Ҳар зарра ки аксӣ , зи рухи ёр , надорад

هر ذره که عکسی، ز رخ یار، ندارد

Бо талъати хуршеди бақо , кор надорад

با طلعت خورشید بقا، کار ندارد

Кӯҳу камару дашт , пар аз нур таҷаллӣ аст

کوه و کمر و دشت، پر از نور تجلی است

Лекини ҳамаи кас , тоқат дидор надорад

لیکن همه کس، طاقت دیدار ندارد

Дар дили туеу рози ту ғайр аз туу розат

در دل تویی و راز تو غیر از تو و رازت

Каси роҳи дарин парда асрор надорад

کس راه درین پرده اسرار ندارد

Домани макаш аз ман , ки рафиқи гули нозук

دامن مکش از من، که رفیق گل نازک

Хорасту гул аз суҳбат ӯ ор надорад

خارست و گل از صحبت او عار ندارد

Булбули ҳамаи шаб дар ғами гул бар сар хор аст

بلبل همه شب در غم گل بر سر خار است

Гӯи гули матлаб ҳар ки сар хор надорад

گو گل مطلب هر که سر خار ندارد

Дар оинааш , ҷумла хилоиқ нигаронанд

در آینه‌اش، جمله خلایق نگرانند

Фии алҷмлаҳ , яке , Зуҳра гуфтор надорад

فی‌الجمله، یکی، زهره گفتار ندارد

Ҳар оина дорад тараф рӯй ту , зангор

هر آینه دارد طرف روی تو، زنگار

Он оина кист , ки зангор надорад

آن آینه کیست، که زنگار ندارد

Дарёб ки афтод , зногаҳ , ба диёрат

دریاب که افتاد، زناگه، به دیارت

Бемору ғариби ин дил ва тимор надорад

بیمار و غریب این دل و تیمار ندارد

Дар чашми ту зӯҳҳоди намоянд , ки чашмат

در چشم تو زهاد نمایند، که چشمت

Мастасту ғами мардум ҳушёр надорад

مست است و غم مردم هشیار ندارد

Дорам ғами ҷону дили бемор ва дар ин ҳол

دارم غم جان و دل بیمار و در این حال

Онкас кунадам айб , ки бемор надорад

آنکس کندم عیب، که بیمار ندارد

Оварад ба куфри шикани зулфи ту , салмон

آورد به کفر شکن زلف تو، سلمان

Иқрору бад-ӣни кеш , кас инкор надорад

اقرار و بدین کیش، کس انکار ندارد