر بر آن که تو در چشم ما کنی گذری

Намӯдаам ҳамаи рӯзаи чашмҳо бар роҳ

نموده ام همه روزه چشم ها بر راه

Зтоби меҳри ҷамоли ту сӯхтии гетӣ

زتاب مهر جمال تو سوختی گیتی

Агар паноҳи нҷстӣ ба чатр ( зилли илоҳ )

اگر پناه نجستی به چتر (ظل اله )

Мъзи давлати вдини подшоҳ рӯй замин

معز دولت ودین پادشاه روی زمین

Ки рой ӯст аз асрори осмони огоҳ

که رای اوست از اسرار آسمان آگاه

Муҳӣти слтнтўи баҳри ҷӯади шоҳи Увайс

محیط سلطنتو بحر جود شاه اویس

Ки чархи чанбаряши чанбарии сет бар хари гоҳ

که چرخ چنبریش چنبری ست بر خر گاه

Нуҷуми кавкаби шоҳӣ ки рӯз разм кунад

نجوم کوکب شاهی که روز رزم کند

Замини сияҳ ба спои ҳу фалак ба гирди сиёҳ

زمین سیه به سپا ه و فلک به گرد سیاه

Ба ғайри коҳи рибо дар замони мъдлтш

به غیر کاه ربا در زمان معدلتش

Касе ки ба қсб наёрад рабӯд бар ?гиии коҳ

کسی که به قصب نیارد ربود بر گی کاه

Агар ба соя кунад илтифот мумкин нест

اگر به سایه کند التفات ممکن نیست

Гар офтоб шавад бори вазъи сояи паноҳ

گر آفتاب شود بار وضع سایه پناه

Давои малик бар оварад калак ӯ зи дуот

دوای ملک بر آورد کلک او ز دوات

Шифои хасм бар ангехт теғ ӯ зшФои ҳ

شفای خصم بر انگیخت تیغ او زشفا ه

Хаёли теғаш агар бар хаёл кӯҳ уфтад

خیال تیغش اگر بر خیال کوه افتد

Зчшмаҳ ҳо шавадаш хӯни равон ба ҷой меаҳ

زچشمه ها شودش خون روان به جای میاه

Зиҳии сипеҳри ҷаҳони дида бо ҳамаи перӣ

زهی سپهر جهان دیده با همه پیری

Туро мтобъи вмҳкўми давлат бар ноҳ

تو را متابع ومحکوم دولت بر ناه

Супурдаи хоки ҷаноби ту гирди нон бар дӯш

سپرده خاک جناب تو گرد نان بر دوش

Кашида гирди бисоти ту гирди нон ба ҳаёа

کشیده گرد بساط تو گرد نان به حیاه

Задааст дасти ҷаводи ту марҳабо ӣ суол

زده است دست جواد تو مرحبا ی سوال

Шудааст афви Карими ту узри хоҳи гуноҳ

شده است عفو کریم تو عذر خواه گناه

зи захми сиили ҳукми ту рӯй кӯҳи кабӯд

ز زخم سییل حکم تو روی کوه کبود

Збори миннати ҷӯади ту пушти чархи дўтоаҳ

زبار منت جود تو پشت چرخ دوتاه

Ситораи баста ипимон туаст бе иҷбор

ستاره بسته یپیمان توست بی اجبار

Сипеҳри банда ӣ фармон туаст бе икроҳ

سپهر بنده ی فرمان توست بی اکراه

Зхсрўон ба сипоҳи андараши равони сесад

زخسروان به سپاه اندرش روان سیصد

Чу Ардавон ба рикоби андараши равони панҷоҳ

چو اردوان به رکاب اندرش روان پنجاه

Туро нуҷуми фалак лашгараст влшгри гоҳ

تو را نجوم فلک لشگر است ولشگر گاه

Туро млўи ки вмлкро айнаду дўлтхўоаҳ

تو را ملو ک وملک را عیند و دولتخواه

Касе ки тобеъи рои ту гашт чун хуршед

کسی که تابع رای تو گشت چون خورشید

Касе ки дар ӯ натавонад далер кард нигоҳ

کسی که در او نتواند دلیر کرد نگاه

Туро ҳамеша тафохур ба гавҳари аслии сет

تو را همیشه تفاخر به گوهر اصلی ست

Ҳасудро ба кулоҳи гавҳари нгои рўқбоаҳ

حسود را به کلاه گوهر نگا روقباه

Кулоҳи зари каши наргис ба ним ҷӯи нхрнд

کلاه زر کش نرگس به نیم جو نخرند

Ту он мубин ки бадв додаанд зр ба кулоҳ

تو آن مبین که بدو داده اند ضر به کلاه

Даруни душманат аз мавҷ чун дил баҳр аст

درون دشمنت از موج چون دل بحر است

Ки найза ӣ ту буруни баради ҷон аз ӯ ба шиноа

که نیزه ی تو برون برد جان از او به شناه

Ба лутфи вхлқи ту малики он қадр манофе ёфт

به لطف وخلق تو ملک آنقدر منافع یافت

Ки аз рёҳи раёҳин воз меаҳ гиёҳ

که از ریاح ریاحین واز میاه گیاه

Барои харҷи атои кафи ту мискини кон

برای خرج عطای کف تو مسکین کان

Чаҳ ҷони бикунади вдр охир намонад тоби сроаҳ

چه جان بکند ودر آخر نماند طاب ثراه

Назд ба аҳди ту дар рӯдбор бар бти раҳ

نزد به عهد تو در رودبار بر بط ره

Вале фохтаро равад чанг зад сад ро

ولی فاخته را رود چنگ زد صد را

Шҳо баҳори ҷавонии ман гзи шати врсид

شها بهار جوانی من گذ شت ورسید

Хазон перӣанда фазои шодии коҳ

خزان پیری انده فضای شادی کاه

Бар устихон чу камонам намонад ҷузи паии впўст

بر استخوان چو کمانم نماند جز پی وپوست

Збс ки бори ҷаҳон май кашам ба пушти дўтоаҳ

زبس که بار جهان می کشم به پشت دوتاه

Замони хилват воём инзивост маро

زمان خلوت وایام انزواست مرا

На мавсими шараи моли вҳри си вмнсби вҷоаҳ

نه موسم شره مال وحر ص ومنصب وجاه

Бар он серум ки кашами пои фақр дар доман

بر آن سرم که کشم پای فقر در دامن

Барам ба малик қаноат задаст ози паноҳ

برم به ملک قناعت زدست آز پناه

Пас аз қазои ҳаёт ба боди рафтаи магар

پس از قضای حیات به باد رفته مگر

Адоам кунам ба дуои ҳуқуқи неъмати шоҳ

ادام کنم به دعای حقوق نعمت شاه

Дили замона иҷоФӣ намедиҳад муҳлат

دل زمانه یجافی نمی دهد مهلت

Ту мҳлити зброи ман аз замона бихоҳ

تو مهلیت زبرای من از زمانه بخواه

Ҳамеша то гузарад моҳи врўзи вҳФтаҳу сол

همیشه تا گذرد ماه وروز وهفته و سال

Саодати ду ҷаҳони боди лозими даргоҳ

سعادت دو جهان باد لازم درگاه