Хоки он бодам ки аз хок дарат бӯеи барад

خاک آن بادم که از خاک درت بویی برد

Гирди он хокам ки бод аз кӯии маи рӯеи барад

گَرد آن خاکم که باد از کوی مهرویی برد

Аз ҳавои дорӣ бҷон ҷӯям насими субҳ ро

از هواداری به جان جویم نسیم صبح را

То саломӣ аз ман бедил ба дилҷӯеи барад

تا سلامی از من بیدل، به دلجویی برد

Чун заҳри сӯе нишоне медиҳандаш , май даҳум

چون ز هر سویی نشانی می‌دهندش، می‌دهم

Хоки худ бар бод то ҳар заррае сӯеи барад

خاک خود بر باد تا هر ذره‌ای سویی برد

Бо сари зулфи марои сарбаста розӣ ҳаст азон

با سر زلفت مرا سربسته رازی هست از آن

Дам наме ёрам задани тарсами сабои бӯеи барад

دم نمی‌یارم زدن، ترسم صبا بویی برد

Бар сарати чандон парешони ҷамъ май байнам ки гар

بر سرت چندان پریشان جمع می‌بینم که گر

Бар фишонӣ ақди гесу ҳар дилии мӯеи барад

بر فشانی عِقد گیسو، هر دلی مویی برد

Тоб мӯят нест рӯяти рози пешаш давр кун

تاب مویت نیست رویت را ز پیشش دور کن

Ҳайф бошад нозанинии бори ҳиндӯеи барад

حیف باشد نازنینی بار هندویی برد