Ба ҳазрати ту , ки ёрад , ки қиссае зи ман орад ?

به حضرت تو، که یارد، که قصه‌ای ز من آرد؟

Ба ғайри боду баронам ки бод , низ наёрад

به غیر باد و برآنم که باد، نیز نیارد

Агар насими намояд , касолатӣ ба рисолат

اگر نسیم نماید، کسالتی به رسالت

Саломи ман ки расонад , паёми ман ки гузорад ?

سلام من که رساند، پیام من که گزارد؟

Насимӣ аз сари зулфи ту май хуррам ба ду олам

نسیمی از سر زلف تو می‌خرم به دو عالم

Вгрчаҳи худ ҳамаи олам , насими зулф ту дорад

وگرچه خود همه عالم، نسیم زلف تو دارد

Хаёл рӯй ту дар чашми мо ва мо , мутаҳайир

خیال روی تو در چشم ما و ما، متحیر

Дар он қалам ки чунин сӯратӣ бар об , нагорд

در آن قلم که چنین صورتی بر آب، نگارد

Лабам чу ёд кунад , завқи хокбўс дарат ро

لبم چو یاد کند، ذوق خاکبوس درت را

зи шавқи мардуми чашми ман , об дар даҳани орад

ز شوق مردم چشم من، آب در دهن آرد

Гарми висоли ту бгзошти пеш аз ин ду се рӯзӣ

گرم وصال تو بگذاشت پیش از این دو سه روزی

Марои фироқи ту доим ки пеши азин , нагузорад

مرا فراق تو دائم که پیش ازین، نگذارد

Бурузи васли худам ваъда дода будӣ , салмон

بروز وصل خودم وعده داده بودی، سلمان

Дарин ҳавас , ҳамаи шабҳои тираи рӯзи шуморад

درین هوس، همه شبهای تیره روز شمارد