Саҳаргаҳи булбулӣ овоз ме кард

سحرگه بلبلی آواز می‌کرد

Ҳаме нолид ва бо гул роз ме кард

همی نالید و با گل راز می‌کرد

Ниёзи хеш бо маъшуқа ме гуфт

نیاز خویش با معشوقه می‌گفت

Ниёзаш мешунид ва ноз ме кард

نیازش می‌شنید و ناز می‌کرد

Ба ҳар оҳӣ ки мезад дар ғами ёр

به هر آهی که می‌زد در غم یار

Маро бо хештан дмсоз ме кард

مرا با خویشتن دمساز می‌کرد

Насими субҳ дилбар ме шунидам

نسیم صبح دلبر می‌شنیدم

Дилами девонагӣ оғоз ме кард

دلم دیوانگی آغاز می‌کرد

Хаёли оби ркнобод май пухт

خیال آب رکناباد می‌پخت

Ҳавои хитта Широз ме кард

هوای خطه شیراز می‌کرد