Бози дили савдои он занҷири мӯ , аз сар гирифт
باز دل سودای آن زنجیر مو، از سر گرفت
Оташам бинишаста буд аз шамъи рӯйиш , дар гирифт
آتشم بنشسته بود از شمع رویش، در گرفت
Зуҳди хушку домантар , оташи мо , май нишонд
زهد خشک و دامن تر، آتش ما، مینشاند
Ишқаши ин бори оташӣ дар зад , ки хушк ватар , гирифт
عشقش این بار آتشی در زد، که خشک و تر، گرفت
Мавкиби султони ҳасан ӯ , Аннани ишқ , тофт
موکب سلطان حسن او، عنان عشق، تافت
Сӯии доролмлки ҷон , ва он мамлакат , яксар гирифт
سوی دارالملک جان، و آن مملکت، یکسر گرفت
Ним шаби савдои ҳасанаш , бар дар дил ҳалқа зад
نیم شب سودای حسنش، بر در دل حلقه زد
Ҳалқа девонагӣ зад , ақлу роҳ дар гирифт
حلقه دیوانگی زد، عقل و راه در گرفت
Юсуф аз баҳри дили ёқӯб , боз омад ба Миср
یوسف از بهر دل یعقوب، باز آمد به مصر
Ҷон ба истиқбол шуд , дили тангаши андар бар гирифт
جان به استقبال شد، دل تنگش اندر بر گرفت
Зулф ӯ ҷои дили ман буд , ва омад ғайритем
زلف او جای دل من بود، و آمد غیرتم
Кӯ ба ҷои ин дили мискин , дилӣ дигар гирифт
کو به جای این دل مسکین، دلی دیگر گرفت
Гарчи хуршеди ҷамолаш , рӯй меҳр , аз ман битофт
گرچه خورشید جمالش، روی مهر، از من بتافت
Врчаҳи рӯзӣ чанд меҳраш , соя аз ман , бар гирифт
ورچه روزی چند مهرش، سایه از من، بر گرفت
Белабаш , чун гул , пар аз хӯни бод , коми соғарам
بی لبش، چون گل، پر از خون باد، کام ساغرم
Гар лаби ман ханда зад , ё дасти ман , соғар гирифт
گر لب من خنده زد، یا دست من، ساغر گرفت
То напиндорӣ ки салмон , доман аз дилбар , фишонд
تا نپنداری که سلمان، دامن از دلبر، فشاند
Доман аз дил бар фишонду домани дилбар , гирифт
دامن از دل بر فشاند و دامن دلبر، گرفت