зи кӯяши насими сабои буии барад

ز کویش نسیم صبا بوی برد

Ба бӯяши дилам пай бидон кӯии барад

به بویش دلم پی بدان کوی برد

Дил аз чанбари зулф ӯ чун ҷаҳд ?

دل از چنبر زلف او چون جهد؟

Ки боди саҳари ҷон ба як сӯии барад

که باد سحر جان به یک سوی ‌برد

Хаёли канораш басӣ доштанд

خیال کنارش بسی داشتند

зи ҳаии перҳан каз миёни гӯии барад !

ز هی پیرهن کز میان گوی برد!

Ба пуштии рӯйиши қавии гашти зулф

به پشتی رویش قوی گشت زلف

Дили олимиро аз он рӯй барад

دل عالمی را از آن روی برد

Сеӣ сарви ман то з чашмам бирафт

سهی سرو من تا ز چشمم برفت

Ба якборагии обам аз ҷӯии барад

به یکبارگی آبم از جوی برد

Ки рози парешони мо фош кард ?

که راز پریشان ما فاش کرد؟

Ки чун зулф ӯ бод ҳар сӯии барад

که چون زلف او باد هر سوی برد

Магари зулф ӯ гуфт дар гӯш ӯ

مگر زلف او گفت در گوش او

Сабо дар гузар буд аз он буии барад

صبا در گذر بود از آن بوی برد

Дилӣ дошт салмон , шуд он низ гум

دلی داشت سلمان، شد آن نیز گم

Чаро гум шуд он лаъли дилҷӯии барад ?

چرا گم شد آن لعل دلجوی برد؟