Ёрам ба вафои ваъда басӣ дод ва ҷафо кард

یارم به وفا وعده بسی داد و جفا کرد

Ҳар ваъда ки онам ба ҷафо дод , вафо кард

هر وعده که آنم به جفا داد، وفا کرد

Меҳри ту бар ойӣнаи дили пуртӯии андохт

مهر تو بر آیینه دل پرتوی انداخت

Монандаи моҳи навами ангушт намо кард

ماننده ماه نوم انگشت نما کرد

Ҳар ҷавр ки дидам зи ҷаҳон , ҷумлаи ҷафо буд

هر جور که دیدم ز جهان، جمله جفا بود

Ин буд ҷафояш ки маро аз ту ҷудо кард

این بود جفایش که مرا از تو جدا کرد

Мискини сари зулфат ки сабо рафт ва кашидаш

مسکین سر زلفت که صبا رفت و کشیدش

Бар бӯяш агар маст нагашт аз чаҳ раҳо кард ?

بر بویش اگر مست نگشت از چه رها کرد؟

Бар зулфи ту то ин дил якто биниҳодам

بر زلف تو تا این دل یکتا بنهادم

Бори дили ман зулфи туро пушт дўто кард

بار دل من زلف تو را پشت دوتا کرد

Ҳарчанд ки чашми ту хаданг мижа орост

هرچند که چشم تو خدنگ مژه آراست

Зад бар ҳадафи сина , бар онам ки хато кард

زد بر هدف سینه، بر آنم که خطا کرد

Шуд боди сабо бар дили ман сард аз он рӯз

شد باد صبا بر دل من سرد از آن روز

Кӯ рафту ҳадиси сари зулфати ҳама ҷо кард

کو رفت و حدیث سر زلفت همه جا کرد

Салмон агар аз ишқ бинолад , макунаш айб !

سلمان اگر از عشق بنالد، مکنش عیب!

Бо ӯ ғами ишқи ту чаҳ гӯям ки чҳо кард ?

با او غم عشق تو چه گویم که چها کرد؟

Булбул макун аз гули гила бисёр , ки оварад

بلبل مکن از گل گله بسیار، که آورد

Сад барг барои туу карт ба наво кард

صد برگ برای تو و کارت به نوا کرد