Нури чашмӣ ва ба мардум , назарӣ нест ту ро
نور چشمی و به مردم، نظری نیست تو را
Офтобӣ ва ба хокам , гузарӣ нест , ту ро
آفتابی و به خاکم، گذری نیست، تو را
Мардум аз нолаи зорам , ҳама бо дарду зрнд
مردم از ناله زارم، همه با درد و ضرند
« ллаҳи алҳмд » казин дард сиррӣ нест , ту ро
«لله الحمد» کزین درد سری نیست، تو را
Субҳ перем , асар карду шабам , рӯз нашуд
صبح پیریم، اثر کرد و شبم، روز نشد
эй шаби тираи магари худ саҳарӣ нест туро ?
ای شب تیره مگر خود سحری نیست تو را؟
Кор бо ишқ фитод , аз серум эй ақл бирав
کار با عشق فتاد، از سرم ای عقل برو
Чаҳ диҳии васваса , дидам ҳунарӣ нест тўро
چه دهی وسوسه، دیدم هنری نیست تورا
Ҳама хӯн мехӯраму зончаҳ тавон хӯрд , магар
همه خون میخورم و زآنچه توان خورد، مگر
Ғайри хӯн бар сар хон , моҳзрӣ нест туро ?
غیر خون بر سر خوان، ماحضری نیست تو را؟
Нола дар санг асар мекунад , аммо чаҳ кунам
ناله در سنگ اثر میکند، اما چه کنم
Чун аз ин дар дили сангин асарӣ нест ту ро
چون از این در دل سنگین اثری نیست تو را
Тоиро дар қафас бедарӣ афтодӣ агар
طایرا در قفس بیدری افتادی اگر
Роҳи ёбӣ чаҳ кунам ? бол ва парӣ нест ту ро
راه یابی چه کنم؟ بال و پری نیست تو را
Роҳи беруни шӯ агар май талабии рӯи бадараш
راه بیرون شو اگر میطلبی رو بدرش
Ки ба ғайр аз дар ӯ , ҳеҷ дарӣ нест ту ро
که به غیر از در او، هیچ دری نیست تو را
эй фурӯди омадаи ишқат , ба саводи дили ман !
ای فرود آمده عشقت، به سواد دل من!
Аз саводи дили салмон , сафарӣ нест ту ро
از سواد دل سلمان، سفری نیست تو را